Όσον κι αν ακούγεται αστείο είναι η μαύρη αλήθεια, αλλιώς δεν εξηγείται η αδιαφορία της πολιτείας για την πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες τους που σε πολλές περιπτώσεις στοιχίζουν και ζωές. Ακούγοντας χθες σε εκδήλωση των φορέων του φαρμάκου τον κ. Γιώργο Καλαμίτση Πρόεδρο του Συλλόγου Ασθενών Ήπατος Προμηθέας καθώς και την κα Ζωή Γραμματόγλου Πρόεδρο του Κ.Ε.Φ.Ι. να εκλιπαρούν την πολιτεία να ακούσει τις φωνές, να υπάρξει τελικά Θεός και για αυτούς ένιωσαν πραγματικά ανήμποροι.
Οι στοχευμένες θεραπείες δεν δικαιολογούνται από τα Ταμεία, ανασφάλιστοι ασθενείς ψάχνουν να βρουν φάρμακα και τρόπο να κάνουν τις χημειοθεραπείες, τις ακτινοβολίες τις αιμοκαθάρσεις, την αποσιδήρωση και άλλες τέτοιες σοβαρές θεραπείες αφού δεν έχουν να πληρώσουν, ασθενείς πηγαίνουν χιλιόμετρα μακριά από τις εστίες τους για να βρουν ένα φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ και αφού περιμένουν σε ουρές να καταφέρουν να πάρουν τα φάρμακά τους και να επιστρέψουν καταπονημένοι σπίτια τους, ασθενείς μισότυφλοι αναγκάζονται να ταξιδέψουν τη μισή Ελλάδα για να τους δουν οι Αθηναϊκές Επιτροπές και να εγκρίνουν τα φάρμακά τους (βλέπετε Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα), ανασφάλιστοι πληρώνουν cash στα νοσοκομεία ακόμα και όταν μεταφέρονται με το ΕΚΑΒ ως έκτακτο περιστατικό, για να πάρουν κάρτα υγείας ανασφάλιστου δεν πρέπει να έχουν στο όνομά τους ούτε ένα άχρηστο αγροτεμάχιο, για να ασφαλιστούν μόνοι τους, τα Ταμεία τους ζητάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Όσον αφορά την ψυχολογική υποστήριξη που χρειάζονται αυτά τα άτομα, είναι πολυτέλειες για πλούσιους και για ασθενείς που ζουν σε άλλες πατρίδες όχι στην Ελλάδα της Ευρώπης, στη Ελλάδα του 2013.
Με λίγα λόγια, η Ελλάδα του σήμερα είναι στην ίδια κατάσταση με τη μεταπολεμική Ελλάδα μόνο που τότε, υπήρχε ορίζοντας ανάπτυξης και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο κάτι που δυστυχώς δεν διαφαίνεται σήμερα. Φως στο τούνελ βρε παιδιά…..
Οι αποφάσεις που αφορούν τη ζωή μας είναι προδιαγεγραμμένες. Βεβαίως και βολεύει η μείωση του προσδόκιμου ζωής, όσο πιο γρήγορα φεύγουμε από το προσκήνιο τόσο μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα έχει το κράτος.
Πριν από μερικές δεκαετίες οι επιστήμονες πάλευαν να βρουν νέες θεραπείες με στόχο την επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής. Το τι κατάφεραν το δείχνουν οι τελευταίες μελέτες.
Τα στοιχεία της Eurostat για το 2011 δείχνουν ότι η διάρκεια υγιούς ζωής που προβλέπεται κατά τη γέννηση είναι τα 66,9 χρόνια για τη μέση Ελληνίδα και τα 66,4 για τον μέσο Έλληνα.
Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι οι γυναίκες που καταφέρνουν να επιζήσουν μέχρι τα 65 μπορούν να ελπίζουν σε ακόμα 7,8 χρόνια υγιούς ζωής και να φτάσουν έτσι τα 74,7 έτη χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας. Για τους 65άρηδες άνδρες, το προσδόκιμο είναι 9,1 υγιή χρόνια μέχρι τα 75,5.
Στον πίνακα της Eurostat για τις 27 χώρες της ΕΕ, στις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Μάλτα (70,7 για τις γυναίκες και 70,3 για τους άνδρες) και η Σουηδία (70,2 και 71,1 χρόνια). Στις επόμενες θέσεις ισοψηφούν η Ελλάδα, η Ιρλανδία, και το Λουξεμβούργο με περίπου 67 χρόνια για τις γυναίκες και 66 για τους άνδρες.
Συμπεράσματα που δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση Lancet η Ελλάδα είναι στην 11η θέση μεταξύ 19 χωρών του αναπτυγμένου κόσμου, ως προς το μέσο όρο «υγιούς ζωής» των κατοίκων της. Συγκεκριμένα, ο μέσος πολίτης στην Ελλάδα διάγει με καλή υγεία τα 68,7 έτη της ζωής του, με το προσδόκιμο ζωής στη χώρα να ανέρχεται στα 79,6 έτη.
Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης βρίσκονται οι Ισπανοί με 70,9 έτη υγιούς ζωής, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι Ιταλοί (70,2 έτη), οι Αυστραλοί (70,1 έτη), οι Σουηδοί και οι Καναδοί (69,6 έτη). Το προσδόκιμο ζωής και των πέντε λαών είναι πάνω από τα 80 έτη. Ακολουθούν κατά σειρά Γάλλοι, Αυστριακοί, Ολλανδοί, Γερμανοί και Ιρλανδοί.
Οι Έλληνες ζουν, έστω κατ' ελάχιστο, περισσότερα χρόνια με καλή κατάσταση υγείας από τους Βρετανούς, τους Βέλγους, τους Νορβηγούς, τους Αμερικανούς και τους Δανούς μεταξύ άλλων. Το 1990 η Ελλάδα βρισκόταν στην 7η θέση της ίδιας κατάταξης.
Πρόσφατα ωστόσο στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας δείχνουν ότι για παράδειγμα οι γυναίκες άνω των 50 ετών που ζουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα πεθαίνουν σε μικρότερη ηλικία σε σχέση με τις γυναίκες που ζουν σε πλούσιες χώρες. Οι πιο συχνές αιτίες θανάτου στις γυναίκες άνω των 50 ετών, είναι οι μη μεταδιδόμενες ασθένειες - ιδιαίτερα ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες και τα εγκεφαλικά, ακόμα και ο διαβήτης. Όπως επισημαίνει η μελέτη, οι ανεπτυγμένες χώρες έχουν αντιμετωπίσει τις καρδιαγγειακές νόσους και τον καρκίνο στις γυναίκες με απτά αποτελέσματα. Λιγότερες γυναίκες σε ηλικία 50 ετών ή μεγαλύτερη στις πλούσιες χώρες πεθαίνουν από καρδιακή νόσο, εγκεφαλικό ή διαβήτη σε σχέση με πριν από 30 χρόνια και αυτό συνεισέφερε περισσότερο στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής τους, αναφέρει ο ΠΟΥ. Στη Γερμανία μία γυναίκα μπορεί να ζήσει μέχρι τα 84 χρόνια της, στην Ιαπωνία μέχρι τα 88, ενώ στη Νότια Αφρική τα 73 και στο Μεξικό τα 80. Στην Ελλάδα το προσδόκιμο το 2008 ήταν στα 79,8 χρόνια όμως σήμερα αυτό έχει αρχίσει να πέφτει και παρόλο που η χώρα μας συμπεριλαμβανόταν στις αναπτυγμένες χώρες η παρατεταμένη κρίση, η κακές υπηρεσίες υγείας και η δυσκολία πρόσβασης των ασθενών σε θεραπείες και καινοτόμα φάρμακα έχουν μειώσει σταδιακά το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα.
Η 15χρονη μείωση που διαφαίνεται δεν οφείλεται μόνο στην παρατεταμένη οικονομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα, αλλά στην αδιαφορία της πολιτείας για τους πολίτες της, στις λάθος στρατηγικές που ακολουθούνται από την ελληνική κυβέρνηση και φυσικά στις πιέσεις των δανειστών μας να ευτελίσουν μια χώρα που μέχρι σήμερα δεν κατόρθωσαν να την κάνουν να υποκύψει.
Ανθή Αγγελοπούλου
