Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017 09:38

Κ.Γιαννόπουλος: Το Χαμόγελο του Παιδιού ξεκίνησε ως όραμα ενός 10χρονου και σήμερα είναι το σπίτι χιλιάδων παιδιών

 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ξεκίνησε από το όραμα ενός 10χρονου παιδιού του μικρού Ανδρέα ο οποίος λίγο πριν φύγει από αυτή τη γη για τη γειτονιά των αγγέλων αποτύπωσε την επιθυμία του όλα τα παιδάκια του κόσμου να μπορούν να χαμογελούν. Ένα όραμα ισάξιο μεγάλων ηγετών που τους κατέγραψε η ιστορία. Ο Ανδρέας Γιαννόπουλος ήταν ένας μικρός ηγέτης με μεγάλη καρδιά και πολύ μεγάλα όνειρα. Ο πατέρας Γιαννόπουλος έκανε πραγματικότητα αυτό το όνειρο με τη βοήθεια του κόσμου και μέχρι σήμερα παλεύει αυτό το όνειρο να μείνει ζωντανό. Ένα όνειρο που έχει δώσει αγάπη, στοργή, άπλετη βοήθεια και ζωή σε χιλιάδες παιδάκια ανεξαρτήτου χρώματος, καταγωγής και θρησκείας. Σε χιλιάδες οικογένειες που η μοίρα τους έδειξε το σκληρό της πρόσωπο. Ο Ανδρέας ζει μέσα από αυτό το όραμα στις καρδιές όλων όσων έχουν λάβει όλα αυτά τα χρόνια βοήθεια από το «Χαμόγελο του Παιδιού». Και με τη βοήθεια όλων μας, αυτό το όραμα μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει ΖΩΗ σε όλα τα παιδάκια που έχουν ανάγκη. Ο κ. Κώστας Γιαννόπουλος, ο άνθρωπος που μέσα από τον πόνο του δημιούργησε μια κοιτίδα χαράς και αγαλλίασης για τα παιδάκια των άλλων, έκανε μια μικρή αναδρομή στο χθες ενώ, αναφέρθηκε και στο σήμερα έτσι ώστε, αυτοί που γνώριζαν το Χαμόγελο του Παιδιού να θυμηθούν και πάλι το έργο του αλλά και να το γνωρίσουν οι νεότεροι.

 

 

Συνέντευξη στην Ανθή Αγγελοπούλου

 

 

1.       Κύριε Γιαννόπουλε ξέρω ότι ξύνουμε πληγές αλλά είναι σημαντικό να μάθουν όλοι πως και γιατί ξεκίνησε να υπάρχει στη ζωή μας «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

 

Η ιστορία του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ξεκίνησε από τον γιο μου τον Ανδρέα. Ο Ανδρέας γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1985. Από μικρός ήταν ένα παιδί με ιδιαίτερες ευαισθησίες και με τις «μικρές» του δυνάμεις πρόσφερε αγάπη και χαμόγελα σε όλους όσοι ήταν δίπλα του! Είχε την αγαπημένη του οικογένεια, τους φίλους του, τους συμμαθητές του, το δικό του σκυλάκι, που φρόντιζε και αγαπούσε. Είχε τα δικά του όνειρα, τα δικά του θέλω, όλη τη ζωή μπροστά του.
Ο Ανδρέας αρρώστησε το 1994 και από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή αντιμετώπισε την ασθένειά του με θάρρος και αξιοπρέπεια, συνεχίζοντας να προσφέρει δύναμη και χαμόγελο στους γύρω του. Το Νοέμβριο του 1995 ο Ανδρέας αποτύπωσε το όραμά του στο προσωπικό του ημερολόγιο. Επιθυμία του να ιδρυθεί ένας σύλλογος για να έχουν όλα τα παιδιά ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ!

 

Ωστόσο ο Ανδρέας δεν στάθηκε μόνο εκεί αλλά μοιράστηκε την επιθυμία του δημόσια, στην εκπομπή «Κόκκινη Κάρτα» του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤΕΝΝΑ. Από την πρώτη στιγμή όλοι οι συντελεστές της εκπομπής «αγκάλιασαν» τον Ανδρέα και έκαναν ό,τι ήταν εφικτό για να ακουστεί η φωνή του! Κι όταν έφτασε η στιγμή που η φωνή του δεν έβγαινε, με μια χαρακτηριστική κίνηση ζωγράφισε ένα χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα.

 

Η απήχηση που είχε η εκπομπή ήταν πραγματικά ανέλπιστη! Στην Ελλάδα, στην Κύπρο αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οι Έλληνες συγκλονίστηκαν και από την πρώτη στιγμή έσπευσαν με κάθε τρόπο να στηρίξουν το όραμα του Ανδρέα. Του Ανδρέα «όλων μας», όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γιώργος Παπαδάκης στην εκπομπή.

 

Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο 10χρονος Ανδρέας έφυγε από τη ζωή … αφήνοντας όμως πίσω του: «Το Χαμόγελο του Παιδιού»! Το ημερολόγιό του είναι η κληρονομιά μας. Και το χαμόγελο που ζωγράφισε στο δικό του πρόσωπο, έγινε το χαμόγελο και η ελπίδα για τα εκατοντάδες παιδιά που κινδυνεύουν στην Ελλάδα.

Ας ακολουθήσουμε όλοι την προτροπή του: «Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε, αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε»!

 

2.       «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» καλώς ή κακώς είναι στο μυαλό κάποιων ανθρώπων μόνο για συγκεκριμένες δράσεις. Θα θέλατε να μας εξηγήσετε λίγο πιο αναλυτικά τι ακριβώς κάνει «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» υλοποιεί ολοκληρωμένες, αποτελεσματικές και άμεσες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση συγκεκριμένων φαινομένων που απειλούν τα παιδιά, πανελλαδικά, 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες τη μέρα, δωρεάν.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» βρίσκεται δίπλα σε κάθε παιδί θύμα Βίας, δίπλα σε κάθε παιδί θύμα Εξαφάνισης, δίπλα σε κάθε παιδί με προβλήματα Υγείας και δίπλα σε κάθε παιδί που βρίσκεται ή απειλείται να βρεθεί σε κατάσταση Φτώχειας, ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρήσκευμα. Οι δράσεις υλοποιούνται από το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό του οργανισμού με την παράλληλη πολύτιμη υποστήριξη εθελοντών. Καθοριστικό ρόλο στις δράσεις διαδραματίζουν τα εξειδικευμένα υλικοτεχνικά μέσα και οι μοναδικές τεχνολογίες που διαθέτει ο οργανισμός, όλα αποτέλεσμα χορηγιών.

 

Το 2016 «Το Χαμόγελο του Παιδιού» βρέθηκε δίπλα σε 100.392 παιδιά και τις οικογένειές τους στην Ελλάδα παρέχοντας εξειδικευμένες υπηρεσίες σε:

43.856 παιδιά θύματα βίας (http://www.hamogelo.gr/gr/el/paidia-thimata-vias/)

27.900 παιδιά με προβλήματα υγείας (http://www.hamogelo.gr/gr/el/paidia-me-provlimata-igeias/)

170 παιδιά θύματα εξαφάνισης (http://www.hamogelo.gr/gr/el/eksafanismena-paidia/)

22.724 παιδιά που ζουν ή απειλούνται από συνθήκες φτώχειας (http://www.hamogelo.gr/gr/el/paidia-se-ftocheia/)

 

 

3.       Η οικονομική κρίση έχει «τσακίσει» στην κυριολεξία ανθρώπους, δομές, πολιτικές και στρατηγικές που υπήρχαν ως προς το κοινωνικό κράτος. Ποια είναι τα προβλήματα και ποιες οι ανάγκες πλέον που πρέπει να εστιάσουμε

 

Τα προβλήματα μας είναι όπως είναι και τα προβλήματα μιας απλής οικογένειας. Απλά εμείς είμαστε μια πολύτεκνη οικογένεια με 350 παιδιά και αγωνιούμε καθημερινά για τα πιο απλά που είναι το φαγητό τους μέχρι τα πολύπλοκα που αφορούν τις θεραπείες των παιδιών που έχουν πρόβλημα υγείας. Εκτός από τα δικά μας παιδιά, στηρίζουμε περίπου 10.000 οικογένειες με είδη πρώτης ανάγκης για να μπορέσουν να σταθούν ενωμένες με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα διαβίωσης. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» προσπαθεί καθημερινά να βρει τόσο οικονομικούς πόρους όσο και υλική ενίσχυση για να μπορέσει να συνεχίσει το δύσκολο έργου του.

 

Αυτό που συνειδητοποιώ με το πέρασμα του χρόνου είναι το πόσο εύκολο είναι να «συνηθίζουμε» τις φρικτές σκηνές που βλέπουμε καθημερινά: προσφυγόπουλα που πεθαίνουν στο δρόμο της νέας τους ζωής, παιδιά να κακοποιούνται από το οικογενειακό τους περιβάλλον, παιδιά να ζητιανεύουν στο δρόμο και τόσα άλλα. Με φοβίζει αυτή η «συνήθεια» γιατί σημαίνει ότι ο κόσμος δεν αντιδρά σε κάτι που έχει συνηθίσει. Για να σώσουμε όμως τα παιδιά που κινδυνεύουν ΠΡΕΠΕΙ να αντιδρούμε και να κινητοποιούμαστε. Για αυτό λειτουργεί και η «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά SOS 1056» όπου μπορεί να καλέσει ο καθένας, ανώνυμα, δωρεάν, όλο το 24ωρο, και να μας ενημερώσει για οποιοδήποτε περιστατικό αφορά παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο.

           

 

4.       Το ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ τι χρειάζεται για να σταθεί πάντα δίπλα σε όσους το έχουν ανάγκη

 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού», με μόνους χρηματοδότες τους πολίτες και τις εταιρίες, βρίσκεται μετέωρο, διανύοντας μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα και στα οικονομικά του αποτελέσματα. Οι μέχρι τώρα υποστηρικτές μας βρέθηκαν οι ίδιοι σε δεινή θέση και σε πολλές περιπτώσεις ζήτησαν την κάθε είδους υποστήριξη από εμάς! Ο αγώνας για την οικονομική μας επιβίωση, είναι καθημερινός και δύσκολος. Θα ήθελα να τονίσω ότι για «Το Χαμόγελο του Παιδιού» αυτό που αποτελεί διαχρονικά μεγάλη πρόκληση είναι η κάλυψη της λειτουργίας κάθε δράσης μας και του εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού που την υλοποιεί.

 

 

5.       Τόσα χρόνια αγώνα και αγωνίας τι είναι αυτό που σας κρατά στη δράση

 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι το όραμα του 10χρονου γιου μου που λίγο πριν φύγει από τη ζωή, μου έδωσε την «εντολή» για ένα σύλλογο που θα προσφέρει απλόχερα αγάπη, στοργή , ενδιαφέρον και σεβασμό σε όλα τα παιδιά! Ο Ανδρέας έδωσε την «εντολή» και μέχρι σήμερα –και μέχρι το τέλος- θα την ακολουθώ ευλαβικά προσπαθώντας να την υλοποιήσω. Μαζί με εμένα και χιλιάδες άλλοι άνθρωποι που μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα: το Χαμόγελο κάθε παιδιού!

 

6.            Πρόσφατα αντιμετωπίσατε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Τι είναι αυτό που σας φοβίζει και τι είναι αυτό που σας δίνει δύναμη 

 

Αυτό που με έμαθαν οι γιατροί μου είναι ότι η αισιοδοξία είναι βασικό «συστατικό» στη θεραπεία και στην καλή ανάρρωση και φυσικά ότι η πρόληψη σώζει ζωές. Κοινότοπο αλλά τελικά τόσο αληθινό! Η αγάπη που πήρα πρώτα από τα παιδιά που μεγαλώνουν ή μεγάλωσαν στα Σπίτια μας, τους ανθρώπους μου στο Χαμόγελο, τους χιλιάδες φίλους πραγματικά με γέμισε αισιοδοξία και θετική ενέργεια και πιστεύω ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καλή πορεία που ακολούθησε. 

 

Τους φόβους μου ή καλύτερα τις ανησυχίες μου σε μία κίνηση αυθόρμητη και ειλικρινή, όπως άλλωστε πάντα κάνω, επέλεξα να τους δημοσιοποιήσω. Θεώρησα ότι όφειλα να το κάνω απέναντι στα παιδιά που μεγαλώνουν στα Σπίτια μας, απέναντι στα παιδιά που στηρίζουμε μέσα από τις δράσεις μας, απέναντι σε όλους όσοι μας στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, απέναντι στους ανθρώπους μου, τους εργαζόμενους.

Ανησυχώ γιατί «Το Χαμόγελο του Παιδιού» που έχει “εδραιωθεί” στη συνείδηση του κόσμου, που το τιμά κάθε μέρα με την εμπιστοσύνη και την αγάπη του, δεν έχει γίνει τελικά αντιληπτό από το κράτος. Δεν έχει θωρακιστεί, δεν έχει αξιοποιηθεί στο βαθμό που θα έπρεπε και δυστυχώς μετά από 22 χρόνια σκληρής δουλειάς μία Υπουργική απόφαση μπορεί να το κλονίσει. 

 

Είμαστε, όμως, δυνατοί και συνεχίζουμε με αισιοδοξία!

 

 

 

 

 

 

Παρακαλώ εισάγεται το όνομα χρήστη και τον κωδικό που σας έχουν δοθεί. Προσοχή! Η σύνδεση σε "κλειδωμένες" ενότητες του portal απευθύνεται αποκλειστικά σε επαγγελματίες υγείας και μόνο.