Ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας κατέθεσε για μία ακόμη φορά ο βουλευτής Λάρισας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κ. Κώστας Μπαργιώτας, αναφορικά με την επιδημία ιλαράς που δυστυχώς έχει αυξητική τάση και στη χώρα μας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία τα προηγούμενα χρόνια ο αριθμός περιστατικών ιλαράς ήταν πολύ μικρός, περίπου 1 κρούσμα ετησίως την τελευταία τριετία. Ωστόσο, μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 2018 στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 1.463 κρούσματα ιλαράς, με μεγαλύτερη συχνότητα στη Ν. Ελλάδα, σύμφωνα με την μηνιαία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης της λοίμωξης από τον ιό της ιλαράς του ΚΕΕΛΠΝΟ (08/02/2018).

Ενώ, σύμφωνα με το βουλευτή Μπαργιώτα, την ανησυχία του για την πορεία που καταγράφει η επιδημία εξέφρασε και ο πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ, κ. Θ. Ρόζενμπεργκ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο, όπου επισημαίνει ότι, «η επιδημία δεν φαίνεται να σταματάει, καθώς υπάρχουν θύλακες του πληθυσμού με ανεπαρκή εμβολιαστική κάλυψη. Συνολικά από την αρχή της επιδημίας μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί τρεις θάνατοι σε ανεμβολίαστα ή ατελώς εμβολιασμένα κρούσματα ιλαράς. Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη της χορήγησης 2 δόσεων εμβολίου έναντι της ιλαράς».

Ο πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ τονίζει επίσης, πως κακώς ο πληθυσμός πιστεύει ότι η ιλαρά είναι μία παιδική ασθένεια, καθώς «οι ενήλικες νοσούν μεν πιο σπάνια από ιλαρά, αλλά σοβαρότερα από τα παιδιά». Επίσης, δεδομένης της εμφάνισης κρουσμάτων ιλαράς σε επαγγελματίες υγείας, ο κ. Ρόζενμπεργκ θεωρεί επιβεβλημένη την «εφαρμογή εμβολιασμού σε άτομα που ζουν ή εργάζονται σε κλειστές κοινότητες για την προστασία των ιδίων και των ασθενών τους».

Την ίδια στιγμή, λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις ένα αντιεμβολιαστικό κίνημα γονέων με βασικό επιχείρημα ότι τα εμβόλια προκαλούν παρενέργειες.

Ο βουλευτής Λάρισας ρωτά τον υπουργό αν ενόψει της αύξησης των κρουσμάτων ιλαράς και των συστάσεων του ΚΕΕΛΠΝΟ έχει αποφασίσει σε ποιες δράσεις θα προβεί, σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ, για την ενίσχυση του Εθνικού Προγράμματος εμβολιασμού και την ενημέρωση του κοινού για εμβολιασμό τέκνων και επανεμβολιασμό ενηλίκων.

Επίσης, δεδομένων των αντιδράσεων του αντιεμβολιαστικού κινήματος γονέων, με ποιο τρόπο σκοπεύει να κάμψει αυτές τις αντιρρήσεις και τέλος, προκειμένου να έχουμε έλεγχο της επιδημίας, αν σκοπεύει να θέσει θέμα εφαρμογής υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Ανθή Αγγελοπούλου