Την επιβράδυνση της εξάπλωσης της νόσου σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του νεφρού, έδειξε η πρώτη μελέτη φάσης II με τη χρήση του αντι-καρκινικού φαρμάκου everolimus.

Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσίασε την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Ογκολογικό Συνέδριο (ECC2013), ο Δρ Bernard Escudier, επικεφαλής του γαλλικού ομίλου της ανοσοθεραπείας και πρόεδρος του Ουροποιογεννητικού Συμβουλίου του όγκου στο Institut Gustave Roussy στο Villejuif της Γαλλίας, στο 59% των ασθενών που έλαβαν everolimus ως θεραπεία πρώτης γραμμής, δεν επιδεινώθηκε η νόσος τους και παρέμεινε σταθερή. Αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά και υποδεικνύουν ότι περισσότερο από το ήμισυ αυτών των καρκινικών ασθενών έχουν κάποιο σημαντικό όφελος από τη θεραπεία με το everolimus.

Δεδομένου ότι η θεραπεία για τον καρκίνο του νεφρού είναι εξαιρετικά δύσκολη, και επειδή δεν υπάρχει πρότυπο της φροντίδας, υπάρχει διαφωνία μεταξύ των ειδικών σχετικά με την καλύτερη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς αυτούς.
Ωστόσο, τα νέα κλινικά ευρήματα είναι ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι το everolimus μπορεί να αντιπροσωπεύει μια νέα θεραπευτική επιλογή.

Το Θηλώδες καρκίνωμα του νεφρού είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος καρκίνου του νεφρού, για περίπου το 15% όλων των περιπτώσεων του καρκίνου του νεφρού. Είναι πέντε φορές πιο συχνή σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Όταν ο καρκίνος περιορίζεται σε μία θέση, η χειρουργική αφαίρεση συνήθως συνδέεται με μια εξαιρετική πρόγνωση. Ωστόσο, όταν εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος, θεραπείες αναποτελεσματικές δεν υπάρχουν.

Ο Δρ Escudier και οι συνάδελφοί του στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο στην μελέτη RAPTOR, η οποία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2009, έδωσαν στους ασθενείς, οι οποίοι δεν είχαν λάβει ποτέ συστηματική θεραπεία, οδηγίες να λαμβάνουν το φάρμακο από το στόμα, μία φορά την ημέρα, σε μία δόση των 10 mg για όσο χρονικό διάστημα θα μπορούσαν να το ανεχθούν.
Από τους 92 ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη οι 83 είχαν συμπεριληφθεί στην πρόθεση για θεραπεία (ITT) ανάλυση και 63 συμπεριλήφθηκαν στην ανά πρωτόκολλο (PP) ανάλυση. Όλοι οι 92 ασθενείς που συμμετείχαν στις συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση της ασφάλειας των δεδομένων. Δείγματα ιστών αναλύθηκαν με παθολόγους στα τοπικά νοσοκομεία κατά πόσον ή όχι ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί, και τα δείγματα ελέγχονται κεντρικά από μια ανεξάρτητη ομάδα εμπειρογνωμόνων παθολόγων.

Σύμφωνα με την PP ανάλυση που διενεργήθηκε από τους τοπικούς ερευνητές, η νόσος ήταν σταθερή και δεν είχε προχωρήσει μετά από έξι μήνες στο 59% των ασθενών, ενώ η κεντρική επανεξέταση επιβεβαίωσε αυτό στο 35% των ασθενών. Οι τοπικοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο χρόνος που παρήλθε πριν από την εξάπλωση του καρκίνου ήταν 7,8 μήνες, ενώ η κεντρική παθολογική εξέταση διαπιστώθηκε ότι ήταν 3,9 μήνες. Τουλάχιστον το ήμισυ των ασθενών ήταν ζωντανοί σε 20 μήνες.

Σύμφωνα με το Δρ Escudier "Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και στην ανάλυση ITT και τα οποία επιβεβαιώνουν τα γενικά πορίσματα της μελέτης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από τους τοπικούς ερευνητές, α επιβίωση χωρίς εξέλιξη ήταν 7,6 μήνες και στην κεντρική επανεξέταση ήταν 3,7 μήνες και περισσότερο από το ήμισυ των ασθενών ήταν ζωντανοί σε 21 μήνες.

"Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τις διαφορές που συχνά παρατηρούνται μεταξύ των τοπικών εκτιμήσεων των ερευνητών και των κεντρικών επανεξετάσεων σύμφωνα με το καθιερωμένο σύνολο κανόνων που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των αντικαρκινικών φαρμάκων.

Η μελέτη αυτή είναι μοναδική, καθώς ήταν η πρώτη μελέτη ενός αναστολέα mTOR που να αφορά μόνο ασθενείς με προχωρημένη θηλώδους καρκίνου του νεφρού. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε επίσης από μια ανεξάρτητη ομάδα παθολόγων με εμπειρία στην ταξινόμηση του καρκίνου του νεφρού. Το everolimus αποτελεί μια ενδιαφέρουσα θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με προχωρημένο θηλώδους καρκίνου του νεφρού, και όπως φαίνεται παρατείνει την επιβίωση και το χρόνο της μη εξέλιξης της ασθένειας.

Όσον αφορά της ανεπιθύμητες παρενέργειες ήταν γενικά καλά ανεκτές. Μόνο το 27% των ασθενών διέκοψαν everolimus λόγω κόπωσης, αδυναμίας ή αναιμίας.

"Ενώ τα αποτελέσματα από αυτή τη μελέτη Φάσης ΙΙ είναι ενθαρρυντικά, θα πρέπει να γίνει μία μελέτη Φάσης III για να χαρακτηριστεί πλήρως το προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας του everolimus σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών”, όπως είπε ο καθηγητής.

Ο πρόεδρος της ECCO, καθηγητής Cornelis van de Velde, σχολίασε ότι αυτή η μελέτη παρέχει τη βάση για μια μελέτη Φάσης III ενώ τόνισε την ανάγκη για κεντρική επανεξέταση από εμπειρογνώμονες, δεδομένου ότι κεντρική επανεξέταση έδωσε σημαντικά διαφορετικά αποτελέσματα από τις τοπικές εξετάσεις.

Ο εκπρόσωπος του ESMO, καθηγητής Ιατρικής στο Τμήμα Ογκολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, Manuela Schmidinger σχολίασε ότι οι στρατηγικές θεραπείες για μεταστατικό καρκίνο νεφρών (RCC) έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και ότι αυτή η μελέτη, έδειξε ότι το everolimus παρέχει ένα πολλά υποσχόμενο μέσο συνολικής επιβίωσης των ασθενών.

Ανθή Αγγελοπούλου