Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση καρκινοβατεί!
Για Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση που καρκινοβατεί, για Μονάδες που υπολειτουργούν ή αναστέλλουν τη λειτουργία τους, για καθυστέρηση της κατασκευής πρωτοβάθμιων υπηρεσιών, την απαγόρευση προσλήψεων αλλά και τη μη διάθεση προγραμμάτων του ΕΣΠΑ από το υπουργείο Υγείας καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ).
Συγκεκριμμένα στην ανακοίνωσή της η ΠΟΕΔΗΝ αναφέρει ότι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, πυλώνας της οποίας είναι η Αποασυλοποίηση Ψυχικών Πασχόντων Ασθενών τυπικά και μόνο δεν εντάχθηκε στις μνημόνιο, αφού στα πλαίσια του περιορισμού των δαπανών, οι Δημόσιες Μονάδες Ψυχικής Υγείας (ενδονοσοκομειακές και εξωνοσοκομειακές) είναι λειψές, υπολειτουργούν και μέρος αυτών αναγκάζονται να αναστείλουν τη λειτουργία τους. Έτσι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση καρκινοβατεί. Καθυστερεί πέντε χρόνια η κατασκευή και λειτουργία πρωτοβάθμιων υπηρεσιών (Κέντρα Ψυχικής Υγείας) εξαιτίας της απαγόρευσης των προσλήψεων και της μη διάθεσης από το Υπουργείο Υγείας της εθνικής συμμετοχής στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο συμβαίνει με τις μονάδες αποασυλοποίησης (ξενώνες, διαμερίσματα, επαγγελματικές δραστηριότητες) που έχουν ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.
Η κυβέρνηση όπως λένε, μετακυλύει το κόστος των λειτουργούντων μονάδων αποασυλοποίησης στους κουτσουρεμένους 50% προϋπολογισμούς των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων και των Γενικών Νοσοκομείων που διαθέτουν Ψυχιατρικούς Τομείς. Γι’ αυτό αδυνατούν να υποστηρίξουν τη λειτουργία τους. Αρνείται να επιχορηγήσει το θεραπευτικό κίνητρο επαγγελματικής αποκατάστασης στους συμμετέχοντες ασθενείς (150€) με αποτέλεσμα ο ένας μετά τον άλλον να εγκαταλείπουν τις επαγγελματικές δραστηριότητες.
Οι ΚΟΙΣΠΕ λειτουργούν χωρίς να επιμερίζουν τα όποια κέρδη τους, στους μεριδιούχους ασθενείς. Τους οφείλουν ακόμα και δεδουλευμένα.
Οι ιδιωτικές μονάδες αποασυλοποίησης που απασχολούν επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας σε εργασιακό μεσαίωνα, απλήρωτους, επισκέπτονται τις Δημόσιες Μονάδες Ψυχικής Υγείας (Ψυχιατρικά Νοσοκομεία, Ψυχιατρικούς Τομείς Γενικών Νοσοκομείων) και επιλέγουν χρόνιους ή νεοχρόνιους ασθενείς προς αποασυλοποίηση με κριτήριο το κέρδος (κατάσταση υγείας, ασφαλιστικό βιβλιάριο, περιουσία) και ουδόλως την αποκατάσταση της υγείας τους (χρόνιοι ασθενείς).
Τα Δημόσια Νοσοκομεία αδυνατούν να αναπτύξουν νέες Εξωνοσοκομειακές Μονάδες Αποασυλοποίησης εξαιτίας του κόστους και των ελλείψεων προσωπικού.
Την ίδια στιγμή τριπλασιάστηκαν οι Εισαγωγές των Δημόσιων Μονάδων Ψυχικής Υγείας και οι επισκέψεις στα Εξωτερικά Ιατρεία για Πρωτοβάθμιες Υπηρεσίες. Μάλιστα για να εξασφαλίσουν την εισαγωγή τους οι Ψυχικά Πάσχοντες δημιουργούν επεισόδια προκειμένου να παρέμβει η Αστυνομία και να διαταχθεί με Εισαγγελική Εντολή η εισαγωγή τους. Στη χώρα μας το ποσοστό των εισαγωγών με Εισαγγελική Παραγγελία πλησιάζει το 60%. Αντίστοιχα, στις χώρες της Ε.Ε. δεν υπερβαίνει το 5%.
Στην Αττική έπρεπε να λειτουργούν 30 Ψυχιατρικοί Τομείς μαζί με τα δύο Ψυχιατρικά Νοσοκομεία. Το έτος 2005 λειτουργούσαν 11 Ψυχιατρικοί Τομείς στα Γενικά Νοσοκομεία και σήμερα λειτουργούν μόλις 8. Κι όμως η αρμόδια Υφυπουργός θεωρεί ότι το ζήτημα των εφημεριών πάσχει από την κακή οργάνωση και όχι από την έλλειψη Ψυχιατρικών Κλινών. Κατά την άποψη της λοιπόν, η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και η Αποασυλοποίηση των Ψυχιατρικών Ασθενών θα υλοποιηθεί με την κοστολόγηση των πράξεων.
Η λύση στα προβλήματα αυτά όπως επισημαίνει η ΠΟΕΔΗΝ είναι η επαρκής χρηματοδότηση για την ίδρυση νέων μονάδων, διαφορετικά το Σύστημα Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, Αποασυλοποίησης θα καταρρεύσει.
Ανθή Αγγελοπούλου
