Σημαντικές ελληνικές μελέτες στο Διεθνές Συνέδριο Καρδιαγγειακής Ιατρικής

Μόνο υπερηφάνεια μπορούμε να νιώθουμε για όλους τους Έλληνες επιστήμονες που παρά τις αντιξοότητες που περνά η χώρα και χωρίς οικονομική υποστήριξη από αυτήν, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους προωθώντας την έρευνα, ψάχνοντας τις πιο αποτελεσματικές θεραπείες για να προσφέρουν στους ασθενείς τους.

Μετά το Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο που διεξάγεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα και στο οποίο θα παρουσιαστούν πληθώρα μελετών από Έλληνες γιατρούς, τώρα έρχεται και το Διεθνές Συνέδριο Καρδιαγγειακής Ιατρικής «CARDIO ATHENA 2013», το οποίο θα γίνει στο ξενοδοχείο DIVANI Caravel στις 29 και 30 Μαρτίου, και στο οποίο θα παρουσιαστούν πολλές εξαιρετικές μελέτες Ελλήνων ιατρών σχετικά με τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Το συνέδριο διοργανώνεται από την Α΄ Καρδιολογική Κλινική και το Ομώνυμο Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γ.Ν.Α., υπό την αιγίδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, και η Οργανωτική Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους: Χριστόδουλο Στεφανάδη, Καθηγητή Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή Α’ Καρδιολογικής Κλινικής και Ομώνυμου Εργαστήριου, «Ιπποκράτειο» Γ.Ν.Α., Χρήστο Πίσταβο, Καθηγητή Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Καρδιολογική Κλινική και Ομώνυμο Εργαστήριο, «Ιπποκράτειο» Γ.Ν.Α., Χαράλαμπο Βλαχόπουλο, Επίκουρο Καθηγητή Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Καρδιολογική Κλινική και Ομώνυμο Εργαστήριο, «Ιπποκράτειο» Γ.Ν.Α., Κωνσταντίνο Τούτουζα, Επίκουρο Καθηγητή Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Καρδιολογική Κλινική και Ομώνυμο Εργαστήριο, «Ιπποκράτειο» Γ.Ν.Α. και Χριστίνα Χρυσοχόου, Επιμελήτρια Καρδιολογίας, Α’ Καρδιολογική Κλινική και Ομώνυμο Εργαστήριο, «Ιπποκράτειο» Γ.Ν.Α., παρέθεσαν συνέντευξη Τύπου κατά την οποία ανέλυσαν μερικά από τα σοβαρά θέματα που θα αναπτυχθούν σ’ αυτό.

230 επεμβάσεις με μηδενικά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας

Η διαδερμική (μη χειρουργική) αντικατάσταση των βαλβίδων αποτελεί μία από τις νεότερες εξελίξεις της επεμβατικής καρδιολογίας. Στην Α΄ Καρδιολογική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιείται η πρωτοποριακή αυτή επέμβαση με απόλυτη επιτυχία. Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 230 επεμβάσεις με μηδενικά ποσοστά περιεπεμβατικής θνητότητας. Πρόσφατα, ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης PARTNER σύμφωνα με τα οποία η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση των θανάτων κατά 46% συγκριτικά με την συντηρητική αντιμετώπιση, ή την βαλβιδοπλαστική. Ταυτόχρονα οι ασθενείς αυτοί έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής και μπορούν ζήσουν την καθημερινότητά τους με πολύ λιγότερα συμπτώματα. Τα αποτελέσματα είναι μέχρι σήμερα ενθαρρυντικά, και αν επιβεβαιωθούν, τότε πολλοί ασθενείς με σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας που δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση θα θεραπευθούν, ενώ οι πιο αισιόδοξοι προβλέπουν και την πλήρη αντικατάσταση της χειρουργικής επέμβασης από τη διαδερμική αντικατάσταση των αορτικών βαλβίδων.

Η κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού

Η ανθεκτική υπέρταση η οποία ορίζεται σήμερα ως αρτηριακή πίεση η οποία παραμένει αρρύθμιστη παρά τη λήψη 3 ή περισσοτέρων αντιυπερτασικών φαρμάκων στις μέγιστες ανεκτές δοσολογίες εκ των οποίων το ένα είναι διουρητικό αφορά περίπου το 5-10% του συνόλου των υπερτασικών ασθενών. Σήμερα γνωρίζουμε ότι κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη της ανθεκτικής υπέρτασης παίζει η υπερδραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Με σκοπό λοιπόν το σημαντικό περιορισμό της διέγερσης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος στην ανθεκτική υπέρταση αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος, η κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (renal sympathetic denervation-RSD) με την διαδερμική εισαγωγή με τοπική αναισθησία ειδικού καθετήρα στις νεφρικές αρτηρίες και χρήση υψίσυχνου ρεύματος. Η διαδικασία είναι σχετικά απλή, ασφαλής και απαιτείται νοσηλεία μίας ημέρας. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε απονεύρωση της νεφρικής αρτηρίας παρουσίασαν σημαντική μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά μέσο όρο έως και 32 mmHg σε διάστημα παρακολούθησης 6 μηνών. Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στον Ελληνικό χώρο, κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού σε επιλεγμένους ασθενείς της Μονάδας Υπέρτασης της Α΄ Καρδιολογικής Κλινικής με ανθεκτική υπέρταση (επίπεδα αρτηριακής πίεσης ιατρείου > 180/100 mmHg, παρά τη λήψη άνω των 5 αντιυπερτασικών σκευασμάτων). Η θεραπευτική αυτή μέθοδος αντιμετώπισης της σοβαρής αρτηριακής υπέρτασης δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες και ανοίγει νέους θεραπευτικούς δρόμους όχι μόνο για τη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης αλλά και για την αντιμετώπιση συνοδών καταστάσεων που αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ταυτόχρονα πειραματικά δεδομένα σε χοίρους με αρτηριακή υπέρταση που πραγματοποιήθηκαν επίσης, από την Α΄ Καρδιολογική Κλινική, ανέδειξαν την ευεγερτική δράση που μπορεί να έχει η τοπική έκχυση μιας νευροτοξικής ουσίας, της βινκριστίνης, με χρήση ειδικού καθετήρα στις νεφρικές αρτηρίες των χοίρων με υπέρταση.

Η χαμηλή τεστοστερόνη επικίνδυνη για καρδιαγγειακά συμβάματα

Οι παραδοσιακές αντιλήψεις υποστήριζαν ότι η τεστοστερόνη είναι ο κύριος παράγοντας για την πρωιμότερη (κατά 10 έτη) εκδήλωση καρδιακών νοσημάτων στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Ωστόσο δεδομένα που συσσωρεύτηκαν έκτοτε, έχουν ανατρέψει αυτή την θεώρηση. Πιο συγκεκριμμένα, σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε υγιή άτομα, άνδρες με στυτική δυσλειτουργία, ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο και προσφάτως σε μελέτη της Α Καρδιολογικής Κλινικής σε υπερτασικούς ασθενείς, η χαμηλή (και όχι η υψηλή) τεστοστερόνη σχεδόν διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης θανατηφόρων και μη καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Αντιστρόφως, ο κίνδυνος βρέθηκε ότι είναι μειωμένος κατά 30% στα άτομα άνω των 70 ετών με λίγο υψηλότερες τιμές τεστοστερόνης, δηλαδή στις μεγαλύτερες ηλικίες η τεστοστερόνη δρα προστατευτικά. Η χαμηλή τεστοστερόνη σχετίζεται άμεσα με την εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας αγγειακής αιτιολογίας που όπως δείξαμε σε πρόσφατη μετανάλυση αυξάνει κατά 44%, 62% και 39% τον κίνδύνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων, εμφράγματος μυοκαρδίου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου αντιστοίχως. Κατά συνέπεια η μέτρηση της τεστοστερόνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εκτίμηση του μελλοντικού κινδύνου για καρδιακά επεισόδια.

Η “ευάλωτη” αθηρωματική πλάκα

Η αθηρωματική πλάκα που έχει υψηλό κίνδυνο να ραγεί και να προκαλέσει καρδιακό επεισόδιο, έχει ορισμένα μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά. Για την ανίχνευση αυτών των χαρακτηριστικών έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την ενδοστεφανιαία θερμομέτρηση, την οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT) και την εικονική ιστολογία (VH). Ο συνδυασμός αυτών των τεχνικών αυξάνει τη διαγνωστική δυνατότητα για την εύρεση των επικίνδυνων αθηρωματικών πλακών με απώτερο στόχο τη μείωση του ποσοστού των οξέων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου και της θνητότητας της στεφανιαίας νόσου. Είναι χαρακτηριστικό, όπως φαίνεται από μελέτες, ότι αθηρωματικές πλάκες με αυξημένη θερμοκρασία (> 0.10 ^OC) και πολύ λεπτή κάψα που καλύπτει την αθηρωματική πλάκα (< 60-70 μm) εκρήγνυνται σε μεγάλο ποσοστό και προκαλούν οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε μια μελέτη διαπιστώθηκε ότι το 70-80% των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου έχουν τα αναφερόμενα χαρακτηριστικά.

Ανώδυνη, γρήγορη  και οριστική λύση στα προβλήματα των δακτύλων του ποδιού και συγκεκριμένα στο κότσι (παραμόρφωση της πρώτης άρθρωσης  του μεγάλου δακτύλου) που αντιμετωπίζουν χιλιάδες άνθρωποι, δίνει η νέα επαναστατική μέθοδος  της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής (Διαδερμικής  Χειρουργικής ) του άκρου ποδός!
 «Η νέα μέθοδος εφαρμόζεται  τα τελευταία  χρόνια και στη χώρα μας  με θεαματικά αποτελέσματα και αποτελεί επανάσταση για την ορθοπαιδική, στον τομέα της οποίας πολλές παθήσεις αντιμετωπίζονται πλέον διαδερμικά» τονίζει ο ορθοπαιδικός χειρουργός  τραυματολόγος Δρ. Γεώργιος Δημάκης.
 « Η επέμβαση, διευκρινίζει ο κ Δημάκης, διαρκεί μόλις 20 λεπτά, γίνεται με τοπική αναισθησία, χωρίς ίσχαιμο  και τομές 2-3 χιλ., ο ασθενής δεν κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο και αμέσως μετά επιστρέφει σπίτι του, ενώ σε τρείς εβδομάδες βάζει παπούτσι».
Το θέμα των παθήσεων του ποδιού και ειδικότερα τα προβλήματα των δακτύλων απασχόλησε τις εργασίες του 68ου Πανελλήνιου Συνέδριου της ΕΕΧΟΤ, το οποίο πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα.
                           

Τι είναι το κότσι;

Σύμφωνα με τον Δρ. Δημάκη  «το κότσι είναι η πιο συχνή πάθηση του ποδιού. Είναι μια σύνθετη παραμόρφωση της πρώτης άρθρωσης (μεταταρσοφαλαγγικής) του μεγάλου δακτύλου .Η παραμόρφωση

αυτή δημιουργεί παρέκκλιση προς τα έξω (βλαισότητα) και στροφή του μεγάλου δακτύλου, ως προς τον άξονά του».
 Συγκεκριμένα στο εσωτερικό τμήμα της άρθρωσης αυτής δημιουργείται κάλος.  Ο κάλος αυτός πολλές φορές  φλεγμένει, είναι εξέρυθρος, οιδηματώδης, επώδυνος και συχνά δυσχεραίνει το περπάτημα, αλλά και το να βάλεις το παπούτσι. Επιδεινώνει δε την κατάσταση το γεγονός  ότι η περιοχή αυτή δέχεται μεγάλες τριβές από τα παπούτσια.
 Η φυσική εξέλιξη της νόσου είναι η παρέκκλιση του μεγάλου δακτύλου προς το δεύτερο ή και τρίτο δάχτυλο, τα οποία παραμορφώνονται με σφυροδακτυλία, γαμψοδακτυλία ή εφίππευση πάνω στο μεγάλο δάχτυλο, καθώς και από κάλους στα δάχτυλα αυτά.
Η νόσος σύμφωνα με στατιστικές μελέτες δείχνει «προτίμηση» στις γυναίκες καθώς η αναλογία είναι 9 γυναίκες προς 1 άνδρα!

                              
Αιτίες της νόσου

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η νόσος είναι πολυπαραγοντική. Υπάρχει σε αυτήν σαφής κληρονομική προδιάθεση αλλά θεωρείται επίκτητη και όχι συγγενής. Σε μεγάλες ομάδες  χειρουργημένων ασθενών, το 70% εξ αυτών είχε θετικό οικογενειακό ιστορικό.
Επίσης σε μεγάλη σειρά  ερευνών η συχνότητα της πάθησης κυμαίνεται, ανάλογα με τη φυλή και τον πολιτισμό, από 40% έως 60% και εμφανίζει μία αύξηση ανάλογα με την ηλικία.
Δεκάχρονη μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγο έδειξε ότι το 88% του συνόλου των χειρουργημένων ασθενών ήταν γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 43,5 χρόνια. Άλλοι ερευνητές κατέγραψαν ξυπόλυτους ιθαγενείς της νήσου Σολομώντα και βρήκαν την παραμόρφωση να είναι, κατά κύριο λόγο, ανύπαρκτη. Επίσης έρευνες στην Κίνα έδειξαν ότι σε ικανό δείγμα πληθυσμού,  τόσο όσων φορούσαν παπούτσια όσο και άλλων που δεν φορούσαν, η νόσος στην πρώτη ομάδα έφτανε το 33%, ενώ στην δεύτερη μόλις το 2%.  
Επίσης τα στενά, κομψά και ψηλοτάκουνα παπούτσια ενοχοποιούνται ως αιτία πρόκλησης και επιδείνωσης της παραμόρφωσης. Γι΄ αυτό το λόγο η αναλογία της νόσου σε γυναίκες – άντρες είναι 9 προς 1.
 Άλλες αιτίες της νόσου είναι οι αυτοάνοσες παθήσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα), οι νευρογενείς διαταραχές και η ανισορροπία της εμβιομηχανικής του ποδιού κ.α.

Νέα επεμβατική μέθοδος

Ο μοναδικός τρόπος για να εξαφανιστεί το κότσι είναι η χειρουργική επέμβαση.
Μέχρι σήμερα η νόσος αντιμετωπιζόταν με μεγάλες και επώδυνες χειρουργικές επεμβάσεις, ο δε μετεγχειρητικός χρόνος αποκατάστασης ήταν πολύ μεγάλος.
Με την νέα μέθοδο:
Η επέμβαση διαρκεί 20 λεπτά και  είναι ανώδυνη
Γίνεται με τοπική αναισθησία
Δεν χρησιμοποιείται ίσχαιμη περίδεση
Δεν αφήνει ουλές
Η μετεγχειρητική περίοδος είναι μικρή και ανώδυνη
Ο ασθενής δεν κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο. Επιστρέφει αμέσως στο σπίτι του.
Αξίζει να τονιστεί ότι η εφαρμογή της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής (Διαδερμικής Χειρουργικής) του προσθίου ποδιού  γίνεται από εξειδικευμένους  χειρουργούς και καλά εξοικειωμένους με αυτή την χειρουργική τεχνική. Αντιμετωπίζει εκτός από το κότσι και  άλλες παθήσεις του ποδιού .Όπως Γαμψοδακτυλία, Σφυροδακτυλία, Άκανθα πτέρνας, πτώση Μεταταρσίων, Μεταταρσαλγία, νεύρωμα Morton κ.α.

Γεώργιος Δημάκης, ορθοπαιδικός χειρουργός  τραυματολόγος