Δυσβάσταχτο το κόστος του Διαβήτη

Σύμφωνα με μελέτη που έκαναν σε συνεργασία τα νοσοκομεία Λαϊκό και Τζάνειο, από το 2006 μέχρι το 2012 το κόστος θεραπείας για την υπεργλυκαιμία αυξήθηκε από 391 ευρώ ανά ασθενή το χρόνο σε 601 ευρώ ανά ασθενή το χρόνο, ενώ υπήρχε μείωση κόστους της αντυπολιπιδαιμικής από 285 ευρώ στα 243 ευρώ και της υπολιπιδαιμικής αγωγής από 357 ευρώ στα 320 ευρώ. Με λίγα λόγια, το συνολικό κόστος έφτασε 1.237 ευρώ από τα 1.122 ευρώ.

Ιδιαίτερα επίσης πρέπει να επισημανθεί το οικονομικό κόστος αντιμετώπισης του διαβήτη. Σύμφωνα με μελέτες του ΕΣΔΥ ο ρυθμιζόμενος ασθενής (HbA1c < 7%) έχει ετήσιο κόστος 983 ευρώ, ενώ ο αρρύθμιστος (HbA1c > 7%) 1.570 ευρώ (60% υψηλότερο κόστος θεραπείας για τους μη ρυθμισμένους ασθενείς). Άρα το συνολικό κόστος για την αντιμετώπιση των διαβητικών ασθενών στην Ελλάδα (περίπου 800.000 έως 1.000.000) ξεπερνά το 1,3 δις. Ευρώ (6,4% των συνολικών δαπανών) για την υγεία. Εάν συνυπολογισθούν και οι δαπάνες για την αντιμετώπιση των επιπλοκών της νόσου (σύμφωνα με διεθνείς μελέτες αντιστοιχούν στο 50 – 60% του συνολικού κόστους) τότε το μέσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή είναι περίπου 2.900 ευρώ με συνολικές δαπάνες για το διαβήτη υπολογιζόμενες στα 2,3 δις. Ευρώ (12 – 15% των συνολικών δαπανών για την υγεία). Εξάλλου η φαρμακευτική δαπάνη για την αντιμετώπιση των διαβητικών ασθενών ανήλθε το 2011 στα 200 εκατομμύρια ευρώ. H φαρμακευτική δαπάνη εκτιμάται σε Ευρωπαϊκές μελέτες (μελέτη 8 Ευρωπαϊκών χωρών, Johnsson et al Diabetologia 2002) ότι είναι το 7% περίπου της συνολικής δαπάνης για το διαβήτη. Άρα και με αυτόν τον υπολογισμό προσεγγίζουμε ένα συνολικό κόστος για τον σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα στα 2,5 δις. Ευρώ.

Την ίδια στιγμή ωστόσο μια μελέτη διερεύνησης των πολυιατρείων του ΕΟΠΥΥ Θεσ/κης σε συνεργασία με Μονάδα Ενδοκρινολογίας Αρεταίειου νοσοκομείου, η οποία έγινε με τηλεφωνική επικοινωνία σε 600 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και αφορούσε τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην αντιμετώπιση των ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη διαπιστώθηκε ότι στην Ελλάδα μόνο το 13% θεωρεί την ποιότητα περίθαλψης από τον ΕΟΠΥ ικανοποιητική.

Το 34% θεωρεί ότι είναι μέτρια και το 47% κακή έως απαράδεκτη.

Το 53% πιστεύει ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει δυσμενώς την ποιότητα διατροφής και το 85% θεωρεί ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει δυσμενώς την προμήθεια φαρμακευτικών αγωγών και αναλώσιμων υλικών.

Και όλα αυτά όταν ο σακχαρώδης διαβήτης σε συνδυασμό με την παχυσαρκία έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις στη χώρα μας. Εκτιμάται ότι το 8% - 9% του πληθυσμού, δηλαδή 800 - 900 χιλιάδες ατόμων, πάσχει από διαβήτη, ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 3% - 4% που δεν γνωρίζει ότι πάσχει από τη νόσο.

Περίπου 1 στους 10 Έλληνες έχει διαβήτη, αριθμός που έχει τετραπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια. Επίσης ο διαβήτης τύπου 1 αυξάνεται κατά 3% κάθε χρόνο στα παιδιά και στους εφήβους, ενώ ο διαβήτης τύπου 2 προσβάλλει πλέον όλο και μικρότερες ηλικίες νέους και παιδιά.

Ο διαβήτης έχει υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης στο δυτικό κόσμο πράγμα που σχετίζεται με τη διατροφή και την καθιστική ζωή. Οι διαβητικοί παρουσιάζουν ίδιο κίνδυνο εμφράγματος μυοκαρδίου με αυτόν των μη διαβητικών που είναι μεγαλύτεροι κατά 15 χρόνια. Ο διαβήτης δηλαδή γηράσκει πρόωρα την καρδιά.

Το μέλλον διαφαίνεται ζοφερό και οι αρμόδιοι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) προβλέπουν ότι αν μέσα στην επόμενη 15ετία δεν υπάρξουν συντονισμένες παρεμβάσεις, ο αριθμός των πασχόντων σε παγκόσμιο επίπεδο θα υπερβεί τα 500 εκατομμύρια.

Ανθή Αγγελοπούλου