Καθημερινό άγχος για εκατοντάδες πάσχοντες από ρευματικές παθήσεις είναι η επαφή τους με τη γραφειοκρατία και η πρόσβασή τους στη θεραπεία. Πρόκειται για το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, έπειτα από τις ψυχολογικές επιπτώσεις της πάθησής τους, με βάση τα στατιστικά στοιχεία για το 2013 της λειτουργίας της γραμμής ψυχολογικής υποστήριξης ατόμων με ρευματικές παθήσεις, η οποία λειτουργεί με ευθύνη της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α).

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν από την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα, με αφορμή τη συμπλήρωση επτά χρόνων λειτουργίας της γραμμής, αλλά και την ανάγκη να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση απέναντι σε έναν πληθυσμό ανθρώπων, οι οποίοι υποφέρουν τριπλά: από τις ρευματικές παθήσεις, την ψυχολογική επιβάρυνση που αυτές προκαλούν και τη δυσκολία πρόσβασης στη θεραπεία.

Κατά την ομιλία του ο κ. Δημήτρης Κασίμος, πρόεδρος του ΔΣ της ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α αναφέρθηκε εκτενώς τόσο στην κοινωνική δράση του φορέα όσο και στον καθοριστικό ρόλο της MSD, με την αρωγή της οποίας εξασφαλίζεται η λειτουργία της γραμμής για τα έτη 2013-2014 «Η τηλεφωνική γραμμή στήριξης τέθηκε από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της το 2007, υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Υγείας. Στη διάρκεια αυτών των ετών, η υπηρεσία της ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α προσέφερε συμβουλές και ψυχική στήριξη σε άτομα με ρευματικά νοσήματα καλύπτοντας με τον τρόπο αυτό ένα μέρος του κενού των υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Καταγράφηκαν διοικητικά θέματα όπως του τρόπου διάθεσης των «ακριβών φαρμάκων», του ποσοστού συμμετοχής στα φάρμακα, της αξιολόγησης των ποσοστών αναπηρίας κ.α. Μαζί με άλλους συλλόγους για την αρθρίτιδα έγιναν εισηγήσεις στους αρμόδιους φορείς της πολιτείας με κάποιες να έχουν θετική έκβαση. Τα ακριβά φάρμακα ή φάρμακα υψηλής θεραπευτικής αξίας που βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ατόμων με ρευματοειδή αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα διατίθενται από την πολιτεία με μηδενική συμμετοχή για τον ασφαλισμένο πάσχοντα πολίτη. Επικροτούμε κάθε ενέργεια των αρμοδίων φορέων της πολιτείας που μειώνει την σωματική και ψυχική ταλαιπωρία των ατόμων με χρόνια νοσήματα όπως είναι οι ρευματοπαθείς. Ενέργειες όπως αυτή της διάθεσης των φαρμάκων στο σπίτι τους για όσους πραγματικά αδυνατούν να μετακινηθούν (άτομα με κινητικά προβλήματα, κάτοικοι ορεινών περιοχών ή νησιών) είναι προς την σωστή κατεύθυνση του κράτους πρόνοιας. Η ενεργός συμμετοχή στο σχεδιασμό της παροχής υπηρεσιών υγείας των άμεσα ενδιαφερομένων, των πολιτών που ζουν με χρόνια προβλήματα υγείας, αποτρέπει τυχόν αστοχίες. Ακούγοντας τους ειδικούς και βλέποντας πάντα τον άνθρωπο μπορεί να λειτουργήσει ένα σύστημα υγείας με λιγότερα προβλήματα».      

Στοιχεία χρήσης 2013

Παρουσιάζοντας τα στατιστικά στοιχεία από τη λειτουργία της γραμμής κατά το 2013, η κα Δάφνη Αρετάκη, Ψυχολόγος της ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α, ανέφερε ότι «η πλειονότητα των κλήσεων αφορά σε θέματα ψυχικής υγείας - καταθλιπτικό συναίσθημα, άγχος, δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ ως επόμενα πιο σημαντικά, καταδεικνύονται τα ζητήματα ιατρικής φροντίδας, τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά, αλλά και θέματα σε σχέση με την άσκηση και τη διατροφή. Ο πόνος, η δυσκαμψία και ο περιορισμός των δραστηριοτήτων, δημιουργούν συναισθήματα άγχους και κατάθλιψης στους ασθενείς. Είναι σημαντικό, φορείς και πολιτεία, να παρέχουμε λύσεις που βγάζουν τους ρευματοπαθείς από την κοινωνική απόσυρση που δημιουργεί η ασθένεια. Καλούμε τον κόσμο να συμμετέχει στη διάδοση του μηνύματός μας, μεγιστοποιώντας έτσι την αποτελεσματικότητα της δράσης μας».

Η τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης (210.8237302) λειτουργεί καθημερινά, εκτός Σαββάτου και Κυριακής, από τις 10 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα και δέχεται ετησίως περίπου 450 κλήσεις, με τον αριθμό να εμφανίζει αυξητική τάση, μέσης διάρκειας 20 λεπτών. Το 75% των κλήσεων έγινε από την Αθήνα, με το 86% των ατόμων που τηλεφώνησαν να είναι γυναίκες. Η μέση ηλικία των πασχόντων που ζήτησαν τηλεφωνικά στήριξη ήταν τα 55 έτη, ενώ το 72% καλούσε για πρώτη φορά. Το 15% των κλήσεων έγιναν από συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα ασθενών. Πρώτη σε συχνότητα πάθηση των ανθρώπων που τηλεφώνησαν είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (40%) και ακολουθεί η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα (11%), η ψωριασική αρθρίτιδα (5%), το σκληρόδερμα (3%), το σύνδρομο Sjogren (3%) και η ινομυαλγία (2%).

Αποκοινωνικοποίηση

Αναφερόμενη στην ανάγκη ψυχολογικής στήριξης, η κα Αρετάκη, τόνισε ότι οι ρευματικές παθήσεις επιδρούν στην ψυχοκοινωνική κατάσταση του πάσχοντα. Μία σειρά μελετών έχουν καταδείξει την ψυχολογική επιβάρυνση των πασχόντων ιδίως σε ό,τι αφορά σε συμπτωματολογία άγχους και κατάθλιψης. Ψυχοκοινωνικοί παράγοντες – σημείωσε – ενισχύουν ή δυσχεραίνουν τη διαχείριση της πάθησης, με σημαντική συνέπεια την καλύτερη ή χειρότερη εξέλιξή της. Οι άνθρωποι που υφίστανται τον πόνο, τη δυσκαμψία και τον περιορισμό των δραστηριοτήτων τους, έρχονται αντιμέτωποι με συναισθήματα άγχους και κατάθλιψης. Αντιδρούν στη δυσμενή αυτή εξέλιξη της ζωής τους με θυμό, ευερεθιστότητα και κοινωνική απόσυρση, η οποία συνοδεύεται από ένα αίσθημα αβοήθητου και απελπισίας.

Κατά το σύντομο χαιρετισμό του ο κ. Haseeb Ahmad, Δ/νων Σύμβουλος, MSD Ελλάδος, Κύπρου & Μάλτας επεσήμανε τη στήριξη που παρέχει η MSD στην ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Στην MSD έχουμε δεσμευτεί να λειτουργούμε με κοινωνικά υπεύθυνο τρόπο, θέτοντας πάντα τις σημαντικότερες προκλήσεις της υγείας στο επίκεντρο, λόγω και του τομέα δραστηριοποίησής μας ως εταιρεία. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε καινοτόμες θεραπείες που βελτιώνουν και σώζουν τις ζωές των ανθρώπων και παράλληλα να υποστηρίζουμε ενέργειες και υπηρεσίες που λειτουργούν εξίσου θεραπευτικά και προς όφελος του ασθενή. Παρέχουμε στήριξη σε δράσεις ουσίας που υλοποιούνται από έγκριτους φορείς και που έχουν ως βασικό στόχο την πολύπλευρη ανακούφιση ασθενών. Η τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης της ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α προσφέρει έργο ουσίας σε μια ευαίσθητη κοινωνική ομάδα».

Η πρόσβαση των ασθενών στα φάρμακα είναι απαραίτητη, αλλά μόνη της είναι ανεπαρκής για την επιτυχή αντιμετώπιση της ασθένειας, επεσήμανε ο Σύμβουλος Επιχειρήσεων Πάρις Μποσκόπουλος κατά τη διάρκεια του 5^ου Pharma & Health Conference 2014 με θέμα «Οικονομική Ανάπτυξη και Υγεία σε περίοδο οικονομικής κρίσης».

Σύμφωνα με τον κ. Μποσκόπουλο, η ελλιπής συμμόρφωση στη θεραπεία, ειδικότερα στα χρόνια νοσήματα, επηρεάζει δυσμενώς την αποτελεσματικότητα της θεραπείας, όπως είπε, ενώ, οι οικονομικές συνθήκες και οι μεταρρυθμίσεις στο Σύστημα Υγείας προσβάλλουν το επίπεδο υγείας του πληθυσμού. Οι ασθενείς με χρόνια νοσήματα είναι αυτοί που υποφέρουν πιο πολύ και φυσικά χρίζουν μεγαλύτερης προστασίας.

Ωστόσο, η χάραξη της πολιτικής σε σχέση με το φάρμακο και την πρόσβαση σε αυτό είναι πρωτεύον ζήτημα για κάθε ασθενή. Ειδικά ότι έχει σχέση με την προμήθεια και τα ποσοστά συμμετοχής τους.

Οι ασθενείς, σύμφωνα με έρευνα που παρουσίασε ο κ. Μποσκόπουλος, ενδιαφέρονται επίσης για την υποστήριξη και την εκπαίδευση που μπορεί να τους παρασχεθεί προκείμενου να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν καλύτερα την ασθένεια τους. Σ’ αυτό ρόλο έχουν και οι εκπαιδευτές φροντιστές και οι νοσηλευτές.

Οι δε φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης αποζητούν την πιο συστηματική και προσεκτική χορήγηση φαρμάκων από τον ασθενή και το θεράποντα ιατρό αλλά παρόλα αυτά αδυνατούν οι ίδιοι να παρέχουν υποστηρικτικές υπηρεσίες για την εκπαίδευσή τους.

Οι υποδείξεις των ειδικών είναι το πεδίο στο οποίο πρέπει να επικεντρωθεί η αγορά καθώς επίσης και στη βελτίωση της ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών, χωρίς ωστόσο να ξεχνά τη μείωση του κόστους θεραπείας.

Τι εννοούμε όμως όταν λέμε συμμόρφωση και προσήλωση του ασθενούς στη θεραπεία; Σαν Συμμόρφωση (compliance) εννοούμε τη σύγκλιση της συμπεριφοράς του ασθενούς με τις ιατρικές οδηγίες , ενώ Προσήλωση (adherence) εννοούμε την ενεργή, εθελοντική και με συνεργασία συμμετοχή του ασθενούς σε μια κοινά αποδεκτή πορεία συμπεριφοράς για να παραχθεί ένα θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Στο σημείο αυτό διαφαίνεται ότι η μη-συμμόρφωση αφορά συνήθως τους ασθενείς με έλλειψη μνήμης, θέλησης ή πειθαρχίας ή ασθενείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Αυτό βάζει τον ασθενή σε μια παθητική κατάσταση απέναντι στο φροντιστή του, ενώ η μη – προσήλωση αφορά ασθενείς που εσωτερικεύουν τις οδηγίες και προσηλώνονται σε αυτές. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει ο κ. Μποσκόπουλος η θεραπεία του διαβήτη είναι ένα παράδειγμα δυναμικής παρά στατικής αντιμετώπισης. Η συμμόρφωση στη οστεοπόρωση είναι στο 20%-30% ενώ οι ασθενείς μπορεί να διακόψουν τη θεραπεία στους 6-12 μήνες. Ο φόβος για ανεπιθύμητες ενέργειες είναι επίσης συχνός λόγος.

Η μη-συμμόρφωση επίσης των ασθενών στη θεραπεία αφορά και το υψηλό κόστος συμμετοχής του. Η συμπεριφορά αυτή προκαλεί δομικές αλλαγές στα επίπεδα του κόστους σε όλο το Σύστημα Υγείας όμως, αυτό μπορεί να είναι και μια επιπλέον πηγή ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η εκπαίδευση του ασθενή είναι το κλειδί της συμμόρφωσης έτσι ώστε να είναι ρυθμισμένος. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η συμμόρφωση στη θεραπεία στα χρόνια νοσήματα στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι της τάξης του 50%, κάτι που στις υπό ανάπτυξη χώρες είναι πολύ χαμηλότερο.

Το κακό όμως είναι ότι όλοι συνηθίζουν να εστιάζουν στο πρόβλημα καθαυτού και δεν κοιτούν το περιβάλλον του τομέα υγείας που στις περισσότερες περιπτώσεις φέρει τις μεγαλύτερες ευθύνες.

Η έλλειψη εκπαίδευση και διαχείρισης τους ασθενή, η παρέμβαση του θεράποντα ιατρού και η συνεργασία του με τον ασθενή. Πολλές φορές για παράδειγμα συνταγογραφούνται στον ασθενή αγωγές τις οποίες δεν είναι σε θέση να ακολουθήσουν. Επίσης η κοινωνική παροχή είναι στους σημαντικούς παράγοντες συμμόρφωσης.

Προϋπόθεσης όλων αυτών βέβαια, είναι ο ασθενής να θέλει και να μπορεί να αλλάξει συμπεριφορά και σε κάποιες περιπτώσεις να πάρει τον έλεγχο στα χέρια του. Μην ξεχνάμε ότι κάποιοι εξ αυτών δεν έχουν οικογένεια να τους στηρίξει η ίσως έχει ψυχολογικά προβλήματα.

Ένα εξαιρετικά σημαντικό σημείο είναι η παρακολούθηση και η αξιολόγηση της πορείας του ασθενούς και ένας ανεξάρτητος φορέας θα ήταν ότι καλύτερο όπως είπε ο κ. Μποσκόπουλος δεδομένου ότι θα είχε περισσότερες δυνατότητες οργάνωσης και αυτοδιαχείρισης. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητα τα προγράμματα συμμόρφωση ασθενών.

Τι περιλαμβάνει ένα τέτοιο πρόγραμμα:

Ανοιχτή τηλεφωνική γραμμή με εκπαιδευτικό και υπενθυμητικό ρόλο

Υπενθυμητικά προγράμματα

Λήψη του φαρμάκου

Έγκαιρη συνταγογράφηση

Διασφάλιση συμμόρφωσης

Κατ’ οίκον χορήγηση του φαρμάκου

Διευκόλυνση στη προμήθεια του φαρμάκου

Ομαδικές συνεδρίες ασθενών για ενημέρωση και διαχείριση

Εξυπηρέτηση της φαρμακοεπαγρύπνησης με τη συλλογή πληροφοριών για τη συμμόρφωση στο νομοθετικό πλαίσιο

Και όλα αυτά με την έγκριση του θεράποντος ιατρού μετά από μια κατά το δυνατόν δεοντολογική και ρυθμιστική προσέγγιση. Αυτό προκύπτει από τις αυξημένες διεθνείς απαιτήσεις των κανονισμών και κατευθυντήριων γραμμών για διαφάνεια.

Το πρόγραμμα εκπαίδευσης προτείνεται από το θεράποντα ιατρό στον ασθενή. Η συμμετοχή δεν είναι υποχρεωτική και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από οικονομική αποζημίωση. Η υλοποίηση του υπόκειται στη συγκατάθεση του ασθενούς ή του εκπροσώπου του. Επίσης, δεν μπορεί να υπάρχει άμεση επαφή ασθενούς και φαρμακευτικής εταιρείας.

Οι θεράποντες ιατροί που παίρνουν μέρος στο πρόγραμμα δεν αμείβονται και δεν παίρνουν καμία χορηγία, ενώ οι επαγγελματίες υγείας που ενεργούν μέσω του φορέα δεν πρέπει να εμπλέκονται στην προώθηση προϊόντων.

Οι εμπλεκόμενοι φορείς πρέπει να συμμορφώνονται με τη νομοθεσία περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων φαρμακοεπαγρύπνησης και άλλες αρχές ποιότητας.

Η χορηγός εταιρεία και οι εκπρόσωποί της δεν έχουν πρόσβαση σε δεδομένα ή αρχεία ή στοιχεία σχετιζόμενα με τους ασθενείς ή με αποκάλυψη της ταυτότητας των ασθενών.

Η φαρμ. εταιρεία θα πρέπει προετοιμάσει το πρωτόκολλο το οποίο θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του φαρμάκου και της αγωγής και θα έχει συνταχθεί σε συνεργασία με το Ιατρικό Τμήμα.

Τέλος, η επιλογή του ασθενούς για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι επιλογή του συνταγογραφούντος ιατρού.

Ανθή Αγγελοπούλου

Όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο άρθρο μας «Το ταξίδι του ασθενούς από τη διάγνωση στη θεραπεία στην οφθαλμολογία» οι εξελίξεις της ιατρικής σήμερα μας επιτρέπουν να μπορούμε με εξειδικευμένα μέσα, όπως είναι η Οπτική τομογραφία συνοχής το γνωστό σε όλους μας OCT καθώς και η Φλουοραγγειογραφία να διαγνώσουμε έγκαιρα την πιθανότητα ανάπτυξης Ηλικιακής Εκφύλισης της Ωχράς Κηλίδας, μιας ασθένειας που τείνει να γίνει μάστιγα για τα άτομα άνω των 55 ετών.

Σημαντικό όπλο στη θεραπευτική φαρέτρα των γιατρών ωστόσο, είναι η θεραπεία της με τους νέους αντιαγγειογενετικούς παράγοντες όπως είναι η ranibizumab, η οποία ενδείκνυται μόνο για τη θεραπεία της υγρού τύπου ΗΕΩ. Η θεραπεία αυτή χορηγείται με τη μορφή ενδοβόλβιων ενέσεων. Τα ενέσιμα αυτά φάρμακα προλαμβάνουν την ανάπτυξη και διαρροή των εύθραυστων νέων αγγείων και μπορεί να αποκαταστήσουν εν μέρει την βλάβη που έχει γίνει. Οι ενέσεις αυτές επαναλαμβάνονται ανά μήνα ανάλογα με την πορεία της νόσου και επιβάλλεται τακτικός έλεγχος από τον οφθαλμίατρο. Να σημειώσουμε επίσης ότι το φάρμακο καλύπτεται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Μοναδικός όμως βραχνάς είναι η ειδική επιτροπή που δίνει τις εγκρίσεις για το φάρμακο. Μέχρι πρόσφατα δεκάδες ασθενείς από όλη τη χώρα ταλαιπωρήθηκαν αφού αναγκάστηκαν να ταξιδέψουν χιλιόμετρα ολόκληρα, σχεδόν τυφλοί προκειμένου να έρθουν στην Αθήνα για να τους δώσει έγκριση η Επιτροπή, η οποία δεν λάμβανε υπόψη της κανένα συγγενή ήθελε να δει τον ίδιο τον ασθενή.

Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλλουν τόσο οι γιατροί όσο και σύλλογοι των ασθενών, η Επιτροπή που έχει συσταθεί για να δίνει τις εγκρίσεις της θεραπείας αναγκάζει τους ασθενείς να πηγαίνουν κάθε μήνα να κάνουν την εξέταση οπτικής τομογραφίας συνοχής (OCT) για τη μέτρηση της οπτικής οξύτητας, την οποία μάλιστα πληρώνουν από την τσέπη τους, και μιλάμε για 100-120 ευρώ, όχι κανένα ευτελές ποσό. Το περίεργο είναι ότι η συγκεκριμένη εξέταση δεν είναι απαραίτητη να γίνετε κάθε μήνα αφού, όπως αναφέρουν οι γιατροί η εξέταση πρέπει να γίνετε στην πρώτη χορήγηση και στη συνέχεια στη δέκατη χορήγηση ή στην πρώτη και στην τέταρτη ανάλογα με την πάθηση του ασθενούς.

Παρόλα αυτά, μισότυφλοι ασθενείς ταξιδεύουν ανά την Ελλάδα για να βρεθούν στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη όπου βρίσκονται τα δύο κέντρα έγκρισης. Μάλιστα, μέχρι πρόσφατα σε αυτό της Θεσσαλονίκης μπορούσαν να πάνε μόνο οι ασθενείς της πόλης και όχι των τριγύρω περιοχών και όλοι κατέβαιναν στην Αθήνα, στο κεντρικό παράρτημα που είναι Λένορμαν 200 στον Κολωνό.

Στο μεταξύ στα γραφεία του ΕΟΠΥΥ και στο υπουργείο Υγείας οι επιστολές διαμαρτυρίας έκανα στοίβα, ωστόσο ουδείς ενδιαφέρθηκε. Γιατροί, ασθενείς, Σύλλογοι Ασθενών, επεσήμαναν ότι είναι παράλογο να συμβαίνει όλο αυτό προκειμένου να πάρουν έγκριση για να ξεκινήσουν θεραπεία με τον anti-VEFG παράγοντα.

Ενώ το αστείο της υπόθεσης είναι ότι τον Ιανουάριο του 2009 το έγγραφο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που είχε πάει στις διοικήσεις όλων των νοσοκομείων ανέφερε ότι «Τα φάρμακα υψηλού κόστους των οποίων η έγκριση γίνετε από Επιτροπή τα απαραίτητα δικαιολογητικά μπορούσαν να αποσταλούν από τις Μονάδες Υγείας της ασφαλιστικής περιοχής του ασθενούς είτε από τους ίδιους τους δικαιούχους ώστε να γίνει η απαραίτητη έκδοση απόφασης της Επιτροπής».

Επιστολή του ΙΣΑ

Το πρόβλημα της ταλαιπωρίας των ασθενών από τη γραφειοκρατία του ΕΟΠΥΥ επεσήμανε και ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αττικής, Γιώργος Πατούλης, ο οποίος στην επιστολή του προς τον Οργανισμό ζητά την αναθεώρηση των διαδικασιών ελέγχου των χορηγήσεων για τα σκευάσματα Ranibizumab, Sodium Pegaptanib και Dexamethasone implant που είναι εγκεκριμένα για τις παθήσεις της ωχράς κηλίδας.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΙΣΑ ζητά ο έλεγχος να γίνετε κατά την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια ανά 12μηνομετά από γνωμάτευση γιατρού δεδομένου ότι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου η συγκεκριμένη εξέταση αποζημιωνόταν από το ΙΚΑ ενώ πλέον την πληρώνει ο ασθενής από την τσέπη του. Για το λόγο αυτό, ο κ. Πατούλης τονίζει στην επιτολή του ότι πρέπει να επανεξεταστεί το θέμα της αποζημίωσης της.

Επιστολή έχει αποστείλει και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ), με την οποία η πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ Αθανασία Καρούνου τονίζει ότι, τα μέλη τους ταλαιπωρούνται κάθε μήνα για να πάρουν γνωμάτευση και κάνουν εξέταση OCT SE σε κάθε χορήγηση, τη στιγμή που δημοσιοποιημένη εγκύκλιος (08/03/11, Α.Π.Γ55/828) αναφέρουν ότι απαιτείται μόνο στην αρχή της θεραπείας και μετά την χορήγηση 3 ενέσεων, δηλαδή στην 4^η χορήγηση και όχι κάθε μήνα όπως τους επιβάλλει τώρα η Επιτροπή.

Δεν πρέπει να χορηγείται ως ενδοφθάλμια ένεση

Ένα πολύ σοβαρό θέμα ωστόσο που παραμένει ακόμα ανοιχτό, είναι η επιλογή της θεραπείας για την πάθηση της Ωχράς Κηλίδας από τους γιατρούς. Σύμφωνα με επιστολή του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Αμφιβληστροειδοπαθών (Π.Ε.Α.) Ευστράτιου Χατζηχαραλάμπους με την οποία ενημερώνει ασθενείς –επαγγελματίες υγείας και ΜΜΕ- ότι σύμφωνα με την οδηγία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (European Medicines Agency - EMA) το σκεύασμα Βevacizumab, δεν ενδείκνυται για ενδοϋαλοειδική χρήση όπως λανθασμένα χρησιμοποιούν κάποιοι γιατροί.

Η Π.Ε.Α. πληροφορεί τους ασθενείς με παθήσεις της ωχράς κηλίδας ότι το παραπάνω προϊόν δεν πρέπει να χορηγείται ως ενδοφθάλμια ένεση, ενστερνιζόμενοι και την επίσημη τοποθέτηση της AMD Alliance International (AMDAI) του διεθνούς οργανισμού που ασχολείται αποκλειστικά με την Ηλικιακή Εκφύλιση της Ωχράς κηλίδας (Η.Ε.Ω.) της οποίας είναι μέλος.

Σε περίπτωση που ο Θεράπων ιατρός κρίνει ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η χορήγηση των εγκριμένων θεραπειών, δηλαδή των σκευασμάτων Ranibizumab και Sodium Pegaptanib, τότε ο ασθενής επιβάλλεται να ενημερώνεται για τους κινδύνους και να συναινεί γραπτώς, κάνοντας χρήση του θεσμοθετημένου δικαιώματος των ασθενών να γνωρίζουν και να συναινούν ή να απορρίπτουν κάθε διαγνωστική ή θεραπευτική πράξη που πρόκειται να τους διενεργηθεί. (Νόμος 2071/1992 άρθρο 47 "Τα δικαιώματα του νοσοκομειακού ασθενούς" ΦΕΚ 123/τ.Α.15/07/1992.)

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί, ότι και η ίδια η Roche, από το 2009 έχει στείλει επίσημη ανακοίνωση προς όλους τους επαγγελματίες υγείας, με την οποία τονίζει ότι η εταιρεία δεν έχει θέσει υπό μελέτη για οφθαλμολογική χρήση τη δραστική ουσία μπεβασιζουμάμπη και η οποία δεν έχει εγκριθεί σε παγκόσμιο επίπεδο από καμία Υγειονομική Αρχή για τέτοια χρήση.

Το πρόβλημα δυστυχώς παραμένει, αφού όπως όλα δείχνουν, κάποιοι γιατροί αρνούνται να συμμορφωθούν με τις οδηγίες και τις συστάσεις της εταιρείας, η οποία τονίζουμε ότι δεν ευθύνεται καθόλου γι’ αυτό και είναι καλυμμένη νομικά εφόσον έχει στείλει επίσημη οδηγία, χωρίς όμως να σκέφτονται ότι μπορεί να εκθέσουν σε κίνδυνο τους ίδιους τους ασθενείς τους.

Δείτε : Το ταξίδι του ασθενούς από τη διάγνωση στη θεραπεία στην οφθαλμολογία

Ανθή Αγγελοπούλου

Σύμφωνα με τη μελέτη που έγινε από τη Σχολή Δημόσια Υγείας, η οποία αφορούσε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χρόνια πάσχοντες με την πρόσβασή τους στη θεραπεία τους ο καθηγητής Οικονομικών της ΕΣΔΥ κ. Γιάννης Κυριόπουλος, σε διημερίδα που έγινε από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας στο ξενοδοχείο SireneBueResort στον Πόρο, επεσήμανε ότι τα στοιχεία που ανέδειξε η έρευνα δεν είναι αισιόδοξα για το μέλλον αν η πολιτεία δεν κάνει σημαντικά βήματα για τη Διαχείριση των Χρόνιων Νοσημάτων.

Το φάρμακο για τον χρόνιο ασθενή είναι «μονόδρομος». Όπως χαρακτηριστικά είναι ο κ. Κυριόπουλος και συνέχισε. Ο ασθενής μειώνει κάθε άλλη δυνατή δαπάνη σε άλλες κατηγορίες για να έχει πρόσβαση στο φάρμακο και είναι αδιαμφισβήτητη η σχέση εμπιστοσύνης με το φάρμακο το οποίο ήδη λαμβάνει και έχει ρυθμιστεί, μολονότι επωμίζεται πρόσθετο κόστος.

Το σύστημα συνταγογράφησης με βάση τη δραστική ουσία υπερθεματίζει τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο του γιατρού στη ζήτηση των υπηρεσιών υγείας, λόγω της ασυμμετρίας της πληροφόρησης μεταξύ των εταίρων. Ο γιατρός είναι το πρώτιστο και βασικό κριτήριο για την αλλαγή σκευάσματος αλλά η αύξηση των ίδιων πληρωμών από τους χρόνιους ασθενείς θέτει σημαντικά εμπόδια πρόσβασης. Παράλληλα αποτελεί καθοριστική συνιστώσα μειωμένης συμμόρφωσης και κατά συνέπεια αύξησης των ποσοστών απορρύθμισης.

Όπως, διευκρίνισε ο καθηγητής, οι χρόνοι πάσχοντες κάνουν ότι μπορούν να καλύψουν το κόστος για τη θεραπεία τους, όμως σε βάθος χρόνου αυτό δεν θα είναι εφικτό από όλους δεδομένης της οικονομικής κατάστασης και της αυξημένης οικονομικής επιβάρυνσης. Η πολιτεία όπως είπε, θα πρέπει να θέσει κριτήρια δίκαιης κατανομής των βαρών και της αποδοτικής χρήσης των πόρων. Δεν υπάρχουν κίνητρα για την προώθηση των γενοσήμων επεσήμανε συνεπώς , είναι πολύ δύσκολη η δημιουργία μιας κουλτούρας ως προς αυτά. Η διασύνδεση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης με τα θεραπευτικά πρωτόκολλα δεν έχει ακόμα μπει σε εφαρμογή αλλά και το ποσοστό του 15% για συνταγογράφηση με brand name είναι λανθασμένη αφού για μερικές ειδικότητες όπως είναι οι παιδίατροι, οι ψυχίατροι και γιατροί που παρακολουθούν χρόνια πάσχοντες αυτή δεν μπορεί να ισχύσει.

Όσον αφορά την αντικατάσταση του σκευάσματος από το φαρμακοποιό, υπάρχει ένα σημαντικό «τυφλό» σημείο το οποίο έχει κατά καιρούς επισημάνει και η ιατρική κοινότητα και είναι, αυτό της ευθύνης σε περίπτωση λάθους. Επίσης δεν είναι λιγότερο σημαντικό το στοιχείο της πιθανής απορρύθμισης του ασθενούς σε περίπτωση αντικατάστασης με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Όπως πολύ σωστά είπε ο καθηγητής, η πολιτεία δεν μπορεί να σχεδιάζει φαρμακευτική πολιτική χωρίς ωστόσο να έχει λάβει υπόψη της κοινωνικοοικονομικά κριτήρια για τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού. Η λήψη μέτρων για μείωση της δαπάνης μπορεί να οδηγήσει σε στρεβλώσει στην αγορά όπως για παράδειγμα η υποκατάσταση της φαρμακευτική θεραπείας με νοσοκομειακή περίθαλψη, ή ακόμα και η μετακίνηση μεγάλου χρηματικού βάρους στα νοικοκυριά κ.α.

Είναι αναγκαία λοιπόν όχι μόνο η εκπαίδευση των ασθενών αλλά και η σωστή διαχείριση των οικονομικών πόρων. Πρόταση του καθηγητή είναι επίσης η εισαγωγή των target budgets, οι κλειστοί προϋπολογισμοί ανά φαρμακολογική κατηγορία, η υποχρεωτική συνταγογράφηση με ΙΝΝ σε κάποιες κατηγορίες και η λήψη κινήτρων και αντικινήτρων από μέρους της πολιτείας προς τους συμβεβλημένους γιατρούς.

Συμμετοχή του ασθενούς στο κόστος

Ο κ. Κυριόπουλος επεσήμανε την ανάγκη διεξαγωγής πολιτικών υγείας, οι οποίες θα βασίζονται σε τεκμήρια (evidence-based health policy)

Τόνισε επίσης, την ανάγκη θέσπισης πολιτικών με μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα ανάλυσης, την αναγκαία η εισαγωγή όρων αναδιανεμητικότητας στο σύστημα υγείας και την αναθεώρηση των ποσοστών συμμετοχής και εφαρμογή με βάση σειρά κριτηρίων, ιδίως αναλόγως του εισοδήματος και αντιστρόφως ανάλογο της ανάγκης (εισαγωγή κριτηρίων κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα, αλλά και κριτηρίων πάθησης).

Επίσης πρότεινε την εισαγωγή αρνητικού συνασφάλιστρου (ετήσιο όριο στην ίδια φαρμακευτική δαπάνη)και τη δημιουργία ενός κυλιόμενου" ταμείου (revolving fund) το οποίο να χρηματοδοτεί την καινοτομία και να προάγει τη δίκαιη κατανομή των χρηματοδοτικών βαρών.

Πως θα γίνετε η τιμολόγηση

Ο καθηγητής σε αυτή την περίπτωση πρότεινε σύνδεση συστήματος τιμολόγησης με σχεδιασμό πολιτικής φαρμάκου και αναπτυξιακούς στόχους της χώρας και σύνδεση συστήματος τιμολόγησης και αποζημίωσης.

Είπε επίσης ότι, χρειαζόμαστε ένα ορθολογικό σύστημα τιμολόγησης το οποίο να επιτρέπει απλούστερους υπολογισμούς και δυνατότητα επανατιμολόγησης ανά τακτά χρονικά διαστήματα και εισαγωγή συμφωνιών όγκου τιμής.

Πρότεινε τον καθορισμό τιμών ασφαλιστικής αποζημίωσης - τιμών αναφοράς, την φαρμακοοικονομική αξιολόγηση των νέων θεραπειών, τους μηχανισμοί ταχείας έγκρισης τιμής και έκδοσης σε δελτίο τιμών καινοτόμων φαρμάκων καθώς και το να υπάρχουν προϋπολογισμοί κόστους για διαγνωστικά & θεραπευτικά πρωτόκολλα, ενώ τέλος ζήτησε να υπάρχει επιλεκτική τιμολόγηση για μεγάλες ομάδες χρονίων νοσημάτων.

Τι έδειξε η έρευνα

Συγκεκριμένα βάση της έρευνας καταγράφεται μείωση κατά μ.ο. περίπου €530 στο μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα, το οποίο διαμορφώνεται σε €1.115. Οι 8 στους 10 ασθενείς αντιλαμβάνονται τη μείωση αυτή ως ιδιαίτερα υψηλή και δηλώνουν ιδιαίτερα απαισιόδοξοι για το μέλλον, ενώ 8 στους 10 ασθενείς μειώνουν τις δαπάνες για στέγαση, μετακινήσεις και τηλεπικοινωνίες, ενώ 4 στους 10 επιλέγουν περικοπές στη διατροφή.

Οι 2 στους 10 μείωσαν τη δαπάνη υγείας ενώ παρατηρείται μείωση της αυτοεκτίμησης του επιπέδου υγείας κατά 6% από το 2012.

Επίσης μειώθηκαν οι επισκέψεις σε πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας 30% μεταξύ 2011 και 2013 αλλά και η δαπάνες για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας μειώθηκαν κατά 50% από το 2011.

Οι 6 στους 10 αντιμετωπίζουν οικονομικούς/εισοδηματικούς περιορισμούς στην πρόσβαση, καθώς και χρονικά εμπόδια λόγω της λίστας αναμονής, ενώ 3 στους 10 αξιολογούν αρνητικά τις δομές ΠΦΥ και τις τριτοβάθμιες δομές συγκριτικά με τρία χρόνια πριν.

Όσον αφορά τα γενόσημα ο κ. Κυριόπουλος επεσήμανε ότι τα στοιχεία της μελέτης έδειξαν ότι, η προσπάθεια προώθησης και αύξησης του μεριδίου αγοράς των γενοσήμων αποτυγχάνει, καθώς στον πλέον ενημερωμένο για το φάρμακο πληθυσμό, τους χρονίους πάσχοντες, υπάρχει ασάφεια αναφορικά με τις στάσεις και αντιλήψεις τους για τα γενόσημα.

Επίσης, μόλις 2 στους 10 χρόνιους ασθενείς έχει λάβει γενόσημο φάρμακο κατά το παρελθόν και η κύρια αιτία για να λάβει στο μέλλον είναι η υπόδειξη από τον γιατρό.

Η χώρα προέλευσης αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την αναγνώριση ότι ένα γενόσημο τηρεί προδιαγραφές ασφαλείας και μπορεί να είναι αποτελεσματικό, σύμφωνα με 6 στους 10 ασθενείς.

Και αναφορικά με την ασφάλεια των γενοσήμων 4 στους 10 ασθενείς αναγνωρίζει τα γενόσημα ως ασφαλή και ποιοτικά φάρμακα.

Ως εκ τούτου, η διαμόρφωση των μεριδίων της αγοράς και η αύξηση του ποσοστού των γενοσήμων καθίσταται εφικτή μέσω της αλλαγής της συνταγογραφικής κουλτούρας των γιατρών η οποία επιτυγχάνεται με μακροχρόνιο σχεδιασμό και θέσπιση οικονομικών και άλλων κινήτρων.

Ωστόσο όσον αφορά την επιλογή του φαρμάκου οι 9 στους 10 θεωρούν το φάρμακο ιδιαιτέρως σημαντικό για τη διατήρηση του επιπέδου υγείας τους.

Οι 6 στους 10 θεωρούν την άποψη του γιατρού το πρώτο κριτήριο για την αλλαγή φαρμάκου , οι 8 στους 10 ασθενείς παρέμειναν στο φάρμακό τους, μετά την εφαρμογή της συνταγογράφησης με βάση το INN, και επωμίσθηκαν την πρόσθετη δαπάνη, περικόπτοντας κάθε άλλο δυνατό έξοδο, ενώ μόλις 1 στους 10 άλλαξε το φάρμακό του και επέλεξε αυτό που αποζημιώνει η κοινωνική ασφάλιση.

Τέλος, 6 στους 10 ασθενείς συναποφάσισαν με το γιατρό την παραμονή ή αλλαγή στο σκεύασμά τους.

Ανθή Αγγελοπούλου

Απρόσκοπτη πρόσβαση στις θεραπείες ζητούν τα άτομα με αιμορροφιλία

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η «1^η Συνάντηση Ευαισθητοποίησης για την Αιμορροφιλία» που διοργάνωσε ο Σύλλογος Προστασίας Ελλήνων Αιμορροφιλικών (Σ.Π.Ε.Α.), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αιμορροφιλίας. Στόχος της εκδήλωσης ήταν να παρουσιάσει τις υφιστάμενες πρακτικές για τη διαχείριση της αιμορροφιλίας στην Ελλάδα και να αναδείξει πολιτικές που μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωσή της, τονίζοντας την ανάγκη για άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση σε επαρκή θεραπεία για όλα τα άτομα που ζουν με αιμορροφιλία στην Ελλάδα, καθώς και την εξασφάλιση και βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην Αίγλη Ζαππείου, τίμησαν με τη συμμετοχή τους διακεκριμένα στελέχη από τη Δημόσια Διοίκηση, τις Υγειονομικές Αρχές και Περιφέρειες, τις Διοικήσεις Νοσοκομείων, τους επαγγελματίες της υγείας και φυσικά άτομα που ζουν με αιμορροφιλία.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο κ. Γρηγόρης Λεοντόπουλος, Β΄ Αντιπρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας ΑμεΑ, δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράστασή του στην προσπάθεια του Σ.Π.Ε.Α. Χαιρετισμό απέστειλε και ο Brian O’Mahony, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κονσόρτσιουμ για την Αιμορροφιλία (EHC), σημειώνοντας ότι το μοντέλο ολοκληρωμένης παροχής φροντίδας στα άτομα με αιμορροφιλία έχει αποτελέσματα, και αλλάζει ριζικά την ποιότητα ζωής των ατόμων με αιμορροφιλία. «Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στις κυβερνήσεις να επηρεάσουν αρνητικά τα επίπεδα θεραπείας και φροντίδας της αιμορροφιλίας στις χώρες μας, κάτι που θα μας γυρνούσε πίσω στο παρελθόν.»

Την εκδήλωση άνοιξε με την ομιλία του ο Πρόεδρος του Σ.Π.Ε.Α. Παναγιώτης Καρκάνης, μιλώντας για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα άτομα με αιμορροφιλία και οι επαγγελματίες υγείας που τους φροντίζουν. Σε αυτό το πλαίσιο, διατύπωσε την ανάγκη για: α) την απρόσκοπτη διάθεση των παραγόντων στους αιμορροφιλικούς από τα Κέντρα Αιμορροφιλίας (και όχι από τα φαρμακεία των νοσοκομείων), σύμφωνα με το ήδη υπάρχον και απόλυτα λειτουργικό μοντέλο που εφαρμόζει το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» και το Λαϊκό Νοσοκομείο, β) τη διαφοροποίηση των κονδυλίων για τους παράγοντες από τον υπόλοιπο προϋπολογισμό των νοσοκομείων και γ) τη διασφάλιση κονδυλίων με στόχο την πρόσβαση ασθενών, που έχουν χάσει την ασφάλιση τους, στη θεραπεία.  

Στη συνέχεια, η κυρία Ελένη Πλατοκούκη, Διευθύντρια της Μονάδας Αιμορραγικών Διαθέσεων, και του  Κέντρου Αιμορροφιλικών Παιδιών, στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», παρουσίασε τα χαρακτηριστικά της αιμορροφιλίας και τις ιδιαιτερότητες της διαταραχής, δίνοντας έμφαση στη σημασία που έχουν η πρόσβαση των ασθενών στην προφυλακτική θεραπεία, η παρακολούθηση σε Κέντρα Αιμορροφιλίας, από ομάδα πολλών ειδικών, η διάθεση ασφαλών παραγόντων σε  επαρκείς δοσολογίες, η αντιμετώπιση των αναστολέων, καθώς και η δυνατότητα θεραπείας στο σπίτι.

Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε η κυρία Όλγα Κατσαρού, Διευθύντρια Κέντρου Αίματος και του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Αιμορραγικών Διαθέσεων, στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό» με μια παρουσίαση για το που βρισκόμαστε σήμερα και πως βλέπουμε το μέλλον σε σχέση με την αιμορροφιλία. Στο πλαίσιο της παρουσίασης της τόνισε την ανάγκη για παροχή «ολιστικής» φροντίδας από τα Κέντρα Αιμορροφιλίας, καθώς και την ανάγκη διαθεσιμότητας και πρόσβασης σε ασφαλή θεραπεία υποκατάστασης για όλους τους ασθενείς, με κόστος καλυπτόμενο από τους ασφαλιστικούς φορείς, καθώς και την προφυλακτική θεραπεία για όλα τα παιδιά με βαριά νόσο αμέσως μετά το πρώτο επεισόδιό τους. Κλείνοντας, η κα Κατσαρού μίλησε για τη δημιουργία θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των κέντρων καθώς και τη βελτίωση των υποδομών και την επάνδρωσή τους με επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό.

Στη συνέχεια, σε πνεύμα ανοιχτού διαλόγου, ακολούθησε συζήτηση σε πάνελ, με θέμα «Η Αιμορροφιλία Στην Ελλάδα Της Κρίσης»: Προτάσεις και Πολιτικές για την Βελτίωση της Φροντίδας και της Ποιότητας Ζωής των Ασθενών, με τη συμμετοχή του κ. Θρασύβουλου Βεντούρη, Διοικητή της Δ’ Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλονίκης, του κ. Σωτήριου Ζώτου, Υποδιοικητή της Α’ Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, του κ. Παναγιώτη Καρκάνη, Προέδρου Σ.Π.Ε.Α., της κ. Όλγας Κατσαρού, Διευθύντριας Κέντρου Αίματος και Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Αιμορραγικών Διαθέσεων στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό», και της κ. Μαρίας Σκουρολιάκου, A’ Αντιπροέδρου του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.).

Στο πλαίσιο της συζήτησης, οι συμμετέχοντες αναγνώρισαν τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ολόκληρος ο κλάδος της υγείας στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία. Ανέφεραν μάλιστα ότι οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται πρέπει να εξυπηρετούν τον πολίτη και τον ασθενή, αναγνωρίζοντας ότι είναι σημαντικό να υπάρχει εποικοδομητικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε με τις αποφάσεις που λαμβάνονται να επιτυγχάνεται εξοικονόμηση και ανακατανομή των πόρων εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη. Προς αυτή την κατεύθυνση ο κ. Ζώτος κάλεσε δημόσια τους διευθυντές των κέντρων αιμορροφιλίας από τα νοσοκομεία Λαϊκό, Ιπποκράτειο και Παίδων «Αγ. Σοφία» σε συνάντηση προκειμένου να συζητήσουν πάνω στο μοντέλο εκείνο που εφαρμόζεται και λειτουργεί καλύτερα, καλύπτοντας τις ανάγκες των ασθενών πιο αποτελεσματικά.

Ένα επίσης σημαντικό θέμα που αναδείχτηκε από τη συζήτηση είναι η ανάγκη για την προφυλακτική θεραπεία. Σήμερα δεν παρέχεται συστηματικά προφυλακτική αγωγή στους ενήλικες με αιμορροφιλία αλλά η απόφαση για προφυλακτική θεραπεία, συνεχή ή διακοπτόμενη, εξατομικεύεται ανάλογα με την βαρύτητα της αιμορραγικής τους διάθεσης. Στη κατεύθυνση αυτή, η κυρία Κατσαρού έκανε σαφές ότι γίνεται ουσιαστική και συστηματική προσπάθεια από τους γιατρούς ώστε οι ασθενείς να έχουν ποιότητα ζωής, να δουλεύουν και να είναι παραγωγικοί, κάτι που είναι σημαντικό για τους ασθενείς, αλλά και ευρύτερα για το σύστημα υγείας και την κοινωνία. 

Στο ίδιο πνεύμα, ο Πρόεδρος του Σ.Π.Ε.Α. κ. Καρκάνης σημείωσε: «Δεν υπάρχει ζωή χωρίς προφύλαξη. Χωρίς αυτή το άτομο με αιμορροφιλία αντιμετωπίζει δυσκολίες να διατηρεί μια φυσιολογική ζωή, να σπουδάζει, να εργάζεται, συμμετέχοντας παραγωγικά στο κοινωνικό σύνολο. Θέλουμε ένα μέλλον όπου δεν θα οραματιζόμαστε τη ζωή από το παράθυρο, αλλά θα έχουμε ενεργό ρόλο σε αυτή και αυτό μπορεί να είναι δυνατό μόνο αν εξασφαλίσουμε πρόσβαση στην προφυλακτική αγωγή, με κέντρα επαρκώς στελεχωμένα με ειδικούς. Έχουμε δύο μοντέλα που λειτουργούν με αποτελεσματικότητα, αυτό που εφαρμόζει το Νοσοκομείο Παίδων «Αγ. Σοφία» και αυτό του Λαϊκού Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών και πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτές τις βέλτιστες πρακτικές. Επίσης, με βάση τα Ευρωπαϊκά πρότυπα πρέπει να θέσουμε έναν εθνικό στόχο για τη μέση κατανάλωση παραγόντων ανά άτομο, ερχόμενοι πιο κοντά στο δείκτη κατανάλωσης των ανεπτυγμένων χωρών, όπως π.χ. είναι η Ιρλανδία, η Φιλανδία, η Πορτογαλία, μεταξύ άλλων».

Η πρωτοβουλία αυτή του Σ.Π.Ε.Α. ανέδειξε τις προκλήσεις που δημιουργεί η σημερινή δυσμενής συγκυρία, προκλήσεις που όμως δεν πρέπει να σταθούν εμπόδιο στην υιοθέτηση πολιτικών που θα συμβάλλουν στην καλύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της αιμορροφιλίας, μέσα από τη συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων και τον προσδιορισμό εθνικού στόχου για τη βελτίωση της φροντίδας που παρέχεται στην Ελλάδα.

Λίγα – λίγα τα νέα φάρμακα

Λίγα – λίγα θα μπουν στην ελληνική αγορά τα νέα καινοτόμα φάρμακα με βαρύτητα στα γενόσημα, όπως χαρακτηριστικά είπε ο Αναπληρωτής υπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς στο χθεσινοβραδινό φόρουμ του EPhForT «Ανάπτυξη και Επενδύσεις: Κλινική Έρευνα – Παραγωγή Φαρμάκων στην Ελλάδα.

Όπως ανακοίνωσε ο κ. Σαλμάς, τα νέα φάρμακα που εδώ και 2,5 χρόνια περιμένουν να πάρουν έγκριση από το υπουργείο Υγείας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εταιρείες αλλά και για τους ασθενείς που δεν έχουν πρόσβαση στις νέες θεραπείες, θα αρχίσουν να εγκρίνονται σταδιακά και θα μπαίνουν στην αγορά λίγα – λίγα. Προτεραιότητα θα δοθεί στα γενόσημα όπως είπε.

Ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες περίπου 41 δραστικές – περίπου 200 σκευάσματα, θα λάβουν το πράσινο φως εκ των οποίων οι περισσότερες είναι γενοσήμων και ίσως κάποια βιοτεχνολογικά. Ακούγεται επίσης ότι μέσα σ’ αυτά μπορεί να είναι και όσα έρχονται μέσω ΙΦΕΤ για να μειωθεί το κόστος τους αφού ως γνωστόν οι εισαγωγές μέσω ΙΦΕΤ είναι τσουχτερές για το υπουργείο, καθώς επίσης και για έγκριση σε ογκολογικά σκευάσματα δεδομένου ότι η πολιτεία ρίχνει βαρύτητα στους ογκολογικούς ασθενείς λόγω του μεγάλου αριθμού.

Άλλοι πάλι ψιθυρίζουν για χατηράκια του υπουργείου σε δύο εταιρείες οι οποίες θα πάρουν το μεγάλο κομμάτι της πίτας. Γεγονός όμως είναι ότι ακόμα κι έτσι να γίνει, να εγκριθούν δηλαδή λίγα – λίγα τα προβλήματα τόσο των εταιρειών όσο και των ασθενών δεν θα λυθούν, κάτι που όπως όλα δείχνουν δεν ενδιαφέρει ουδόλως το υπουργείο! Αναλώσιμοι είμαστε όλοι στα μάτια τους γιατί αν δεν είχαν αυτή την άποψη δεν θα εγκληματούσαν έτσι ενάντια στις τόσες ανθρώπινες ζωές που κάθε μέρα που περνάει χωρίς τις προηγμένες θεραπείες κινδυνεύουν να μείνουν ανάπηροι ή και να πεθάνουν.

Η στοχοποίηση του φαρμάκου από την ηγεσία του υπουργείου καταντά πλέον προκλητική και ιδιαιτέρως «πονηρή», τη στιγμή που οι ίδιοι οι φαρμακοβιομήχανοι αποδέχονται να πληρώσουν την όποια αύξηση δαπάνης του φαρμάκου προκύψει μέσω των rebate & clow back.

Καταντά επίσης προκλητική γιατί είναι γνωστό ότι τα νέα καινοτόμα φάρμακα, τα οποία μπορεί να είναι όντως πιο ακριβά, θα αποφέρουν ωστόσο μείωση της συνολικής δαπάνης στην Υγεία μειώνοντας τις νοσηλείες και τις επιπλοκές.

Και ναι καταντά «πονηρή» αφού κανείς «αρμόδιος» της πολιτείας και του υπουργείου δεν βγαίνει να πει την αλήθεια ευθαρσώς. Το να συγχαίρουμε κύριε Σαλμά τις προσπάθειες για έρευνα και καινοτομία των επαγγελματιών που τους χρωστάμε χρόνια, τους πετσοκόβουμε τα χρωστούμενα και συγχρόνως τους βάζουμε επαγγελματικές τρικλοποδιές, δε φτάνει. Τα λόγια δεν είναι έργα και τα έργα δείχνουν μάλλον πολιτεία στενόμυαλων κυβερνόντων. Αν πατώσει ένας από τους πιο νευραλγικούς τομείς στην οικονομία της χώρας διερωτώμαι ποιος από την πολιτεία θα πάρει την ευθύνη!

Ανθή Αγγελοπούλου

Πατούλης: Ο Λουράντος αποδεικνύεται πιο μνημονιακός από την ίδια την τρόικα!

«Αν τα 6 χρόνια στο Πανεπιστήμιο όπου διδαχθήκαμε και φαρμακολογία, συν τα 5-8 χρόνια ειδικότητας, συν η υποχρεωτική αγροτική θητεία και, δεν σας βάζω την πολυετή εμπειρία μας, δεν μας έχουν δώσει τις γνώσεις να επιλέγουμε φαρμακευτική αγωγή και να γνωρίζουμε τα θεραπευτικά σχήματα, τότε ας έρθει ο κ. Λουράντος να μας μάθει» τονίζει σε αυστηρούς τόνους ο εξαγριωμένος πλέον πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατούλης, μετά την επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον των γιατρών το Σάββατο στο φαρμακευτικό συνέδριο Hellas Pharma 2013, ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής Κωνσταντίνος Λουράντος.

Να θυμίσουμε ότι ο κ. Λουράντος όπως υποστήριξε στην ομιλία του, οι φαρμακοποιοί είναι οι πλέον αρμόδιοι να επιλέγουν τη φαρμακευτική αγωγή δεδομένου όπως είπε, ότι γνωρίζουν όλα τα σκευάσματα, αντίθετα με τους γιατρούς που ξέρουν μόνο αυτά της ειδικότητας τους.

Όπως, επισημαίνει ο κ. Πατούλης τα Διεθνή δεδομένα επί του θέματος διαψεύδουν τον κ. Λουράντο, ο οποίος τελικά αποδεικνύεται πιο μνημονιακός από την ίδια την τρόικα!

«Εμείς στηρίξαμε τους φαρμακοποιούς που δίνουν από τα φαρμακεία τους σκευάσματα χωρίς συνταγές και εννοώ τα Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα (ΜΗΣΥΦΑ), καθώς επίσης και το ότι έχουν διευρύνει τις πωλήσεις τους από βοηθήματα μέχρι είδη νεοτερισμού. Ο κ. Λουράντος όμως δεν είδα να εφαρμόζει το “κανένα φάρμακο χωρίς συνταγή” γιατί τον βολεύει. Παρόλα αυτά ό ίδιος τονίζει στον κόσμο, ότι και τα Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα, είναι Φάρμακα και πρέπει να πληρούνται προϋποθέσεις όταν λαμβάνονται» σημειώνει ο πρόεδρος του ΙΣΑ.

Να θυμίσουμε επίσης, ότι και στο παρελθόν αλλά και τώρα πρόσφατα, οι Ιατρικοί Σύλλογοι όλης της χώρας έχουν επισημάνει ότι: Ιατρικές συμβουλές, εμβολιασμοί, χορήγηση φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή, αλλαγή φαρμακευτικής θεραπείας, κριτική ιατρικής θεραπείας, ιατρικές πράξεις (ενεσοθεραπεία, καθαρισμός τραύματος, μέτρηση αρτηριακής πίεσης κλπ.) απουσία ιατρού και σε εκτός νόμιμου φορέα άσκησης της Ιατρικής, θα το καταγγέλλεται ως αντιποίηση του Ιατρικού επαγγέλματος και παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας και θα ζητείται η άμεση εφαρμογή της.

Και για όσους δεν θυμαούνται, επαναφέρω στην επικαιρότητα την πρόσφατη ανακοίνωση του ΙΣΑ όπου απαντά στον κ. Λουράντο με επιστημονικά δεδομένα σχετικά με το θέμα

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατούλης μετά την απαίτηση του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής Κωνσταντίνου Λουράντου ότι οι φαρμακοποιοί είναι επιστημονικά καταρτισμένοι και μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη της αλλαγής σκευάσματος και ότι αυτό γίνεται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ο κος Πατούλης ρωτά ευθέως τον κο Λουράντο, σε ποιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα προβλέπεται η υποχρεωτική συνταγογράφηση βάσει δραστικής ουσίας σε συνδυασμό με την υποχρεωτική χορήγηση του φθηνότερου γενοσήμου από το φαρμακοποιό όπως λέει ο Ν4052/2012 στην Ελλάδα;

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών δηλώνει υπέρ:

της χρήσης επώνυμων και ασφαλών γενοσήμων, με μοναδικό κριτήριο την αποτελεσματικότητά τους και όχι την τιμή τους.

της θετικής λίστας και όχι της αντιποίησης του ιατρικού επαγγέλματος.

της ισότιμης πρόσβασης όλων των ασφαλισμένων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

του εξορθολογισμού των δαπανών, χωρίς να μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία των πολιτών.

της τήρησης του Νόμου κανένα φάρμακο να μη χορηγείται χωρίς ιατρική συνταγή πλην των ΜΗΣΥΦΑ.

Επισημαίνει όμως το πιο τραγικό κενό της νομοθεσίας στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τα αναφερόμενα από τον κ. Λουράντο ισχύοντα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες περί κυκλοφορίας των γενοσήμων. Στην Ελλάδα, η μελέτη βιοϊσοδυναμίας, εξετάζεται κατά περίπτωση και στην εγκύκλιο 56054/03-09-2008 του ΕΟΦ αναφέρεται ότι η αλλαγή «παρεμφερούς» εκδόχου στο γενόσημο θεωρείται ήσσονος σημασίας αλλαγή, στην οποία δεν απαιτείται μελέτη βιοϊσοδυναμίας όπως υπαγορεύουν τα διεθνή πρότυπα (Guidelines on dossier requirements for Type IA and Type IB notification” July 2006 παρ.18-24).

Όπως τονίζει, σε χώρες της Ευρωπαϊκή Ένωσης που χρησιμοποιούν γενόσημα, υπάρχει πολύ αυστηρός έλεγχος: η αξιολόγηση των μελετών βιοδιαθεσιμότητας γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια. Στην Ελλάδα, δεν είναι υποχρεωτική, ούτε η μελέτη βιοδιαθεσιμότητας ούτε και καμία άλλη κλινική μελέτη, λαμβανομένου υπόψιν ότι δεν υπάρχουν ούτε καν εργαστήρια ελέγχου! - Είναι υποχρεωτική μόνον η μελέτη του φακέλου των φαρμάκων και μερικές φορές η μελέτη βιοϊσοδυναμίας τους. Η ΒΙΟΪΣΟΔΥΝΑΜΙΑ απλά συγκρίνει σκευάσματα με την ίδια δόση δραστικής ουσίας μεταξύ τους σε σταθερό περιβάλλον: όμως ο εξατομικευμένος οργανισμός του κάθε ασθενή δεν αποτελεί σταθερό περιβάλλον, δεν είναι κανένας ασθενής ίδιος με τον άλλον, οπότε οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ (Ο ρόλος των γενοσήμων στην καθημερινή ιατρική πράξη. 8ο Συνέδριο PHARMA POINT, 2008).

 Μακροχρόνιες μελέτες που διεξήχθησαν ήδη από το 1994 ως σήμερα στις ΗΠΑ έδειξαν ότι: «ακόμη και στις περιπτώσεις ύπαρξης μελετών βιοϊσοδυναμίας γενοσήμων με πρωτότυπα, η αλλαγή στο συνταγογραφούμενο σκεύασμα από το πρωτότυπο στο γενόσημο δεν ενδείκνυται διότι τα δύο σκευάσματα έχουν διαφορετική φαρμακοκινητική στον οργανισμό του ασθενή και συνεπώς διαφορετική αποτελεσματικότητα.» (Walter W. Hauck, Sharon Anderson. Measuring switchability and prescribability: When is average bioequivalence sufficient? Journal of Pharmacokinetics and Biopharmaceutics. December 1994, Volume 22, Issue 6, pp 551-564).

Υπενθυμίζει ακόμα ότι οι συστάσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας απορρίπτουν κατηγορηματικά τη συνταγογράφηση βάσει της δραστικής και την αντικατάσταση των σκευασμάτων στα προϊόντα Βιοτεχνολογίας, στα φάρμακα με στενό θεραπευτικό εύρος, καθώς και σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών (Prescribe Int. 2000 Dec;9(50)Q184-90, ISDB Newsletter, Page 1, Vol.20, No 3 (Special issue on INNs), November 2006, Prescrire supplement “Les medicaments generiques – De la pharmacologie a une politique rationnelle. European Medicines Agency (EMA), “Questions and answers on biosimilar medicines (similar biological medicinal products)” 27 September 2012.      

Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του Τμήματος Πειραματικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (Αν. Καθηγητής Φαρμακολογίας Ι. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ), ενώ τη δεκαετία 1980-1990 χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλες και καταστράφηκαν από το Υπουργείο Υγείας 490 παρτίδες φαρμάκων, τη δεκαετία 1995-2005 καταστράφηκαν μόνο οι μισές (256 παρτίδες), όχι λόγω της βελτίωσης της ποιότητας, αλλά λόγω μικρότερου αριθμού ελέγχων.

Σύμφωνα με στοιχεία του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν των ΗΠΑ, που δημοσιεύτηκαν από τον Αμερικάνικο Φαρμακευτικό Σύλλογο, για να αποφεύγονται προβλήματα βιοϊσοδυναμίας μεταξύ των φαρμάκων, δεν πρέπει να αλλάζονται πρωτότυπα ιδιοσκευάσματα από γενόσημα. (Lynda S. Welage, PharmD, Department of Clinical Sciences, Pharmacy Services, University of Michigan Health System. Scientific Issues Embedded in the Generic Drug Approval Process: Assessment of In Vivo Bioequivalence: Key Issues. J Am Pharm Assoc. 2001; 41(6)-2001 American Pharmacists Association).

Καταρρίπτοντας λοιπόν την επιχειρηματολογία του Φαρμακευτικού Συλλόγου «τον εξέχοντα επιστημονικό ρόλο του φαρμακοποιού στην αλυσίδα παροχής πρωτοβάθμιας περίθαλψης με το να συμβάλει στην επιλογή του καλύτερου ανά ασθενή φαρμάκου, το οποίο συνάμα δεν θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό στις δαπάνες υγείας», ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών δηλώνει ότι: Φάρμακα αμφιβόλου προέλευσης, φάρμακα χωρίς μελέτες κλινικής αποτελεσματικότητας και βιοδιαθεσιμότητας, φάρμακα χωρίς καθαρή τη δραστική ουσία, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ για τη ζωή του ασθενή και ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ..γιατί όταν ο γιατρός βλέπει ότι το φάρμακο δε δρα, αυξάνει τη δόση, αυξάνει τις μέρες νοσηλείας ή τις μέρες αγωγής…. και το φθηνό βγαίνει πολλές φορές πιο ακριβό και επικίνδυνο.

Επί του θέματος υπενθυμίζει επίσης, την ύπαρξη δικαστικής απόφασης στην Ιταλία που απέρριψε την υποχρεωτική αναγραφή της δραστικής ουσίας καθώς και δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde που αναφέρετο σε αμφιβόλου ποιότητας σκευάσματα από τον τρίτο κόσμο με έκδηλες τις ανησυχίες της Ιατρικής Ακαδημίας της Γαλλίας.

Τέλος, καλεί τον κ. Λουράντο να κάνει την αυτοκριτική του και να εκφράσει τη θέση του πάνω στο μεγάλο πρόβλημα της ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, που συντελείται με τη συνέργεια μερίδας φαρμακοποιών και υπερβαίνει το 40% και την απαίτησή τους για την εκ των υστέρων συνταγογράφησή τους από γιατρούς, των χορηγηθέντων χωρίς συνταγή γιατρού φαρμάκων.

«Ας μας απαντήσει, τα στοιχεία που περιλαμβάνει η Πανελλαδική Έρευνα Hellas Health IV για την υγεία των Ελλήνων, που διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Προληπτικής και Κοινωνικής Ιατρικής το Νοέμβριο 2011 και του οποίου προεδρεύει ο κ. Ι. Τούντας, Πρόεδρος του ΕΟΦ και συγκεκριμένα αναφέρει ότι: «το 50% των φαρμάκων που δίδονται από το φαρμακείο χωρίς ιατρική συνταγή, τα έχει συστήσει ο ίδιος ο φαρμακοποιός», είναι αληθή ή ψευδή;» διερωτάται ο κ. Πατούλης στην ανακοίνωση του.

Τέλος, κλείνοντας τονίζει για μια ακόμη φορά ότι ο Φαρμακοποιός ΔΕ μπορεί να ελέγξει την κλινική αποτελεσματικότητα του χορηγούμενου σκευάσματος. Ο φαρμακοποιός ΔΕ μπορεί να αξιολογήσει τις κλινικές ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. αλλεργικές αντιδράσεις, ορονοσία κ.λπ.) του χορηγούμενου σκευάσματος. Και ότι ο Φαρμακοποιός ΔΕ μπορεί να παρακολουθήσει τις αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. θρομβοπενία, λευκοπενία κ.λπ.) του χορηγούμενου σκευάσματος.

Ανθή Αγγελοπούλου

Δυναμική η παρουσία της Ελλάδας στην έκθεση Ιατρικού Τουρισμού

Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε το διήμερο 22 και 23 Μαρτίου στο συνεδριακό κέντρο Grimaldi, στο Μονακό, η Διεθνής Έκθεση – Διάσκεψη Ιατρικού Τουρισμού IMTEC 2013.

Σ' αυτή συμμετείχαν φορείς, επιχειρήσεις και οργανισμοί που δραστηριοποιούνται και ηγούνται των εξελίξεων στον χώρο του Ιατρικού Τουρισμού διεθνώς.

Η παρουσία της Temos Aegean υπήρξε ιδιαίτερα ουσιαστική και εποικοδομητική τόσο λόγω της συμμετοχής των πιστοποιημένων πελατών μας στα κιόσκια του εκθεσιακού χώρου (Temos and Partners booth) μεταξύ άλλων πιστοποιημένων παρόχων διεθνούς δραστηριοποίησης, όσο και λόγω της συμμετοχής συνεργατών μας σε στρογγυλές τράπεζες συζητήσεων και στο σύνολο των δραστηριοτήτων της διοργάνωσης.

Πιστοποιημένες κατά Temos δομές παροχής ιατρικών υπηρεσιών από την Ελλάδα όπως του Ομίλου Υγεία, του Ομίλου IASO και το Mediterraneo Hospital, καθώς και υπό πιστοποίηση μονάδες (όπως το Metropolitan Hospital) συμμετείχαν στα περίπτερα και τις δραστηριότητες της έκθεσης αναδεικνύοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα μεγάλα πλεονεκτήματα που τις καθιστούν πρωτοπόρες στην διαχείριση, φροντίδα και θεραπεία του Διεθνή Ασθενή και  παράλληλα επιχειρώντας την οργανωμένη προβολή τους στη Διεθνή Αγορά. Πλεονεκτήματα που εστιάζουν στο υψηλό επίπεδο ποιότητας παροχής ιατρικών υπηρεσιών, στις άρτια οργανωμένες και λειτουργικά εξελιγμένες εγκαταστάσεις τους, στον τελευταίας τεχνολογίας ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό τους, στους εξαιρετικούς και διακεκριμένους επιστήμονες που απασχολούν και στο υψηλής εξειδίκευσης ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό τους.

Η συμμετοχή συνολικά του Οργανισμού Temos στην IMTEC 2013 αποτέλεσε για την εταιρεία μας και τους ανθρώπους της μια εξαιρετική ευκαιρία γνωριμίας με τη Διεθνή Αγορά καθώς επίσης και δικτύωσης στο Διεθνές Περιβάλλον του Ιατρικού Τουρισμού, δίνοντας δυνατότητες διεύρυνσης επιχειρηματικών ευκαιριών για τους πελάτες μας.

Πολλές και σοβαρές οι ενστάσεις του ΣΦΕΕ για τη νέα θετική λίστα

Όπως έχουμε ξαναγράψει η νέα θετική λίστα έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από το χώρο της φαρμακευτικής αγοράς λόγω των πολλών και σοβαρών λαθών που έχει. Και αφού κανείς δε νοιάστηκε να ρωτηθούν οι αρμόδιοι πριν εκδοθεί αυτό το «έκτρωμα» ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) ξεκίνησε και πάλι την αλληλογραφία με το υπουργείο προκειμένου να επιστήσει την προσοχή των αρμοδίων στα προβλήματα της λίστα και να διορθωθούν.

Όπως επισημαίνει ο ΣΦΕΕ, στην επιστολή με τις ενστάσεις του προς το υπουργείο Υγείας, στη λίστα δεν έχουν συμπεριληφθεί προϊόντα των οποίων οι συσκευασίες είναι μεγαλύτερες του ενός μήνα συνεπώς απουσιάζουν από αυτήν φάρμακα για χρόνιες παθήσεις. Αποτέλεσμα είναι να ανησυχούν οι ασθενείς οι οποίοι είναι ρυθμισμένοι με αυτά και πλέον έχουν αδυναμία πρόσβασης.

Αντίθετα σε ορισμένες θεραπευτικές κατηγορίες περιλαμβάνονται φάρμακα τα οποία έχουν σταματήσει κυκλοφορούν κατά συνέπεια αλλοιώνεται ο υπολογισμός της ασφαλιστικής τιμής και επιβαρύνονται επιπλέον οι ασθενείς.

Στην κατηγορία A02BC – Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων έχει τεθεί αδικαιολόγητος περιορισμός της αποζημίωσης σε συγκεκριμένες ενδείξεις όπως είναι το πεπτικό έλκος και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση επιβάλλοντας συνταγογράφηση μόνο από γαστρεντερολόγο ιατρό κάτι που θέτει εκτός γιατρούς γενικής ειδικότητας και παθολόγους. Όπως είναι λογικό ασθενείς εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων θα είναι σχεδόν αδύνατο να συνταγογραφήσουν τα φάρμακά τους.

Στη συνέχεια ο ΣΦΕΕ τονίζει ότι η λιανική τιμή θα πρέπει να καθοριστεί ως ασφαλιστική για όλες τις μορφές ασχέτους περιεκτικότητας και συσκευασίας για τις θεραπευτικές κατηγορίες που έχουν μόνο μια δραστική ουσία χωρίς γενόσημα. Όπως διευκρινίζει ο ΣΦΕΕ, ο καθορισμός ποσού συμμετοχής για συγκεκριμένες μόνο περιεκτικότητες ενός φαρμακευτικού προϊόντος (π.χ. περιεκτικότητες τιτλοποίησης), πρόκειται να επηρεάσει σημαντικά την ορθή θεραπευτική πρακτική που εφαρμόζεται στους ασθενείς.

Επίσης στη λίστα έχουν κατηγοριοποιηθεί στην ίδια θεραπευτική κατηγορία φάρμακα με συνδυασμό δραστικών ουσιών τα οποία έχουν μεταξύ τους μόνο μια κοινή δραστική ουσία.

Μια ακόμα έλλειψη από τον κατάλογο είναι τα προϊόντα του Ν3816/2010 και για τα οποία θα πρέπει να διευκρινίσει το υπουργείο ότι αποζημιώνονται κανονικά από τα Ταμεία χωρίς καμία επιβάρυνση για τους ασθενείς.

Και τα προβλήματα δεν σταματούν εδώ. Στην δε κατηγορία των αυξητικών ορμονών και αντιρετροϊκών έχει οριστεί ασφαλιστική τιμή και το ποσό συμμετοχής που προκύπτει θα επηρεάσει την απρόσκοπτη διάθεση και την πρόσβασή των ασθενών καθώς τα φαρμακεία των νοσοκομείων δεν εκτελούν τις συνταγές, παρόλο που η νομοθετική ρύθμιση γι αυτά λέει ότι διατίθενται μόνο από τα φαρμακεία νοσοκομείων και δεν προβλέπεται συμμετοχή.

Τέλος, στη λίστα έχουν κατηγοριοποιηθεί φάρμακα με διαφορετικές ενδείξεις στην ίδια θεραπευτική κατηγορία, χωρίς να είναι θεραπευτικά ανταλλάξιμα μεταξύ τους, έτσι οι ασθενείς θα επιβαρύνονται περισσότερο.

Και κάπου εδώ οι ενστάσεις των εταιρειών τελειώνουν και οι εκπρόσωποι του ΣΦΕΕ ζητούν από το υπουργείο και όλους τους αρμόδιους για τη λίστα φορείς να διορθωθούν άμεσα τα λάθη προκειμένου να αποφευχθεί μια αδικαιολόγητη οικονομική επιβάρυνση των ασθενών.

Ανθή Αγγελοπούλου

TAGS: θετική λίστα, ΣΦΕΕ, υπουργείο υγείας, φάρμακο, ασφαλιστική τιμή, ταμεία

Η Novo Nordisk γιορτάζει 90 χρόνια στην αντιμετώπιση του διαβήτη

Η Δανέζικη φαρμακευτική εταιρεία, Novo Nordisk, συμπληρώνει φέτος 90 χρόνια από τότε που οι πρώτοι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία αντιμετώπισης του διαβήτη με ινσουλίνη της εταιρείας. Από το 1923, η εταιρεία έχει επικεντρωθεί στην ανάπτυξη νέων και ολοένα καλύτερων θεραπειών για τα άτομα με διαβήτη και είναι σήμερα η μεγαλύτερη εταιρεία φροντίδας του διαβήτη παγκοσμίως. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 23 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη παγκοσμίως αντιμετωπίζουν το διαβήτη τους με δικά της προϊόντα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Novo Nordisk παράγει περίπου το 50% του συνόλου της ινσουλίνης στον κόσμο.

Καθοριστικές στιγμές

Το 1922, ο Δανός Νομπελίστας, August Krogh και η σύζυγός του Μαρία- που πάσχει από διαβήτη 2-, βρίσκονται σε περιοδεία για μια σειρά διαλέξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η είδηση της ανακάλυψης της ινσουλίνης, σπρώχνει το ζευγάρι στον Καναδά, όπου ζητείται και η σχετική άδεια από τον συντονιστή της ομάδας Mackleod, για την παραγωγή ινσουλίνης στη Δανία. Λίγους μήνες αργότερα αρκετοί διαβητικοί ασθενείς απολαμβάνουν τη νέα θεραπεία σε νοσοκομείο της Κοπεγχάγης. Πρόκειται για την πρώτη «Καθοριστική Στιγμή» στην ιστορία της Novo Nordisk όπως την ξέρουμε σήμερα.

Το 1982 η εταιρεία πρωτοπορεί σε πολλές σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του διαβήτη συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης ινσουλίνης και το 1985 έρχεται το πρώτο στυλό ινσουλίνης στον κόσμο, το NovoPen®. Αργότερα αναπτύχθηκαν πολλές σύγχρονες ινσουλίνες (ανάλογα ινσουλίνης με βελτιωμένες ιδιότητες) και τώρα είναι επίσης ο ηγέτης σε μια νέα κατηγορία θεραπειών διαβήτη τις - GLP-1 θεραπείες. Παράλληλα, η Novo Nordisk έχει αναπτύξει προϊόντα βιοτεχνολογίας για τη θεραπεία της αιμορροφιλίας και τη διαταραχή της ανάπτυξης.

Ο μεγαλύτερος μέτοχος της Novo Nordisk, είναι το «Novo Nordisk Foundation, ένα ίδρυμα της Δανίας, το οποίο παρέχει μια σταθερή βάση για τις δραστηριότητες της εταιρείας ενώ στηρίζει επιστημονικούς σκοπούς και τις ανθρωπιστικές δράσεις της εταιρείας.

Το 2002, η Novo Nordisk ίδρυσε το Παγκόσμιο Ίδρυμα Διαβήτη- World Diabetes Foundation-, το οποίο έχει εξελιχθεί σε ένα κορυφαίο διεθνή οργανισμό χρηματοδότησης και υποστήριξης στον τομέα της πρόληψης και αντιμετώπισης του διαβήτη στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Το 2005 η Novo Nordisk ίδρυσε και το «Haemophilia Foundation» - ίδρυμα για την αντιμετώπισης της Αιμορροφιλίας- με όραμα την κατάλληλη φροντίδα και θεραπεία όλων των πασχόντων με αιμορροφιλία ή συναφών διαταραχών αιμορραγίας.

Με έδρα στη Δανία, η Novo Nordisk απασχολεί περίπου 35.000 εργαζόμενους σε 75 χώρες και διαθέτει τα προϊόντα της σε περισσότερες από 180 χώρες. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε novonordisk.com