ομοιοπαθητικής από τους γιατρούς και μάλιστα τους τιμωρεί με αναστολή της ιατρικής ιδιότητας και ειδικότητας, σε περίπτωση που επιθυμούν να την ασκήσουν. Αντίθετα παραπέμπει τις αρμοδιότητες για την άσκηση της θεραπευτικής πρακτικής στο υπουργείο εμπορίου! Την ίδια ώρα αυτό το παράλογο και αναχρονιστικό κείμενο χαρακτηρίζει ως ασθενείς όσους απευθύνονται σε ομοιοπαθητικούς.

Όπως επισημαίνει ο Ιατρικός Σύλλογος, με την απόφαση αυτή τίθενται σοβαροί κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία καθώς τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα είναι νομοθετημένα ως φάρμακα από το 2013 και η συγκεκριμένη θεραπευτική πρακτική πρέπει να ασκείται αποκλειστικά από ιατρούς που λογοδοτούν στα αρμόδια όργανα των Ιατρικών Συλλόγων.

Ο ΙΣΑ καταγγέλλει ότι η εν λόγω εισήγηση δεν έλαβε υπόψη τις θέσεις των Ιατρικών Συλλόγων, για το σοβαρό αυτό θέμα καθώς και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Και όπως λέει, η ομοιοπαθητική όπως και κάθε εναλλακτική θεραπεία πρέπει να διενεργείται μόνο από ιατρούς. Και τούτο γιατί κάθε πράξη για θεραπευτικούς, διαγνωστικούς και προληπτικούς σκοπούς εμπίπτει στην έννοια της θεραπευτικής πράξης σύμφωνα με το άρθρο 1 του Ν.3418/2005.

Ανθή Αγγελοπούλου