Άδεια για εμπορική διάθεση στην Ευρώπη του afatinib, ως μονοθεραπεία σε ενήλικες ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) και οι οποίοι φέρουν ενεργοποιούμενη (-ες) μετάλλαξη (-εις) του Υποδοχέα του Επιδερμικού Αυξητικού Παράγοντα (EGFR), και οι οποίοι δεν έχουν λάβει στο παρελθόν αναστολείς της τυροσινικής κινάσης (ΤΚΙ) για τον EGFR ανακοίνωσε η Boehringer Ingelheim.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ελπίζουμε ότι αυτή θα είναι η πρώτη από πολλές εγκρίσεις φαρμάκων από το ερευνητικό πρόγραμμα της εταιρείας μας στην ογκολογία», σχολίασε ο Καθηγητής Klaus Dugi, Corporate Senior Vice President Medicine της Boehringer Ingelheim. “Η έγκριση του afatinib στην Ευρώπη ενδυναμώνει τη δέσμευσή μας να παρέχουμε τις κατάλληλες θεραπείες στους κατάλληλους ασθενείς. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς την κάλυψη της βασικής ανικανοποίητης ανάγκης στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνεύμονα».
Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μία από τις πιο συνηθισμένες μορφές καρκίνου, με 1,6 εκατομμύρια νέα περιστατικά κάθε χρόνο. Πρόκειται για την πλέον θανατηφόρα μορφή καρκίνου. Περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από καρκίνο του πνεύμονα, παρά από καρκίνο του παχέος εντέρου, του μαστού και του προστάτη μαζί. Μόνο στην Ευρώπη, ο καρκίνος του πνεύμονα είναι υπαίτιος για σχεδόν 270.000 θανάτους κάθε χρόνο. Παρόλο που τα ποσοστά εμφάνισης είναι υψηλότερα στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες, προβλέπεται ότι ως το 2015, ο καρκίνος του πνεύμονα θα έχει ξεπεράσει αυτόν του μαστού ως πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο για τις γυναίκες στην Ευρώπη.
Επειδή ο καρκίνος του πνεύμονα περιλαμβάνει περισσότερες από μία νόσους, οι διαφορετικοί υπότυποι μπορούν να χαρακτηριστούν από τους υποδοχείς που συχνά μεταλλάσσονται ή υπερεκφράζονται στα καρκινικά κύτταρα. Ένας τέτοιος μοριακός δείκτης είναι ο EGFR (μέλος της οικογένειας υποδοχέων ErbB). Η συχνότητα όγκων με μεταλλάξεις του EGFR κυμαίνεται μεταξύ 10-15% στους Καυκάσιους και 40% στους Ασιάτες ασθενείς με ΜΜΚΠ.
Στο πλαίσιο κλινικών δοκιμών βρέθηκε ότι το afatinib σε ασθενείς με αυτό τον τύπο καρκίνου του πνεύμονα προσφέρει σημαντική καθυστέρηση στην εξέλιξη του όγκου, σε συνδυασμό με βελτίωση των συμπτωμάτων της νόσου (π.χ. δύσπνοια, βήχας και πόνος στο στήθος) και της ποιότητας ζωής τους. Συνεπώς, η έγκαιρη εξέταση για την ύπαρξη μετάλλαξης του EGFR αποτελεί καθοριστικό βήμα στην επιλογή θεραπευτικής μεθόδου, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στους ασθενείς να λάβουν από την αρχή την κατάλληλη εξατομικευμένη θεραπευτική αγωγή.
«Χάρη στο μοναδικό τρόπο δράσης του, το afatinib αποκλείει τον EGFR και άλλα μέλη της Οικογένειας υποδοχέων ErbB, οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξάπλωση καρκίνων που συνδέονται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα», είπε ο Dr. Sanjay Popat, Consultant Medical Oncologist στο Royal Marsden NHS Foundation Trust, στο Λονδίνο, και κλινικός ερευνητής στη μελέτη LUX-Lung 3. «Τα κλινικά δεδομένα αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα του afatinib στην καθυστέρηση της ανάπτυξης του όγκου και στη βελτίωση των συμπτωμάτων που συνδέονται με τον καρκίνο του πνεύμονα, αναδεικνύοντάς το σε σημαντική προσθήκη στις θεραπευτικές επιλογές μας στην Ευρώπη.”
Μετά τις πρόσφατες εγκρίσεις στις Η.Π.Α, την Ταϊβάν και το Μεξικό, η έγκριση του afatinib στην Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται σε δεδομένα από τη βασική μελέτη LUX-Lung 3 και από άλλες μελέτες Φάσης ΙΙΙ και Φάσης ΙΙ στον καρκίνο του πνεύμονα. Δεδομένα από τη μελέτη Φάσης ΙΙΙ LUX-Lung 3 έχουν δείξει ότι οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν afatinib ως θεραπεία πρώτης γραμμής ζουν για σχεδόν ένα χρόνο χωρίς να αναπτυχθεί ξανά ο όγκος τους (μέσος χρόνος επιβίωσης ελεύθερος προόδου της νόσου (PFS) 11,1 μήνες) σε σύγκριση με μόλις πάνω από ένα εξάμηνο (PFS 6,9 μήνες) στις περιπτώσεις ασθενών που έλαβαν αγωγή με πεμετρεξίδη/σισπλατίνη. Επιπλέον, η ανάλυση μιας υποομάδας έδειξε ότι οι ασθενείς με ΜΜΚΠ με όγκους που παρουσιάζουν τις δύο πιο συχνές μεταλλάξεις του EGFR (Del19 ή L858R), οι οποίοι έλαβαν afatinib, έζησαν για αρκετά περισσότερο από ένα χρόνο χωρίς να εξελιχθεί ο όγκος (PFS 13,6 μήνες) σε σύγκριση με μόλις λίγο περισσότερο από ένα εξάμηνο (PFS 6,9 μήνες) στις περιπτώσεις των ασθενών που λάμβαναν το φάρμακο σύγκρισης.
Τα συνηθέστερα ανεπιθύμητα συμβάντα τρίτου βαθμού σχετιζόμενα με το φάρμακο, τα οποία σημειώθηκαν στην ομάδα αγωγής με afatinib ήταν διάρροια (14%), εξάνθημα (16%), και φλεγμονή της κοίτης των ονύχων (παρωνυχία) (11%). Τα συνηθέστερα ανεπιθύμητα συμβάντα τρίτου βαθμού σχετιζόμενα με το φάρμακο, τα οποία σημειώθηκαν στην ομάδα χημειοθεραπείας (πεμετρεξίδη/σισπλατίνη) ήταν ουδετεροπενία (15%), κόπωση (13%), και λευκοπενία (8%). Στο πλαίσιο της μελέτης σημειώθηκε χαμηλό ποσοστό διακοπής λόγω ανεπιθύμητων συμβάντων συνδεόμενων με την αγωγή (ποσοστό διακοπής 8% για το afatinib και 12% για τη χημειοθεραπεία). 1% των ασθενών στην ομάδα χορήγησης του afatinib διέκοψαν λόγω διάρροιας οφειλόμενης στη φαρμακευτική αγωγή.
