Στο πλαίσιο του 50ου Ετήσιου Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μελέτης του Διαβήτη (European Association for the Study of Diabetes), παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα μιας πρόσθετης ανάλυσης από τη συγκριτική (head-to-head) φαρμακοδυναμική μελέτη, διάρκειας 8 εβδομάδων, της λιξισενατίδης έναντι της λιραγλουτίδης σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ινσουλίνη glargine, η οποία τιτλοποιήθηκε στη βέλτιστη δοσολογία. Η ανάλυση έδειξε ότι η θεραπεία με λιξισενατίδη επιβράδυνε σε σημαντικά υψηλότερο βαθμό τη γαστρική κένωση σε σύγκριση με τη θεραπεία με λιραγλουτίδη, αποτέλεσμα που συσχετίζεται με μείωση των επιπέδων μεταγευματικής γλυκόζης (PPG). Παλαιότερα αποτελέσματα από αυτή τη μελέτη που έχουν ήδη ανακοινωθεί1 δείχνουν σημαντικά υψηλότερη μείωση της μεταγευματικής γλυκόζης αίματος (PPG) από την έναρξη της μελέτης με την λιξισενατίδη σε σύγκριση με τη λιραγλουτίδη.
Στη νέα ανάλυση η λιξισενατίδη έδειξε μία μικρότερη αύξηση της επιβράδυνσης της γαστρικής κένωσης σε ασθενείς που εμφάνιζαν βραδύτερη γαστρική κένωση στην αρχή της θεραπείας (έναρξη της μελέτης), γεγονός που υποδηλώνει περιορισμένο κίνδυνο επιδείνωσης των υφιστάμενων διαταραχών γαστρικής κένωσης.
