Πέμπτη, 09 Ιουνίου 2016 10:10

Η νόσος Πάρκινσον αντιμετωπίζεται

Με έναυσμα την Παγκόσμια Ημέρα Πάρκινσον στις 11 Απριλίου, η Ελληνική Εταιρεία Εθελοντών ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ Κίνηση, κάνει προσπάθειες να αφυπνίσει και να ενημερώσει τους ασθενείς αλλά και την ελληνική κοινωνία για τη νόσο Πάρκινσον.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία από τη νόσο πάσχουν περισσότεροι από 6.000.000 άνθρωποι παγκοσμίως, ανεξαρτήτου φυλών και πολιτισμών, με τους άνδρες να προσβάλλονται λίγο συχνότερα από ότι οι γυναίκες. Τη νόσο εκδηλώνει περίπου το 1% των ανθρώπων ηλικίας άνω των 60 ετών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εντοπίζεται και σε άτομα μικρότερα των 50 ετών. Υπάρχει και η νεανική μορφή της νόσου που εμφανίζεται σε άτομα κάτω των 40 ετών. Οι περιπτώσεις αυτές ανέρχονται στο 5-10% του συνόλου των ασθενών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην Ελλάδα νοσούν πάνω από 24.000 Έλληνες από Πάρκινσον. Το γεγονός προκαλεί ένα σημαντικό κοινωνικό κόστος και βέβαια αποτελεί μια πρόκληση για την αποτελεσματική θεραπεία της νόσου καθώς είναι αναγκαίο να γίνεται η σωστή διάγνωση, ώστε να ακολουθηθεί η αντίστοιχη αντιμετώπιση - θεραπεία την κατάλληλη στιγμή.

Όπως αναφέρει ο Αναπληρωτής Καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Σπύρος Κονιτσιώτης η παθοφυσιολογία της νόσου οφείλεται στην εκφύλιση και τον θάνατο των ντοπαμινεργικών νευρώνων του εγκεφάλου που βρίσκονται σε μια μικρή περιοχή στο κέντρο του εγκεφάλου που λέγεται μέλαινα ουσία. Η αιτιολογία της νευροεκφύλισης παραμένει άγνωστη, παρόλα αυτά οι επιπτώσεις της έχουν μελετηθεί αρκετά καλά και σήμερα γνωρίζουμε πολλά για τα προβλήματα που δημιουργούνται στον εγκέφαλο από την έλλειψη ντοπαμίνης.

Ωστόσο, η έναρξη της νόσου είναι ασαφής για τους πολλούς ασθενείς, οι περισσότεροι από τους οποίους επισκέπτονται το γιατρό όταν πια έχει εμφανιστεί κάποιο από τα κλασσικά κινητικά συμπτώματα της νόσου, όπως ο τρόμος. Όπως διευκρινίζει, ο τρόμος στην νόσο ξεκινά συνήθως από ένα άκρο τους σώματος, και αυτή η πλαγιωμένη έναρξη αποτελεί χαρακτηριστικό κλινικό γνώρισμα της νόσου. Έχει συχνότητα 4 -6 Hz, και εμφανίζεται στην ηρεμία ενώ εξαφανίζεται στην διάρκεια της κίνησης. Παρόλο που σαν σύμπτωμα είναι ανησυχητικό για τον ασθενή, σπάνια δημιουργεί λειτουργικό πρόβλημα, σε αντίθεση με το κύριο και σημαντικότερο σύμπτωμα της νόσου που είναι η βραδυκινησία. Όπως υποδηλώνει και ο όρος, σημαίνει μειωμένη ταχύτητα εκτέλεσης των κινήσεων, και εμφανίζεται και αυτή πρώτα στην μία πλευρά του σώματος, μαζί με τον τρόμο. Η βραδυκινησία και ο τρόμος, σε συνδυασμό με την δυσκαμψία, την αύξηση δηλαδή του μυϊκού τόνου, που βιώνεται ως «σφίξιμο», συμπληρώνει την κλασσική τριάδα των συμπτωμάτων της νόσου. Ο τρόμος δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει, παρόλο που διευκολύνει τη διάγνωση και είναι συνήθως παρών. Αλλά και το αντίθετο, κάθε ασθενής με τρόμο δεν έχει απαραίτητα νόσο Πάρκινσον, αφού μπορεί να υπάρχει σαν μεμονωμένο καλόηθες σύμπτωμα και σε άλλες καταστάσεις, όπως ο ιδιοπαθής τρόμος.

 

Μία χρόνια εξελισσόμενη νόσος

H νόσος του Parkinson είναι μία χρόνια εξελισσόμενη νόσος με πολλά και ποικίλα κινητικά και μη-κινητικά συμπτώματα. Κινητικά συμπτώματα είναι η βραδυκινησία, η δυσκαμψία και ο τρόμος (τρεμούλα) και μη-κινητικά είναι το άγχος, η κατάθλιψη, οι πόνοι, η δυσκοιλιότητα, η συχνοουρία, ο διαταραγμένος ύπνος, οι διαταραχές του μεταβολισμού και άλλα πολλά.

Σύμφωνα με το κ. Παντελή Στάθη MD PhD, Δ/ντης Νευρολογικού Τμήματος Νοσοκομείο Mediterraneo, μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί φάρμακο που να αντικαταστήσει επάξια τη θεραπεία με λεβοντόπα, το βασικό δηλαδή φάρμακο για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της νόσου, και η οποία αποτελεί πρόδρομο ουσία της ντοπαμίνης. Τα νευρικά εγκεφαλικά κύτταρα χρησιμοποιούν την χορηγούμενη λεβοντόπα για να φτιάξουν ντοπαμίνη, προκειμένου να αναπληρώσουν την ντοπαμίνη που χάνεται λόγω της νόσου του Πάρκινσον.

Όπως λέει ο κ. Στάθης, η θεραπεία της Parkinson μπορεί να χωριστεί σε δύο χρονικές περιόδους. Τα ονομαζόμενα καλά χρόνια κατά τα οποία τα αντιπαρκινσονικά φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα σε τρείς ή το πολύ σε τέσσερεις δόσεις, έχουν συνεχή δράση όλο το 24ώρο και έτσι η κατάσταση του ασθενή είναι σταθερά βελτιωμένη και τα επονομαζόμενα δύσκολα χρόνια κατά τα οποία ο χρόνος δράσης των αντιπαρκισονικών μικραίνει με αποτέλεσμα να εμφανίζονται συνεχώς διακυμάνσεις της κατάστασης του ασθενή μιας και οι 3-4 δόσεις δεν φτάνουν.

Πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του γαστρεντερικού συστήματος και της νόσου του Parkinson. Παθολογοανατομικές μετά θάνατο, μελέτες σε ασθενείς παρέχουν ενδείξεις ότι η νόσος του Parkinson μπορεί να ξεκινήσει στο έντερο και αργά να προχωρήσει προς τον εγκέφαλο. Ωστόσο η άποψη αυτή χρειάζεται να αποδειχθεί. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά συμπτώματα από το πεπτικό όπως η δυσκοιλιότητα που εμφανίζονται από νωρίς ακόμη και πριν τα κινητικά συμπτώματα της Parkinson. Έχει διαπιστωθεί ότι η κένωση του περιεχομένου του στομάχου στο λεπτό έντερο η οποία αποκαλείται “εντερική” φάση της λειτουργίας του στομάχου, είναι διαταραγμένη στη νόσο του Parkinson. Η διαταραχή αυτή φαίνεται να είναι νευρογενούς αλλά και ορμονικής αρχής. Μάλιστα υποστηρίζεται ότι ο ρυθμός γαστρικής κένωσης σχετίζεται άμεσα με τα επίπεδα της λεβοντόπα στο πλάσμα με αποτέλεσμα τις διακυμάνσεις των παρκινσονικών συμπτωμάτων κατά την διάρκεια της ημέρας και ότι η χορήγηση φαρμάκων που βελτιώνουν την κινητικότητα του στομάχου, βελτιώνουν επίσης την απορρόφηση λεβοντόπα με αποτέλεσμα λιγότερες διακυμάνσεις.  

Νεώτερα δεδομένα υποστηρίζουν ότι αν το μικρόβιο (H. Pylori) αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση των φαρμάκων για τη νόσο του Parkinson, και συνεπώς να επηρεάζει τη συνολική ανταπόκριση στην αγωγή. Φαίνεται επίσης ότι στο λεπτό έντερο δημιουργείται μία υπερανάπτυξη των πληθυσμών των βακτηριδίων η οποία ονομάζεται με το αρτικόλεξο SIBO (Small Intestine Bacteria Overgrowth- Υπερανάπτυξη Βακτηριδίων του Λεπτού Εντέρου) και σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson. Οι Fasano και οι συνεργάτες του το 2013 δημοσίευσαν μια μελέτη η οποία έδειξε ότι οι Παρκινσονικοί ασθενείς με Υπερανάπτυξη Βακτηριδίων του Λεπτού Εντέρου είχαν διαταραχές κινητικότητας με μεγάλα διαστήματα "off", πιο καθυστερημένη έναρξη της δράσης των αντιπαρκινσονικών φαρμάκων, και περισσότερες αποτυχίες της δόσης. Ανέφεραν επίσης ότι η εξάλειψη της βακτηριακής υπερανάπτυξης βελτίωσε τα συμπτώματα χωρίς να διαταράσσει τη φαρμακοκινητική της φαρμακευτικής αγωγής της νόσου του Parkinson.

Στον τομέα της αντιμετώπισης της νόσου θα πρέπει να επισημάνουμε την δυνατότητα που μας δίνεται σήμερα να χορηγήσουμε σε συνεχή έγχυση την λεβοντόπα απευθείας στο λεπτό έντερο, παρακάμπτοντας έτσι το στομάχι και τα προβλήματα που δημιουργεί η διαταραχή της κινητικότητάς του. Η λεβοντόπα - καρβιντόπα που χορηγούμε είναι ένα υδατικό διάλυμα υπό μορφή γέλης (gel), κατάλληλο για εντερική απορρόφηση. Η γέλη χορηγείται με τη βοήθεια φορητής αντλίας έγχυσης από καθετήρα που εισάγεται δια μέσου του στομάχου στο λεπτό έντερο, μετά από γαστροστομία. Με τον τρόπο αυτό (συνεχής χορήγηση & παράκαμψη στομάχου), επιτυγχάνεται η ύπαρξη στον οργανισμό, άρα και στον εγκέφαλο, σταθερή ποσότητα φαρμάκου με αποτέλεσμα από τις πρώτες ώρες την δραματική βελτίωση των διακυμάνσεων και λίγο αργότερα τον περιορισμό των υπερκινησιών. Σε γενικές γραμμές κατάλληλοι είναι οι ασθενείς με προχωρημένη ΝΠ και σοβαρές-συχνές διακυμάνσεις όπου κυριαρχούν κινητικά και μη-κινητικά βασανιστικά συμπτώματα, και τα οποία τους προσδίδουν μεγάλου βαθμού αδυναμία διεκπεραίωσης των αναγκαίων καθημερινών δραστηριοτήτων, παρά τα πολλά φάρμακα και τα πολλαπλά δοσολογικά σχήματα. Ηλικιωμένοι ασθενείς, ή ασθενείς με ήπια γνωστική διαταραχή είναι επίσης κατάλληλοι.

 

Κάθε ασθενής είναι διαφορετικός

Αναφορικά με τη νόσο, η κα Μαρία Σταμέλου, Υπεύθυνη του Τμήματος Πάρκινσον & Κινητικών Διαταραχών του ΥΓΕΙΑ, επίκουρη καθηγήτρια Νευρολογίας Παν/μίου Marburg, Γερμανίας σημειώνει ότι είναι η πιο συχνή νευροεκφυλιστική αιτία παρκινσονισμού και η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος, μετά τη νόσο Alzheimer. Το στοίχημά όλων, όπως λέει, είναι να ενημερώσουν ουσιαστικά το κοινό για το τί ακριβώς είναι η νόσος Πάρκινσον, πώς αντιμετωπίζεται σήμερα και τί επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον καθώς και να μεταφέρουν τις επιστημονικές γνώσεις των τελευταίων ετών στην καθημερινή ζωή των δεκάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας που πάσχουν στην Ελλάδα. Η κα Σταμέλου καταλήγει λέγοντας ότι «Ο κάθε ασθενής είναι διαφορετικός και η εξατομικευμένη θεραπεία είναι προϋπόθεση για την καλή ποιότητα ζωής των ασθενών και των οικογενειών τους».

 

Επεμβατικές θεραπείες για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου

 

Η τοποθέτηση αντλίας συνεχούς έγχυσης Ντοπαμίνης, ή η εμφύτευση Νευροδιεγέρτη (Deep Brain Stimulation,DBS), είναι επεμβατικές θεραπείες που αν γίνουν στον κατάλληλο χρόνο, απελευθερώνουν τον ασθενή από τα δεσμά της ασθένειας για τουλάχιστον μια δεκαετία, όπως επισημαίνει ο κ. Στάθης Ι. Μποβιάτσης, Αναπληρωτής Καθηγητής Νευροχειρουργικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείου Αττικόν και Διευθυντής Νευροχειρουργικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν». Η αντλία ντοπαμίνης, είναι μια εξωτερική αντλία, που παρέχει σε υγρή μορφή όση ντοπαμίνη χρειάζεται ο ασθενής. Αυτό γίνεται μέσω ενός λεπτού καθετήρα που τοποθετείται στην κοιλιά του. Είναι φορητή και προσφέρει μεγάλη αυτονομία κίνησης.

Ο νευροδιεγέρτης, είναι μια συσκευή, όπως ο βηματοδότης. Εμφυτεύεται στο θώρακα, μόνο που στην περίπτωση μας, το ένα ηλεκτρόδιο διέγερσης ενός δεκάτου του χιλιοστού, το οποίο καταλήγει στον εγκέφαλο. Στη συγκεκριμένη επέμβαση το πιο σοβαρό και δύσκολο στάδιο είναι ο σχεδιασμός της γιατί βάση αυτού ο γιατρός δεν θα ξεφύγει από το προδιαγραμμένο σημείο. Μετά την επέμβαση, και για έξι μήνες, γίνονται ρυθμίσεις του νευροδιεγέρτη από εξειδικευμένο νευρολόγο. Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται απόλυτα από την σωστή η όχι ρύθμιση του νευροδιεγέρτη. Δυνητικές επιπλοκές της Διεθνούς Βιβλιογραφίας αναφέρουν ότι υπάρχει ένα μικρό ποσοστό 1%-2% ο ασθενής να κάνει αιμορραγία η οποία όμως σε ποσοστό 90% απορροφάται. Επίσης 1%-4,5% να γίνει κάποια φλεγμονή και τέλος σε ποσοστό 1%-5% να γίνει κάποια βλάβη σε όλο το μηχανισμό. Στην Ελλάδα ωστόσο έχουμε μια 10ετή εμπειρία στις επεμβάσεις αυτές και τα ποσοστά των επιπλοκών είναι εξαιρετικά μικρά, δηλαδή έχουμε 0,68% στις αιμορραγίες, 2,5% στις φλεγμονές και 1,5% στις βλάβες, γεγονός που αποδίδεται όπως είπε ο Καθηγητής στην μεγάλη προσοχή που δίνεται κατά την επέμβαση. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι η επέμβαση αυτή στη χώρα μας γίνετε σε δύο μεγάλα νοσοκομείο, στο Αττικόν στην Αθήνα και στην Πάτρα και, το software των μηχανημάτων κοστίζει 250.000 ευρώ. Τέλος πρέπει να τονίζουμε ότι και οι δύο επεμβάσεις βελτιώνουν την ποιότητα ζωής του ασθενή για τουλάχιστον δέκα χρόνια. Σύμφωνα με τον Μποβιάτσης η 10ετής, εμπειρία και ο μεγάλος αριθμός επεμβάσεων έχει ελαχιστοποιήσει το ποσοστό των δυνητικών επιπλοκών. Όμως ακόμα και όταν αυτές υπάρχουν, επεμβαίνει η εξειδικευμένη ομάδα η οποία αποτελείται από τους πλέον ειδικούς νευρολόγους, όπως ο κ. Παναγιώτης Ζήκος, ο οποίος είναι Ειδικός Νευρολόγος του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας, πρόεδρος της ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ κίνηση και υπεύθυνος διεπιστημονικής ομάδας του «Κέντρου Πάρκινσον & διαταραχών μνήμης, καθώς και επιστημονικός συνεργάτης στο νοσοκομείο Αττικόν, καθώς και από ειδικούς νευροψυχολόγους, ψυχιάτρους και εργοθεραπευτές.

 

 

Σημαντική θεραπεία σε μορφή γέλης

Το Duodopa, διατίθεται στην ελληνική αγορά από τη βιοφαρμακευτική εταιρεία AbbVie και αποτελείται από μια συμπυκνωμένη σύνθεση λεβοντόπας/ καρβιντόπας σε μορφή γέλης. Η λεβοντόπα μετατρέπεται σε ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, αντιμετωπίζοντας έτσι τα συμπτώματα που συσχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον. Η προσθήκη καρβιντόπας βελτιώνει την επίδραση της λεβοντόπας και μειώνει τις ανεπιθύμητες παρενέργειές της. Η σύνθεση λεβοντόπας/ καρβιντόπας σε μορφή γέλης χορηγείται στο λεπτό έντερο μέσω ενός σωλήνα από μια φορητή αντλία εξοπλισμένη με μια μικρή κασέτα η οποία περιέχει τη γέλη. Καθώς η έγχυση του Duodopa είναι συνεχής, οι ασθενείς μεταφέρουν την αντλία μαζί τους τις ώρες που είναι ξύπνιοι. Οι κασέτες με το φάρμακο πρέπει να διατηρούνται κρύες και να αποθηκεύονται σε θερμοκρασίες +2oC έως +8oC. Προορίζονται για μία μόνο χρήση και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για διάστημα μεγαλύτερο της μιας ημέρας, ακόμα και αν παραμείνει κάποια ποσότητα εντερικής γέλης.

 

Στόχος η νευροπροστασία

Η φαρμακευτική εταιρεία UCB εστιάζει στη νόσο Πάρκινσον, με τη δραστική ουσία ροτιγοτίνη, ένα αγωνιστή ντοπαμίνης, δηλαδή μια ουσία που διεγείρει τους υποδοχείς ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, υποκαθιστώντας τη ντοπαμίνη (ένας νευροδιαβιβαστής του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος ο οποίος είναι σε έλλειψη στους ασθενείς με νόσο Πάρκινσον λόγω του εκφυλισμού των αντίστοιχων νευρώνων στο ραβδωτό σώμα του εγκεφάλου). Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι μια φαρμακευτική κατηγορία που χρησιμοποιείται ευρέως στην αντιμετώπιση της νόσου, καθώς είναι αποτελεσματικοί, ασφαλείς και μπορούν να καθυστερήσουν την –αναπόφευκτη- χορήγηση της λεβοντόπα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ροτιγοτίνης είναι η φαρμακοτεχνική της μορφή, καθώς χορηγείται μια φορά την ημέρα ως διαδερμικό επίθεμα (έμπλαστρο). Το έμπλαστρο απελευθερώνει σταδιακά ροτιγοτίνη στην κυκλοφορία του αίματος, με αποτέλεσμα (και ζητούμενο) τη σταθερή συγκέντρωση της ουσίας στο αίμα. Σύμφωνα με την UCB το μέλλον της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της νόσου φαίνεται να εντοπίζεται σε δύο τομείς. Πρώτα από όλα στην ανάπτυξη νέων φαρμακοτεχνικών μορφών που είτε θα επιτυγχάνουν συνεχή χορήγηση φαρμάκου, είτε θα διαθέτουν τη δραστική ουσία μέσω νέας οδού χορήγησης (ήδη υπάρχει ενδοδωδεκαδακτυλική λεβοντόπα και ερευνώνται εισπνεόμενες μορφές ή ακόμα και gel) και δεύτερον, στις νέες φαρμακευτικές ουσίες σε ήδη υπάρχουσες θεραπευτικές κατηγορίες αλλά και νέες θεραπευτικές κατηγορίες καθαυτές (πχ ανταγωνιστές υποδοχείς αδενοσίνης –που όμως φαίνεται ότι δεν προσφέρουν σημαντικά οφέλη, ανταγωνιστές γλουταμινεργικών υποδοχέων, σεροτονινεργικοί αγωνιστές). Οι μεγαλύτερες ελπίδες όμως για δραστικές εξελίξεις στην αντιμετώπιση της νόσου βρίσκονται σε γονιδιακές θεραπείες (θεραπευτικά γονίδια μεταφέρονται μέσω ιών-φορέων σε στοχευμένες περιοχές του εγκεφάλου) καθώς και στη μεταφορά παραγόντων όπως η neurturin που προστατεύουν και θρέφουν τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς.

 

Τα φάρμακα έχουν ευεργετική δράση

Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα φάρμακα που παίρνουν οι ασθενείς για να αυξήσουν το επίπεδο της ντοπαμίνης στον εγκέφαλό τους και να μειωσούν τα συμπτώματα του τρέμουλου και της μυϊκής ακαμψίας, έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να ενισχύσουν τα δημιουργικά ταλέντα τους όπως είναι η ζωγραφική, η γλυπτική, κ.λπ. Ισραηλινοί ερευνητές εντόπισαν την ασυνήθιστη αυτή εξέλιξη και όπως πιστεύουν ο κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά τα περιστατικά είναι η επίπτωση της αυξημένης ντοπαμίνης που χορηγείται με τα φάρμακα. Η ντοπαμίνη εμπλέκεται σε διάφορα νευρολογικά συστήματα και ο κύριος βιολογικός ρόλος της είναι να βοηθά στην μεταβίβαση των κινητικών εντολών από τον εγκέφαλο στα άκρα του σώματος. Κατά πάσα πιθανότητα είναι αυτό το σύστημα που ευνοείται από την αύξηση της ντοπαμίνης, λόγω της αντιπαρκινσονικής φαρμακευτικής αγωγής, με αποτέλεσμα να ενισχύεται η δημιουργικότητα ορισμένων ασθενών.

 

Ένα βιοϊσοδύναμο για τη νόσο Πάρκινσον

Μετά την εξαγορά του χαρτοφυλακίου ολόκληρης κατηγορίας σκευασμάτων του ΚΝΣ από την ελληνική εταιρεία KLEVA η φαρμακευτική εταιρία BENNETT διαθέτει πλέον ένα βιοϊσοδύναμο φάρμακο για την θεραπεία του Πάρκινσον. Πρόκειται για το πρώτο generic προϊόν που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά για την νόσο του Parkinson είναι το δραστικό συστατικό pramipexole (πραμιπεξόλη) το οποίο είναι αποδεδειγμένα βιοϊσοδύναμο με το αντίστοιχο προϊόν αναφοράς. Το pramipexole είναι ήδη σε κυκλοφορία από το Δεκέμβριο του 2010. Κυκλοφορεί στις ίδιες ακριβώς περιεκτικότητες που κυκλοφορεί και το προϊόν αναφοράς (0,18 & 0,70mg σε συσκευασία των 30 και 100 διχοτομούμενων δισκίων) και σύντομα θα κυκλοφορήσει και στην μοναδική περιεκτικότητα για την Ελλάδα, των 0,35mg.

 

Αντιμετώπιση των κινητικών διαταραχών

Η Pharmathen διαθέτει την Πραμιπεξόλη η οποία ανήκει στην κατηγορία των αγωνιστών ντοπαμίνης με πλήρη ενδογενή δράση ομαλοποιώντας τις κινητικές διαταραχές των Παρκινσονικών, διεγείροντας τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς. Η Πραμιπεξόλη κυκλοφορεί στην συσκευασία των tabs 100x0,18mg και tabs 100x07,mg. Έχει άριστη ανταπόκριση στην αντιμετώπιση της νόσου, με καθυστέρηση της εμφάνισης των μειζόνων κινητικών επιπλοκών και αύξηση της λειτουργικότητας των ασθενών από τη 2η -3η εβδομάδα με καθυστέρηση της ανάγκης χορήγησης Λεβοντόπα.

 

Ηλεκτρονικός φάκελος ασθενών με Alzheimer & Parkinson

Χαρτογράφηση των δομών υγείας, καταγραφή των καινοτόμων τεχνολογιών και πρακτικών, εκσυγχρονισμό και προσαρμογή των υποδομών που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την κινητικότητα των πολιτών και δημιουργία ιατρικού ηλεκτρονικού φακέλου για ασθενείς που πάσχουν από νευροεκφυλιστικές παθήσεις, έχει ξεκινήσει το Εργαστήριο Βιοπληροφορικής και Ανθρώπινης Ηλεκτροφυσιολογίας (Bioinformatics and Human Electrophysiology Lab -BiHeLab), το μοναδικό στην Ευρώπη από άποψη εξοπλισμού, υποδομών, σύνθεσης διεπιστημονικής ερευνητικής ομάδας και οργάνωσης. Έχει την έδρα του στη Κέρκυρα και καλύπτει τις ερευνητικές δραστηριότητες του Τμήματος Πληροφορικής του Ιονίου Πανεπιστημίου, σχετικά με τις νευρολογικές διαταραχές και τη συσχέτισή τους με τις υποκυτταρικές μετρήσεις βιοενέργειας.

Στα πλαίσια του έργου έχει ήδη ξεκινήσει η χαρτογράφηση των δομών υγείας, πρόνοιας και μεταφορών στην Αδριατική και το Ιόνιο αλλά και σε όλη την Ελληνική επικράτεια και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η καταγραφή των καινοτόμων τεχνολογιών και πρακτικών, i-health (intelligent-health), που έχουν υλοποιηθεί στην ευρύτερη περιοχή, η και έξω από αυτή. Το AdriHealthMob επικεντρώνεται στη δημιουργία ηλεκτρονικού συστήματος για την αποτελεσματική συλλογή και ανάλυση ιατρικών δεδομένων και πληροφοριών των χωρών της Αδριατικής, στην εισαγωγή προηγμένων τεχνολογιών πληροφορικής στον τομέα της υγείας και φροντίδας με επίκεντρο την κινητικότητα των πολιτών, στον εκσυγχρονισμό και στην προσαρμογή των υφιστάμενων φυσικών υποδομών που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την κινητικότητα των πολιτών. Η δημιουργία ιατρικού ηλεκτρονικού φακέλου για ασθενείς που πάσχουν από νευροεκφυλιστικές παθήσεις, όπως το Alzheimer και το Πάρκινσον, κοινών κανόνων και ιατρικών πρωτοκόλλων για την ασφαλέστερη και αποτελεσματική μετακίνηση των πολιτών, καθώς και η παροχή έγκυρων πληροφοριών και συστάσεων στους πολίτες των χωρών της Αδριατικής σχετικά με τους διαθέσιμους τρόπους μετακίνησης και πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης, αποτελούν αντικείμενο του προγράμματος.

Γονιδιακή θεραπεία με τη συμβολή ελλήνων επιστημόνων

Με τη συμβολή δύο ελλήνων επιστημόνων, του καθηγητή Νικόλα Μαζαράκη από την Ιατρική Σχολή του Imperial College στου Λονδίνο και του Κυριάκου Μητροφάνους της βρετανικής εταιρίας Oxford Biomedica η ομάδα των ερευνητών παρουσίασε τη γονιδιακή ProSavin. Η θεραπεία έδειξε ότι μπορεί να μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα κινητικά προβλήματα των ασθενών με νόσο Πάρκινσον. Δοκιμάστηκε σε 3 δόσεις σε 15 ασθενείς ηλικίας 48 έως 65 ετών με προχωρημένο Πάρκινσον, οι οποίοι πλέον δεν ανταποκρίνονταν καλά σε καμία άλλη αγωγή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς είχαν σημαντική βελτίωση στα κινητικά συμπτώματα, ενώ η όλη θεραπεία αποδείχτηκε ασφαλής, αν και είχε ήπιες έως μέτριες παρενέργειες, με πιο συχνή τη δυσκινησία. Οι δοκιμές έγιναν σε Γαλλία και Βρετανία με τη χρηματοδότηση της Oxford Biomedica, της εταιρείας που ανακάλυψε τη θεραπεία και έχει τα εμπορικά δικαιώματα.

 

Πηγή: Health Daily - Ανθή Αγγελοπούλου

 

 

 

Παρακαλώ εισάγεται το όνομα χρήστη και τον κωδικό που σας έχουν δοθεί. Προσοχή! Η σύνδεση σε "κλειδωμένες" ενότητες του portal απευθύνεται αποκλειστικά σε επαγγελματίες υγείας και μόνο.