Επιβιβαστήκαμε στο «Νήσος Μύκονος» των Hellenic Sea Ways απόγευμα της Παρασκευής στον Πειραιά μια ομάδα απαρτιζόμενη από μία νοσηλεύτρια, δημοσιογράφους, φωτογράφους και εκπροσώπους της φαρμακευτικής Novo Nordisk και της Hellenic Sea Ways, με στόχο να βοηθήσουμε όλοι στην διάδοση του μηνύματος για ευαισθητοποίηση του κόσμου. Κοινός μας εχθρός ο Διαβήτης. Η εκπληκτική ιδέα ανήκει στους ανθρώπους της Novo Nordisk οι οποίοι την υλοποίησαν σε συνεργασία με τους ανθρώπους της Hellenic Sea Ways, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας και την ευγενική χορηγία της Bayer και της APC. Σε όλο τα ταξίδι μας ο Hotel Operations & Customer Service Manager της Hellenic Seaways κ. Άρης ΚατσαΪτης, ο καπετάνιος του πλοίου κ. Ευάγγελος Αράθυμος και το πλήρωμα του «Νήσος Μύκονος» μας βοήθησαν με τον καλύτερο τρόπο στο έργο μας.

Τα λιμάνια μας Σύρος, Μύκονος, Ικαρία, Σάμος, Χίος, Λέσβος, Λήμνος και τελικό λιμάνι η Καβάλα. Ο καιρός όπως πάντα μας έδειξε την αγάπη του και ο λαμπερός ήλιος και η θάλασσα ήρεμη στο περισσότερο ταξίδι μας συνόδεψαν μέχρι το τελευταίο λιμάνι. Σχεδόν 2 μέρες μέσα στο πλοίο ακολουθήσαμε τους ρυθμούς όχι μόνο των εργαζομένων σ΄ αυτό αλλά και των επιβατών του που ανέβαιναν και κατέβαιναν ανάλογα με τον προορισμό τους. Δουλειά δική μας να ακούσουν, να διαβάσουν , να δουν, να ρωτήσουν, να μάθουν. Η κα Κωνσταντίνα Κωνσταντοπούλου, η νοσηλεύτρια μας έκανε συνεχώς μετρήσεις.

Κατά τη διάρκεια όλου του ταξιδιού μετρήθηκαν 150 ενήλικες και παιδιά εκ των οποίων ο ένας έκανε θεραπεία με κορτιζόνη και ο θεράπων ιατρός δεν τον είχε ενημερώσει να πάρει φαρμακευτική αγωγή για το σάκχαρο. Επίσης, 5 άτομα ήταν ήδη νοσούντες από διαβήτη και δυστυχώς αρρύθμιστοι και υπόλοιποι 9 είχαν “τσιμπημένο” σάκχαρο και η νοσηλεύτρια τους σύστησε να μιλήσουν με τον γιατρό τους.

Μικροί και μεγάλοι στήθηκαν στην ουρά για να δουν που βρίσκεται το σάκχαρό τους. Ένα θέαμα πολύ ενδιαφέρον, καθώς μικρά παιδιά ακολούθησαν τους γονείς, ή ήρθαν ακόμα και μόνα τους να μετρηθούν, ακόμα κι αν φοβόντουσαν μη τυχόν και πονέσουν από το ελάχιστο αυτό τρύπημα στο δάκτυλο. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσίασαν τα αποτελέσματα. Παρακολουθώντας τις μετρήσεις έβλεπες ένα τεράστιο σε όγκο άντρα με περιττά κιλά πάρα πολλά να δείχνει η μέτρηση του μόνο 75 και ένα αντίστοιχο μικροκαμωμένο να χτυπάει 185… Μεγάλη έκπληξη όταν ένας κύριος χτύπησε το μηχανάκι μέτρηση 386, τόσο υψηλή που μείναμε άναυδοι. Ωστόσο, μάθαμε ότι ο συγκεκριμένος κύριος λάμβανε κορτιζόνη.

Δεν ήταν λίγοι αυτοί που ρωτούσαν αν θα πάμε και στα νησιά τους, γιατί θέλανε πάρα πολύ να μετρηθούν και οι δικοί τους άνθρωποι. «Ελάτε και σε μας» «Είναι τόσο καλό αυτό που κάνετε» «Σας ευχαριστούμε που νοιάζεστε» «Τι πρέπει να κάνω τώρα που έχω υψηλό σάκχαρο;» «Δεσποινίς είναι επικίνδυνο το 115;» «Εγώ ξέρετε έχω τη μαμά μου με ζάχαρο λέτε να έχω κι εγώ; Μετρήστε με» «Πάω να φέρω και το γιό μου κι ας είναι μικρός καλύτερα να μαθαίνει» είπε ο μπαμπάς και επέστρεψε μετά από λίγο με ένα νεαρό γύρω στα 8. Μια μαμά με τις δύο κορούλες της μπήκε στη σειρά και τους έλεγε να μη φοβούνται δεν είναι τίποτα. Οι μικρές περίπου 5 η μία και 7 η άλλη. Τα γουρλωμένα με απορία μάτια της μεγάλης η οποία έκανε πρώτη μέτρηση, ως πιο ατρόμητη, τα λέγανε όλα, ένα θέαμα που δεν αντικρίζεις παρά μόνο από τα μάτια ενός παιδιού. «Το κάνατε κιόλας;» ρώτησε με απορία τη νοσοκόμα η οποία με στοργή και ενδιαφέρον τους άκουγε όλους ή αν έβλεπε υψηλά νούμερα τους “μάλωνε” στοργικά ρωτώντας τους τι φάγανε, πότε, την ηλικία τους, και όταν έβλεπε επικίνδυνα νούμερα τους συμβούλευε με αγάπη να δούνε το γιατρό τους. Ένας ακόμα μικρός γύρω στα 8-9 ήρθε μόνος του, σαν μεγάλος άντρας έκατσε στη σειρά και μετρήθηκε με σοβαρότητα. Τα μικρά παιδιά αποδεικνύουν τη δύναμη της νέας γενιάς. Σ’ αυτά πρέπει να επενδύσουμε γιατί είναι «σφουγγάρια» μάθησης. Και όπως μας έδειξαν αυτές οι μέρες θέλουν να μάθουν, ρωτάνε και έχουν απίθανες απορίες, ομολογουμένως σε πολλές περιπτώσεις εξαιρετικά εύστοχες. Οι ηλικιωμένοι από την άλλη έχουν ανάγκη να νοιαστείς. Έχουν νιώσει το περιθώριο της ζωής έντονα καθώς φαίνεται και έχουν την ανάγκη να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους. Ο φόβος στα μάτια τους έκδηλος. «Κυρία έχω φάει αυτό και αυτό, πρέπει να με δει γιατρός;» Κι αν απαντήσεις ναι θα πρέπει να συμβουλευτείτε ένα γιατρό βλέπεις στα μάτια τους την απόγνωση και ακούς να ψελλίζουν… «δύσκολο παιδί μου, είναι ακριβοί οι γιατροί, ή στο νησί δεν είναι εύκολα τα πράματα». «Μαμά πόνεσες;» ρώτησε μια άλλη μικρή καστανομάλλα, και η μαμά την καθησύχασε ότι όχι μόνο δεν πόνεσε αλλά ήταν και τυχερή που της δόθηκε η ευκαιρία να κάνει μια εξέταση, εξηγώντας της γιατί.

Οι ιστορίες πολλές και όλες έδειξαν ότι οι έλληνες που ζουν απομακρυσμένοι από την Αθήνα έχουν ανάγκη από ενημέρωση και προσοχή.

Στο λιμάνι της Καβάλας μας περίμεναν η Πρόεδρος του Συλλόγου Ασθενών με Διαβήτη «Γλυκιά Αγκαλιά» κα Αθανασία Γαϊτανίδου, ο πρώην Υφυπουργός Υγείας κ. Μιχάλης Τιμοσίδης, η Δήμαρχος της πόλης κα Δήμητρα Τσανάκη και μέλη του Συλλόγου. Όλοι μαζί επιβιβάστηκαν στο πλοίο όπου ακολούθησε μια μικρή εκδήλωση ενημέρωσης, καθώς και η βράβευση του πλοιάρχου από την Πρόεδρο του Συλλόγου κα Γαϊτανίδου για να τον ευχαριστήσει για την βοήθεια του και την συμβολή του στον αγώνα κατά του Διαβήτη.

Το ταξίδι «Πάμε Αιγαίο για να αλλάξουμε το Διαβήτη» σταμάτησε στην όμορφη Καβάλα αλλά το μεγάλο ταξίδι κατά του Διαβήτη δεν σταματά ποτέ καθώς, η μάστιγα του διαβήτη εξαπλώνεται ραγδαία σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Novo Nordisk έδωσε την υπόσχεση ότι θα συνεχίσει το όραμά της να συμβάλει τα μέγιστα στην ενημέρωση των ελλήνων και την ευαισθητοποίηση τους απέναντι στο Διαβήτη.

Αξίζουν πολλά ευχαριστώ από όλους μας στον Πλοίαρχο και τον Αντιπλοίαρχο καθώς και όλο το προσωπικό του πλοίου Νήσος Μύκονος, οι οποίοι μας βοήθησαν στο έργο μας αλλά και μας παρείχαν ότι χρειαζόμασταν χωρίς να αγκομαχήσουν ούτε μια φορά και πάντα με χαμόγελο. Θα μας λείψουν οι φιλικές φάτσες τους και τους ευχόμαστε ολόψυχα να έχουν πάντα καλές θάλασσες.

Ανθή Αγγελοπούλου