Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για την Ηπατίτιδα η PRAKSIS επισημαίνει ότι φετινήβρίσκει την Ελλάδα πιο κοντά στον στόχο της εξάλειψης της ηπατίτιδας C. Όπως λέει, η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Τιμών του ΕΟΠΥΥ κατέληξε τον περασμένο μήνα σε μυστική συμφωνία με φαρμακευτικές εταιρείες, εξασφαλίζοντας μια έκπτωση η οποία ωστόσο διέρρευσε. Οι τιμές αυτών των νέων φαρμάκων είναι τόσο υψηλές, ώστε χρειάστηκε αυτή η διαδικασία με εγγυήσεις βιομηχανικής εμπιστευτικότητας για να αλλάξουν τα κλινικά κριτήρια πρόσβασης σε αυτά τα φάρμακα: οι ασθενείς δεν χρειάζονται πλέον να φτάσουν σε προχωρημένη κίρρωση ενώ, ασθενείς με συλλοίμωξη HIV δικαιούνται πλέον να πάρουν τα φάρμακα.

Είναι μια ακόμα περίπτωση όπου η διεύρυνση της πρόσβασης και η αναδιατύπωση των κλινικών προϋποθέσεων ουσιαστικά καθορίζονται από το επιχειρηματικό μοντέλο της φαρμακοβιομηχανίας, η οποία παρακάμπτει με ευκολία το μηχανισμό τιμολόγησης που ισχύει στην ΕΕ (external reference pricing) αλλά θέτει ως προϋπόθεση το εξής: η διαδικασία και το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης να είναι κρυφά από τον δημόσιο έλεγχο. Και οι κυβερνήσεις το αποδέχονται. Έτσι οι τιμές καταλόγου παραμένουν ψηλές, ενώ, οι τιμές αποζημίωσης που πληρώνει ο φορολογούμενος είναι μεν μειωμένες αλλά άγνωστες. Μια συνέπεια αυτού είναι να μην μπορεί να διεξαχθεί ούτε μια ανεξάρτητη έρευνα που να αφορά τη σχέση τιμής και αποδοτικότητας. Μόνο μια κλειστή ομάδα έχει την πληροφορία: μια ομάδα προνομιούχα ταυτόχρονα και επιρρεπής σε «εξωτερικές παρεμβάσεις».

Η κατάχρηση όμως δε συμβαίνει μόνο στο επίπεδο του συστήματος αποζημίωσης, αλλά και στο ίδιο το πλαίσιο που δημιουργεί το μονοπώλιο της κάθε βιομηχανίας εξ’ αρχής. Τον περασμένο Μάρτιο, η PRAKSIS μαζί με 30 οργανώσεις της Κοινωνίας Πολιτών από 17 ευρωπαϊκές χώρες, προσέφυγε στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΟΔΕ) ενάντια σε πατέντα του φαρμάκου για την ηπατίτιδα C, σοφοσμπουβίρη.

Όπως ανέφερε τότε, προχώρησε σε αυτή την κίνηση γιατί «θέλει να υπενθυμίσει ότι υπάρχουν κανόνες. Υπάρχουν κανόνες για τις πατέντες που δεν γίνονται πάντα σεβαστοί από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Υπάρχουν κανόνες της αγοράς που δεν χρησιμοποιούνται πάντα και όπως αρμόζει από τις κυβερνήσεις που είναι υπεύθυνες να την ρυθμίζουν. Επιπλέον, με αυτή την προσπάθεια στοχεύει να παράγει εκείνα τα νομικά επιχειρήματα που μπορεί να βοηθήσουν τις κυβερνήσεις στην ισορροπία δυνάμεων με τις φαρμακευτικές εταιρείες –μια ισορροπία μέχρι σήμερα άνιση για τις κυβερνήσεις. Αυτή η πρωτοβουλία οφείλει να αποτελέσει κίνητρο για τις κυβερνήσεις ώστε σε συνθήκη κρίσης να χρησιμοποιήσουν το πιο ισχυρό εργαλείο προάσπισης του δημόσιου συμφέροντος για την υγεία: την άρση πατέντας μέσω υποχρεωτικής αδειοδότησης».