Τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου για την παροχή πρώτων βοηθειών στα σχολεία προς τους μαθητές ζητά η ανεξάρτητη βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Κατερίνα Μάρκου, με ερώτηση που κατέθεσε προς τους Υπουργούς Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υγείας.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται να παρέχουν μόνο τις στοιχειώδεις πρώτες βοήθειες στους μαθητές. Αντιθέτως, περιπτώσεις όπως η χορήγηση φαρμάκου σε ειδικού τύπου ασθένειες (π.χ. διαβήτης, επιληψία, αλλεργικό σοκ), δεν ανήκουν στις υποχρεώσεις των εκπαιδευτικών, αλλά οφείλουν οι γονείς να αιτούνται την άδεια των Διευθυντών της σχολικής μονάδας προκειμένου να εισέρχονται οι ίδιοι στο χώρο του σχολείου, ώστε να τη χορηγήσουν.  Σε περιπτώσεις, όμως, όπως το αλλεργικό σοκ, το υπογλυκαιμικό επεισόδιο ή η επιληπτική κρίση, κάθε καθυστέρηση μπορεί να αποβεί μοιραία.

Η δε παρουσία Σχολικού Νοσηλευτή απαιτεί την τήρηση γραφειοκρατικής διαδικασίας και έγκριση από το Υπουργείο, αφορά δε - τυπικά τουλάχιστον - μόνο τους συγκεκριμένους μαθητές που την έχουν αιτηθεί και όχι το σύνολο των μαθητών του σχολείου. 

Η βουλευτής επαναφέρει συγκεκριμένες προτάσεις που είχε καταθέσει ήδη από το 2014 για τη δημιουργία ενός τέτοιου πλαισίου που μπορεί να προβλέπει:

α) την υποχρεωτική επιμόρφωση εκπαιδευτικών (τουλάχιστον ενός σε κάθε σχολική μονάδα) σε θέματα παροχής στοιχειωδών πρώτων βοηθειών για συνήθη περιστατικά αλλά και για κάποιες ειδικές περιπτώσεις όπως είναι το αλλεργικό – αναφυλακτικό σοκ, η υπογλυκαιμία κ.α., ίσως και με την παροχή κάποιου μισθολογικού ή βαθμολογικού κινήτρου, καθώς και νομικής κάλυψης, λόγω και της αυξημένης ευθύνης,

β) τη διασύνδεση σχολείων ανά περιοχή με συγκεκριμένο νοσοκομείο ή μονάδα Π.Ε.Δ.Υ. ώστε να υπάρχει ορισμένο σημείο επαφής για τη διαχείριση οποιασδήποτε κατάστασης που απειλεί την υγεία των μαθητών,

γ) τον καθορισμό ελάχιστου υποχρεωτικού εξοπλισμού και φαρμάκων που πρέπει να διαθέτει κάθε σχολείο για την παροχή των πρώτων βοηθειών, συμπεριλαμβανομένων και τυχόν ειδικών φαρμάκων για παιδιά που εμφανίζουν συγκεκριμένη πάθηση η οποία έχει δηλωθεί στο σχολείο, με ευθύνη των Διευθυντών και των γονέων των συγκεκριμένων παιδιών και

δ) την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των γονέων, της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και των παιδιών για την αναγνώριση και αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών.

Ανθή Αγγελοπούλου