Τόσο η ήπια όσο και η σοβαρότερη μορφή κατάθλιψης δείχνουν αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια, όπως τόνισε ο καθηγητής Γ. Χριστοδούλου, πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψυχικής Υγείας, σε συνέντευξη τύπου με αφορμή το 22ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής.
Επιπλέον, έρευνες έχουν δείξει μια αύξηση τόσο των αποπειρών όσο και των ίδιων των αυτοκτονιών, αλλά ακόμα η χώρα μας βρίσκεται στις χαμηλότερες θέσεις στον κόσμο με 4 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους. Η πιο «επικίνδυνη» ηλικιακή ομάδα, θεωρείται από 40 - 60 ετών.
Θύματα της ανησυχίας και του άγχους, που προκαλεί η αβεβαιότητα στην Ελλάδα της κρίσης είναι και τα παιδιά. Η ανασφάλεια στο οικογενειακό περιβάλλον τους προκαλεί άγχος το οποίο λαμβάνει ψυχοσωματική μορφή, ειδικά στις ηλικίες 5 - 11 ετών και εκδηλώνεται με κοιλιακά άλγη και πονοκεφάλους στις μικρότερες ηλικίες, ενώ στους εφήβους συναντώνται συχνά και οι διατροφικές διαταραχές.
Ωστόσο, όπως διευκρινίζει ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΕΨΕ), καθηγητής Δ. Πλουμπίδης, το σοβαρότερο πρόβλημα της περιόδου είναι η αποδιοργάνωση των Υπηρεσιών Υγείας, με το κλείσιμο των Μονάδων του ΕΟΠΥΥ (πολυϊατρείων του ΙΚΑ), που άνοιξαν αλλά σαφώς υπολειτουργούν υπό τη σκέπη του ΠΕΔΥ.
Κατά τον κ. Πλουμπίδη, από τις κρίσεις πανικού οι Έλληνες έχουν περάσει σε μια βουβή ανησυχία που ενισχύεται από την αποδιοργάνωση των υπηρεσιών και η οποία συχνά εκδηλώνεται ψυχοσωματικά.
Σε ό,τι αφορά στο «λουκέτο» των ψυχιατρικών νοσοκομείων χρονίως πασχόντων και της αντικατάστασής τους από ψυχιατρικές υπηρεσίες στην κοινότητα, διευκρινίζει πως «η αντικατάσταση αυτή θα πρέπει να γίνει για λόγους θεραπευτικούς και όχι οικονομικούς. Θα πρέπει να προηγηθεί η δημιουργία εναλλακτικών δομών και να ακολουθήσει η διακοπή λειτουργίας και οι πόροι που θα προκύψουν από την αξιοποίηση των ψυχιατρικών δομών που θα καταργηθούν θα πρέπει να διατεθούν σε προγράμματα ενίσχυσης και αναμόρφωσης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Αν αυτοί οι όροι δεν τηρηθούν είναι προτιμότερη (με κριτήριο το όφελος για τον ασθενή) η αναμόρφωση των υπαρχουσών ψυχιατρικών δομών για ένα διάστημα».
Ανθή Αγγελοπούλου
