Το γεγονός της μη έγκαιρης διάγνωσης, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει και πρώιμη αντιμετώπιση του προβλήματος, καθώς επίσης και η μη παραπομπή στον ειδικό λόγω έλλειψης κουλτούρας, είναι τα σοβαρότερα προβλήματα για την καίρια αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η πρώιμη διάγνωση είναι μείζονος σημασίας, αφού βοηθά όχι μόνο στην αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων των ασθενών στο ξεκίνημά τους αλλά μειώνει και την οικονομική επιβάρυνση του κράτους και κατά συνέπεια στις συνολικές δαπάνες υγείας.
Αν λοιπόν λάβουμε υπόψη μας ότι στην Ελλάδα ζουν περίπου 70.000-100.000 ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και από αυτούς περισσότεροι από το ¼ δεν είναι δυνατόν να εργασθεί μετά από 5 χρόνια νόσου, καταλαβαίνουμε αμέσως τη σημαντικότητα αυτού του μηνύματος. Να σημειωθεί επίσης, ότι ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών επίσης πάσχει από τις λεγόμενες οροαρνητικές σπονδυλαρθροπάθειες, με συχνότερη την αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, η οποία προσβάλλει κυρίως νεαρούς άνδρες. Υπολογίζεται ότι από αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα πάσχουν περισσότεροι από 25.000 ασθενείς, ενώ περισσότερα από 2.000.000 άτομα της τρίτης ηλικίας υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα και εκφυλιστική σπονδυλαρθροπάθεια. Αντίστοιχοι είναι και οι αριθμοί στην Ευρώπη, όπου υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 100.000.000 ασθενείς πάσχουν από κάποια μορφή αρθρίτιδας, ενώ στις ΗΠΑ το οικονομικό κόστος της «αρθρίτιδας» υπολογίζεται σε 128 δισ. δολάρια ετησίως.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αρθρίτιδας στις 12 Οκτωβρίου ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας και Επαγγελματικής Ένωσης Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ) Ρευματολόγος κ. Σπύρος Ασλανίδης, καθώς και ο Διδάκτωρ Πανεπιστημίου ειδικός Ρευματολόγος κ. Παναγιώτης Τρόντζας και ο Διδάκτωρ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου - Στρατιωτικός ιατρός και ειδικός Ρευματολόγος κ. Χαράλαμπος Μπερμπερίδης, τόνισαν την ανάγκη ευαισθητοποίησης του κοινού καθώς και του ιατρικού κόσμου όσον αφορά τα ρευματικά νοσήματα και την έγκαιρη διάγνωσή τους.
Το μήνυμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας είναι «Aν πονάτε στις αρθρώσεις ή στο σώμα σας επισκεφθείτε ρευματολόγο». Στη χώρα μας το 15% περίπου του πληθυσμού (περισσότερο από 1.500.000 άτομα) επισκέπτονται το γιατρό με κάποιο πρόβλημα που σχετίζεται με πόνο στις αρθρώσεις ή τον υπόλοιπο σκελετό. Να σημειώσουμε ότι οι ρευματικές και μυοσκελετικές παθήσεις επηρεάζουν τους Έλληνες περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο χρόνιο πρόβλημα υγείας. Σε αυτές περιλαμβάνονται κοινά προβλήματα, όπως η οσφυαλγία, το αυχενικό σύνδρομο και η οστεοαρθρίτιδα, αλλά και οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα.
Όσο πιο σύντομα γίνει η θεραπευτική αντιμετώπιση της αρθρίτιδας, τόσο πιο χαμηλό θα είναι και το κόστος, τόσο πιο καλά θα είναι και τα αποτελέσματα στον ασθενή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το κόστος της θεραπείας των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που λαμβάνουν βιολογικά φάρμακα στη χώρα μας είναι περισσότερο από 10.000 Ευρώ ανά ασθενή ετησίως, με συνολικά πολύ σημαντική οικονομική επιβάρυνση, που φαίνεται εκ πρώτης όψεως δυσβάσταχτη για τη δοκιμαζόμενη οικονομία της χώρας. Οι αρθροπάθειες όμως δεν προκαλούν πρόβλημα μόνο στους ίδιους τους ασθενείς που πάσχουν, αλλά έχουν γενικότερες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, λόγω της εξέλιξης προς αναπηρία (με αποτέλεσμα πρώιμη συνταξιοδότηση / αναπηρικές συντάξεις) που επέρχεται με βεβαιότητα αν δεν αντιμετωπισθούν πρώιμα και αποτελεσματικά.
Εδώ αξίζει να τονισθεί ότι τα στοιχεία που αντιπαραβάλει το υπουργείο Υγείας όπου φαίνεται ότι το 50% των ασθενών με ρευματικά νοσήματα στην Ελλάδα λαμβάνει βιολογικούς παράγοντες, εν αντιθέσει με την υπόλοιπη Ευρώπη όπου το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 20%, σύμφωνα με τους ειδικούς δεν ευσταθούν. Ο λόγος είναι ότι τα στοιχεία αυτά δόθηκαν στο υπουργείο από την ανακοίνωση ενός συνεδρίου και αφορούν επιλεγμένα Κέντρα αντιμετώπισης βαριών περιπτώσεων στα οποία δίνονται βιολογικοί παράγοντες. Είναι δηλαδή αποσπασματικά στοιχεία και όχι επιβεβαιωμένα στο σύνολο των ασθενών.
Όπως χαρακτηριστικά τόνισαν οι ομιλητές, τα φάρμακα πρέπει να δίνονται με κριτήρια, ωστόσο αυτό που χρειαζόμαστε είναι προσπάθειες εξορθολογισμού και όχι περικοπών οι οποίες στο μέλλον θα στοιχίσουν στο κράτος πολύ περισσότερο λόγω των νοσηλειών από το να δοθούν κάποια ακριβά σκευάσματα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι όλες οι μελέτες ειδικά στις ΗΠΑ δείχνουν ότι τα ρευματικά νοσήματα είναι πρώτη αιτία όχι μόνο μακροχρόνιας αλλά και βραχυχρόνιας σωματικής ανικανότητας καθώς και το 2ο κομμάτι παθήσεων με συνταγογραφούμενα φάρμακα.
Το κοινωνικοοικονομικό κόστος, σύμφωνα με τον κ. Ασλανίδη, είναι πολύ μεγάλο και θα πρέπει να συνεκτιμηθεί η επιβάρυνση που θα έχει το κοινωνικό σύνολο από την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων τη σημερινή εποχή των σημαντικών περικοπών. «Αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι υπεύθυνοι σχεδιασμού της πολιτικής στο χώρο της Υγείας», όπως τονίζει ο Πρόεδρος της ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ «ώστε να εξασφαλίσουμε πάση θυσία την πρόσβαση των ασθενών σε αποτελεσματική θεραπεία».
Ανθή Αγγελοπούλου