Μελέτη η οποία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους και διήρκησε 12 μήνες σε 2.627 άτομα και αφορούσε την οστική πυκνότητα καταδεικνύει ότι ο κόσμος πιστεύει ότι η οστεοπόρωση είναι αποκλειστικά γυναικεία πάθηση καθώς επίσης και ότι οι γυναίκες ενδιαφέρονται περισσότερο για την υγεία τους απ’ ό,τι οι άνδρες.
Την μελέτη παρουσίασε η κα Μέμη Τσεκούρα, Πρόεδρος Συλλόγου Σκελετικής Υγείας, Πεταλούδα και ο Ενδοκρινολόγος, τ. Συντονιστής Διευθυντής Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη & Μεταβολισμού ΓΝΑ Ασκληπιείο Βούλας κος Κωνσταντίνος Μαυρουδής και σύμφωνα με την προσέλευση για εξέταση με τη μέθοδο των υπερήχων, το 91% ήταν γυναίκες ενώ μόνο το 9% ήταν άνδρες. Να σημειώσουμε ότι η μέση ηλικία των εξεταζόμενων ήταν τα 59 έτη, γεγονός που δείχνει ότι ο κόσμος δεν δίνει βάση στη σημασία της έγκαιρης πρόληψης.
Οι περιοχές από τις οποίες συλλέχθηκε το δείγμα καλύπτουν τόσο μεγάλα αστικά κέντρα όσο και την υπόλοιπη περιφέρεια: Λάρισα, Άνω Λιόσια, Άρτα, Εύοσμος, Ζεφύρι, Ηλιούπολη, Ιωάννινα, Καλλιθέα, Μαραθώνας, Πάτρα, Πρέβεζα, Χανιά.
Στην ερώτηση εάν «έχετε διαγνωστεί με οστεοπόρωση», από τα άτομα που εξετάστηκαν το:
20% είχε διαγνωστεί στο παρελθόν με οστεοπόρωση
7% είχε διαγνωστεί με οστεοπενία,
39% δεν είχε διαγνωστεί με την ασθένεια ενώ το
34% δεν είχε κάνει ποτέ εξέταση.
Ωστόσο, μόνο οι 2 στους 10 ασθενείς με διαγνωσμένη οστεοπόρωση λαμβάνουν θεραπεία για τη νόσο.
Όταν ερωτήθηκαν αν είναι ευχαριστημένοι από το φάρμακο που λαμβάνουν για την θεραπεία της οστεοπόρωσης (και αφορούσε στην αποτελεσματικότητα και στις ανεπιθύμητες ενέργειες)» από τα άτομα που λαμβάνουν κάποια θεραπεία για την οστεοπόρωση, το 47% δήλωσε ευχαριστημένο από το φάρμακό του (από την αποτελεσματικότητα και τις ανεπιθύμητες ενέργειες).
Επίσης 1 στους 4 δήλωσε ότι εμφανίζει πόνο στην πλάτη του λόγω κατάγματος ή οστεοπόρωσης ενώ, 7 στους 10 συμμετέχοντες δεν γνώριζαν την ύπαρξη της οστεο-αναβολικής θεραπείας που ταυτόχρονα μειώνει και τον πόνο στην πλάτη.
Στην ερώτηση εάν είχαν ποτέ συγγενείς Α’ βαθμού (μητέρα/αδερφή/κόρη) με ιστορικό καρκίνου του μαστού, το 89% δεν έχει συγγενείς Α’ Βαθμού (μητέρα/αδερφή/κόρη) με ιστορικό καρκίνου του μαστού ενώ, μόνο ένα 0,5% από τους εξεταζόμενους είχε καρκίνο του μαστού.
Τέλος, όσον αφορά τους παράγοντες που βοηθούν στη θεραπεία της οστεοπόρωσης, όπως είναι η άσκηση, η διατροφή και φυσικά τα φάρμακα, το 56% πιστεύει ότι το ποιο σημαντικό στη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι η άσκηση, το 28% η σωστή διατροφή ενώ μόνο ένα 16% το σωστό φάρμακο.
Σύμφωνα με τον κ. Μαυρουδή η οστεοπόρωση είναι μία σοβαρή νόσος που περιγράφεται ως «σιωπηλή επιδημία», διότι πριν συμβεί κάταγμα ο ασθενής δεν έχει κανένα σύμπτωμα. Όταν συμβεί κάταγμα εμφανίζεται ο πόνος και η παραμόρφωση. Στα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης, που και αυτά μπορεί να είναι σιωπηλά, οφείλεται η κύφωση των ηλικιωμένων που δημιουργεί δυσκολία στην αναπνοή κλπ.
Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι, κάθε 30 δευτερόλεπτα, συμβαίνει σε κάτοικο χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κάταγμα που οφείλεται σε οστεοπόρωση. Το 41% των γυναικών άνω των 50 ετών πάσχει από οστεοπενία, ενώ το 15% των γυναικών 50-59 ετών πάσχει από οστεοπόρωση. Στην ηλικία των 50 ετών, 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες θα υποστεί ένα οστεοπορωτικό κάταγμα στο υπόλοιπο της ζωής τους. Για τις γυναίκες αυτός ο κίνδυνος είναι υψηλότερος από ότι ο κίνδυνος των καρκίνων του μαστού, ωοθηκών και μήτρας μαζί, ενώ για τους άνδρες είναι αντίστοιχα πολύ υψηλότερος από τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτου. Περίπου το 50% αυτών που έπαθαν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα θα πάθουν άλλο ένα, με εκθετική αύξηση του κινδύνου για καθένα κάταγμα.
Είναι όμως σημαντικό το εύρημα ότι λιγότερο από το 1/3 των ασθενών, με οστεοπορωτικό κάταγμα, το γνωρίζουν, εκτιμώνται και θεραπεύονται κατάλληλα και ακόμη σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι πάρα πολλοί ασθενείς που υπέστησαν κάταγμα και νοσηλεύτηκαν – χειρουργήθηκαν σε Νοσοκομείο ΔΕΝ γνωρίζουν ότι αυτό οφείλεται στην οστεοπόρωση και ΔΕΝ υποβάλλονται στον απαραίτητο κλινικοεργαστηριακό έλεγχο και κατάλληλη θεραπεία για τη μείωση του κινδύνου μελλοντικών καταγμάτων.
Όπως είπε μάλιστα ο κ. Μαυρουδής, μελέτη που έγινε για τη χώρα μας το 2010 έδειξε ότι είχαμε 86.000 νέα κατάγματα και ενώ είναι κάτι που μπορεί να προληφθεί, δυστυχώς δεν γίνεται τίποτα με αποτέλεσμα 1 στους 5 να ξαναπάθει κάταγμα.
Ανθή Αγγελοπούλου