Το πρόβλημα της αντίστασης.

Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί το 3% όλων των κακοηθειών που προσβάλλουν τους ενήλικες. Παρότι δεν συγκαταλέγεται στις συχνότερες μορφές του καρκίνου, η συχνότητα εμφάνισής του αυξάνει με ρυθμό 2% ετησίως. Ο πλέον συχνός ιστολογικός τύπος είναι το καρκίνωμα εκ διαυγών κυττάρων.

Στοχευμένες Θεραπείες για τον καρκίνο του νεφρού

Οι επιστήμονες έχουν ταυτοποιήσει στα νεφρικά καρκινικά κύτταρα στόχους, οι οποίοι μετά από ενεργοποίηση μεταφέρουν σήματα στον πυρήνα του κυττάρου, που έχουν ως αποτέλεσμα την καρκινογένεση. Οι στοχευμένες θεραπείες εστιάζουν στους στόχους αυτούς και ο νεφρικός καρκίνος είναι ένας από τους πλέον στοχεύσιμους καρκίνους. Ειδικά για τον προχωρημένο νεφρικό καρκίνο, η προσέγγιση αυτή αποτελεί τη μόνη αποτελεσματική θεραπεία.

Αποτελεσματικές θεραπείες με φάρμακα αποτελεσματικά και διαθέσιμα σήμερα, περιλαμβάνουν:

-Φάρμακα που αναστέλλουν την νεο-αγγειογένεση αποκλείοντας τον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF), όπως το Bevacizumab.

-Φάρμακα που αναστέλλουν τη λειτουργία του υποδοχέα του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGFR), όπως τα Sinitinib, Pazopanib, Axinitib, Sorafenib.

-Φάρμακα που αναστέλλουν το m-TOR μονοπάτι των νεφρικών καρκινικών κυττάρων, όπως το Everolimus και το Tenisirolimus.

Αντίσταση των φαρμάκων για το νεφρικό καρκίνο

Δυστυχώς, όλα αυτά τα φάρμακα αναπτύσσουν αντίσταση κατά τη διάρκεια της θεραπείας και καθίστανται αναποτελεσματικά. Ως εκ τούτου, υπάρχει μια επείγουσα ιατρική ανάγκη για τους ασθενείς εκείνους των οποίων η νόσος εμφάνισε πρόοδο μετά τη θεραπεία με τους παραπάνω παράγοντες.

Μελέτη φάσης 3 με Divodinib

Το Divodinib είναι ένα καινοτόμο φάρμακο που αναστέλλει τους υποδοχείς VEGF και FGF (fibroblast growth factor) και ως εκ τούτου ένας υποψήφιος παράγοντας για να “επιτεθεί” στα καρκινικά νεφρικά κύτταρα. Σε άρθρο του καθηγητή R. J. Motzer και συν. το οποίο δημοσιεύθηκε στο Lancet Oncology ( έκδοση 17 Φεβρουαρίου 2014), παρουσιάσθηκαν αποτελέσματα από μια μελέτη φάσης ΙΙΙ. Στη μελέτη αυτή συγκρίθηκε το Divodinib με το Sorafenib ως στοχευμένη τρίτης γράμμης θεραπεία σε ασθενείς με μεταστατικό νεφροκυτταρικό καρκίνωμα. Όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει θεραπεία με αναστολείς VEGF και m-TOR.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής έδειξαν ότι το Divodinib ήταν αποτελεσματικό αλλά όχι καλύτερο απο το Sorafenib στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών. Οι κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν υπέρταση, δυσκολία στην αναπνοή, κόπωση, διάρροια και υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα. Η σημασία αυτής της μελέτης έγκειται στο γεγονός ότι άλλες ομάδες στοχευμένων παραγόντων μπορεί να είναι αποτελεσματικές και χρήσιμες στη θεραπεία του προχωρημένου νεφρικού καρκίνου – ιδιαίτερα για εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι έχουν λάβει θεραπεία στο παρελθόν. Βεβαίως, είναι απαραίτητη μεγαλύτερη έρευνα για την ανακάλυψη περισσότερων θεραπευτικών επιλογών.